Menu

 

 

 

05.02.16

Εγκαίνια της έναρξης του εκδοτικού προγράμματος της documenta 14 με την κυκλοφορία του South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1], Αθήνα, Νοέμβριος 2015

 

6 Φεβρουαρίου 2016, 12:30 μ.μ.

Με την Quinn Latimer και τον Adam Szymczyk
Dhaka Art Summit
at Shilpakala Academy
14/3 Segunbagicha
Segun Bagicha Rd,
Ντάκα, Μπανγκλαντές


και

10 Φεβρουαρίου 2016, 6.30 μ.μ.

Με τους Deepak Ananth, Moyra Davey, Natasha Ginwala, Amar Kanwar, Naveen Kishore, Quinn Latimer και Adam Szymczyk
Harrington Street Arts Centre
8, Ho Chi Minh Sarani
(Απέναντι από το Αμερικανικό Προξενείο)
Suite No. 5 & 25B, 2ος όροφος, Καλκούτα 700071, Ινδία

 

Ιδιοκτησία και αποστέρηση, εκτοπισμός και χρέος – φαίνεται ότι οι αφηγήσεις που συνθέτουν το παρόν μας είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένες με τις αφηγήσεις που διαμόρφωσαν το παρελθόν μας. Στο πρώτο από τα τέσσερα ειδικά τεύχη του South as a State of Mind, το οποίο λειτουργεί προσωρινά ως το περιοδικό της documenta 14, εξετάζονται μορφές και σχήματα εκτοπισμού, διωγμού και αποστέρησης καθώς και μέθοδοι διεξόδου και αντίστασης –αισθητικής, πολιτικής, φιλολογικής, βιολογικής– που εντρυφούν σ’ αυτά. Περιλαμβάνοντας μια σειρά από δοκίμια, ποιήματα, ημερολόγια, καταγεγραμμένες ομιλίες και συζητήσεις καθώς και εικαστικά εγχειρήματα σε αποκλειστική παρουσίαση, το πρώτο τεύχος του d14 South διερευνά το ζήτημα της αποστέρησης ως ιστορικής αλλά και σύγχρονης συνθήκης καθώς και τις διασυνδέσεις της με την αρχαιολογία και την πόλη, τον αποικιοκρατισμό και την επιτελεστικότητα, το χρέος και τον ιμπεριαλισμό, την προέλευση και τον επαναπατρισμό, τον φεμινισμό και τη διαμαρτυρία.

Εγκαινιάζοντας το εναρκτήριο τεύχος του d14 South, η documenta 14 διοργανώνει μια σειρά δημόσιων εκδηλώσεων –στην Αθήνα, στο Κάσελ, στο Βερολίνο, στο Ντάκα και στην Καλκούτα– οι οποίες συγκεντρώνουν τις ποικίλες φωνές του περιοδικού καθώς και άλλες έξω απ’ αυτό, σε μια συνομιλία που λαμβάνει χώρα σε διάφορες πόλεις του κόσμου. Τον Φεβρουάριο, το South ταξιδεύει στο Μπανγκλαντές και στην Ινδία για δύο συνεχόμενες εκδηλώσεις εγκαινίων: Η πρώτη θα γίνει στις 6 Φεβρουαρίου στην Ντάκα και θα ακολουθήσει στις 10 Φεβρουαρίου η εκδήλωση στην Καλκούτα.

Κατά την εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην Ντάκα, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της documenta 14 Adam Szymczyk και η Διευθύντρια Σύνταξης των Εκδόσεων Quinn Latimer θα παρουσιάσουν το πρώτο τεύχος του South as a State of Mind για την documenta 14, διαβάζοντας αποσπάσματα από τα κείμενα του περιοδικού και αναζητώντας τις προεκτάσεις των αναλύσεων που φιλοξενούνται σ’ αυτό αναφορικά με τις σύγχρονες και τις ιστορικές μορφές εκτοπισμού και αποστέρησης. Επιπλέον, θα αναφερθούν στα προσεχή τεύχη του d14 South, τα οποία θα είναι αφιερωμένα σε ζητήματα γλώσσας και οικολογίας, μετα-αποικιοκρατίας και νεοκλασικισμού, καθώς και στις σύνθετες σχέσεις μεταξύ παιδαγωγικών, επιτελεστικών και πολιτικών διαδικασιών. 

Στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στις 10 Φεβρουαρίου στο Harrington Street Arts Centre της Καλκούτας επίσημοι προσκεκλημένοι του South είναι ο ιδρυτής και διευθυντής των εκδόσεων Seagull Books, Naveen Kishore, ο συγγραφέας Deepak Ananth και οι εικαστικοί Moyra Davey και Amar Kanwar, οι οποίοι θα πλαισιωθούν από τη Natasha Ginwala, την Quinn Latimer και τον Adam Szymczyk της documenta 14, για μια βραδιά αναγνώσεων, ομιλιών και προβολών που σκοπό έχουν να ανοίξουν τον διάλογο γύρω από τις κεντρικές αναζητήσεις του περιοδικού South, εξερευνώντας συγχρόνως τον ρόλο της λογοτεχνίας ως κριτικής πρακτικής τόσο εντός όσο και εκτός του πλαισίου της ευρύτερης περιοχής της Βεγγάλης και του παγκόσμιου Νότου. 

Ο Deepak Ananth, με έδρα το Παρίσι, έχει γράψει για πολλούς καλλιτέχνες που δρουν στην Ινδία και στην Ευρώπη, αναλύοντας την οπτική γλώσσα τους σε σχέση με τις κατά τόπους κοινωνικές ιστορίες, την διεθνή υποδοχή, και την ποιητική λειτουργία του έργου τους. Η δουλειά τής εικαστικού και συγγραφέως Moyra Davey στο γραπτό λόγο, την φωτογραφία και το φιλμ, εξερευνά τη φύση της διακειμενικότητας, του ταξιδιού ως παραπομπής καθώς και τα πάσης φύσεως προσωπικά εφήμερα στις συναλλαγές λόγου και εικόνας που συχνά λαμβάνουν τη μορφή φωτογραφιών ως επιστολών, και λειτουργούν ως κατώφλι της μνήμης μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών χώρων. Ο εκδότης Naveen Kishore, με έδρα την Καλκούτα, αποτελεί μια πρωτοποριακή μορφή στον χώρο των ανεξάρτητων εκδόσεων της Ινδίας, με τις κατά καιρούς κυκλοφορίες συγγραφέων διεθνούς κύρους, καθώς και των πιο σημαντικών μυθιστοριογράφων, θεωρητικών και ιστορικών της Βεγγάλης. Η πολυετής αλληλογραφία του με ένα ευρύτατο φάσμα συγγραφέων θα παρουσιαστεί σε μια σειρά αναγνώσεων. Ο σκηνοθέτης και εικαστικός Amar Kanwar χρησιμοποιεί το φιλμ ως μια δομική διαδικασία αφήγησης ιστοριών βίας και διχασμού, ενεργοποιώντας παράλληλα δίκτυα ακτιβισμού, και αναδεικνύοντας την ποίηση των καταδιωγμένων και τους διαρκείς αγώνες για μια δημοκρατική κοινωνία στην ευρύτερη περιοχή της Νότιας Ασίας. Θα συζητήσει το πλαίσιο και την υποδοχή του έργου του The Lightning Testimonies (2007), που πρωτοπαρουσιάστηκε στην documenta 12, στο Πολιτειακό Μουσείο της Ασσάμ, σε μια συνεργασία με το Μουσείο Τέχνης Kiran Nadar και την οργάνωση Γυναικείων Δικαιωμάτων North East Network (Βορειοανατολικό Δίκτυο).

Tο περιοδικό South as a State of Mind ιδρύθηκε το 2012 στην Αθήνα από τη Μαρίνα Φωκίδη. Με αφετηρία το 2015, θα κυκλοφορήσουν τέσσερα εξαμηνιαία τεύχη του περιοδικού υπό την αιγίδα της documenta 14, μέχρι τα εγκαίνια της έκθεσης το 2017 στο Κάσελ και στην Αθήνα. Τα ειδικά αυτά τεύχη επιμελούνται η Quinn Latimer, Διευθύντρια Σύνταξης των Εκδόσεων της documenta 14, και ο Adam Szymczyk, Καλλιτεχνικός Διευθυντής της documenta 14. Το South της documenta 14 φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν χώρο έρευνας, κριτικής, τέχνης και λογοτεχνίας, ο οποίος χρονικά λειτουργεί παράλληλα με το συνολικό έργο της προετοιμασίας της έκθεσης, καθορίζοντας και διαμορφώνοντας το πλαίσιο και τους στόχους της. Ως τέτοιο, το περιοδικό αποτελεί ένα πεδίο έκφρασης της documenta 14 και όχι απλώς ένα συμπληρωματικό όχημα ανακοίνωσης των θεμάτων που θα παρουσιαστούν στη διοργάνωση. Το συγγραφικό και το εκδοτικό κομμάτι της έκθεσης αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της documenta 14 και είμαστε πεπεισμένοι ότι το περιοδικό είναι ο ιδανικός προάγγελος αυτής της διαδικασίας.

Μέσω αυτής της συνεργασίας με την documenta 14, το Seagull Foundation for the Arts συνεχίζει τον πολύπλευρο ρόλο του με στόχο την ενεργή υποστήριξη και διάδοση των τεχνών και των εκδόσεων τέχνης, καθώς και των θεωρητικών κειμένων. Αυτή η εκδήλωση που εγκαινιάζει το εκδοτικό πρόγραμμα της documenta 14, θα φιλοξενηθεί στο Harrington Street Arts Centre, όπου το ίδρυμα Seagull έχει οργανώσει στο παρελθόν μία σειρά εκδηλώσεων και εκθέσεων, όπως και την επερχόμενη ατομική έκθεση του K. G. Subramanyan, με τίτλο Sketches, Scribbles, Drawings.

*Εγκαίνια της έναρξης του εκδοτικού προγράμματος της documenta 14 με την κυκλοφορία του South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1], Αθήνα, Νοέμβριος 2015, Φωτογραφία: Stathis Mamalakis

More

 

Βιογραφικά σημειώματα

 

Ο Deepak Ananth είναι ιστορικός τέχνης, κριτικός και επιμελητής με έδρα το Παρίσι. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Τέχνης Courtauld, στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Αυτό τον καιρό διδάσκει στη Σχολή Καλών Τεχνών της Καέν στη Νορμανδία. Το έργο του ως επιμελητής περιλαμβάνει εκθέσεις σύγχρονης γαλλικής τέχνης, γαλλικής ζωγραφικής του 19ου αιώνα, σουρεαλισμού και σύγχρονης ινδικής τέχνης, με πιο αξιοσημείωτη την έκθεση Indian Summer, την πρώτη σε βάθος παρουσίαση σύγχρονης ινδικής τέχνης στην Ευρώπη, που έγινε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού το 2005. Έχει γράψει κείμενα για πολλούς σύγχρονους Ευρωπαίους και Ινδούς καλλιτέχνες, κυρίως για λογαριασμό εκδοτικών οργανισμών μουσείων.

Η Moyra Davey είναι συγγραφέας, σκηνοθέτρια και φωτογράφος με έδρα τη Νέα Υόρκη. Γεννήθηκε στο Τορόντο το 1958 και ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της (MFA) στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Σαν Ντιέγκο, το 1988, πριν ακολουθήσει το Ανεξάρτητο Πρόγραμμα Σπουδών του Μουσείου Whitney της Νέας Υόρκης. Ατομικές εκθέσεις της έχουν παρουσιαστεί στο Μουσείο Fogg Art του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ (2008), στην Kunsthalle της Βασιλείας (2010), στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Stiftung Ludwig της Βιέννης, ενώ η δουλειά της συμπεριλήφθηκε πρόσφατα στην ανθολογία Photo-Poetics: An Anthology, στο Μουσείο Guggenheim της Νέας Υόρκης (2015).

Η Natasha Ginwala είναι επιμελήτρια, ερευνήτρια και συγγραφέας και διευθύντρια της 2017 CONTOUR Biennale 8. Πρόσφατες δουλειές της περιλαμβάνουν τα εξής: My East is Your West, στην 56η Μπιενάλε Βενετίας και  Corruption: Everybody Knows …, στο πλαίσιο του τεύχους SUPERCOMMUNITY του περιοδικού e-flux. Υπήρξε μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας της 8ης Μπιενάλε Βερολίνου και από το 2013 ως το 1015 καθοδήγησε, μαζί με τη Vivian Ziherl, το Landings, ένα επιμελητικό project το οποίο παρουσιάστηκε εν μέρει στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Witte de With του Ρότερνταμ και στο David Roberts Art Foundation του Λονδίνου. Είναι Σύμβουλος Επιμέλειας της documenta 14.

Ο Amar Kanwar είναι εικαστικός με έδρα το Νέο Δελχί, όπου και γεννήθηκε το 1964. Σπούδασε κινηματογράφο στο Ερευνητικό Κέντρο Μαζικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Jamia Millia Islamia στο Δελχί, όπου και ξεκίνησε το έργο του στο ντοκιμαντέρ και στις πολυκάναλες εγκαταστάσεις. Ατομικές εκθέσεις του έχουν παρουσιαστεί στο Renaissance Society του Σικάγου (2003), στο Haus der Kunst του Μονάχου (2008) και στο Fotomuseum του Βίντερτουρ στην Ελβετία (2012). Αναδρομική παρουσίαση του έργου του έγινε στο πλαίσιο του 5ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Ντοκιμαντέρ και Μικρού Μήκους στην Κεράλα το 2012. Το 2000 ο Kanwar κέρδισε την υποτροφία  MacArthur στην India και το 2005 το Βραβείο Σύγχρονης Τέχνης Edvard Munch. O Kanwar έχει συμμετάσχει στις documenta 11, documenta 12, και documenta 13 στο Κάσελ.

Ο Naveen Kishore είναι ο ιδρυτής και διευθυντής των εκδόσεων Seagull Books. Γεννήθηκε το 1953. Σπούδασε αγγλική φιλολογία και εργάστηκε ως σχεδιαστής φωτισμών στην Καλκούτα τη δεκαετία του 1970, πριν ιδρύσει εκεί τις εκδόσεις Seagull Books το 1982. Οι εκδόσεις Seagull Books αρχικά εστίασαν στην τέχνη, στο θέατρο και στον κινηματογράφο καθώς και στις πολιτισμικές σπουδές και στην φιλοσοφία. Κατόπιν επικεντρώθηκαν στη λογοτεχνία και στη μυθοπλασία, διατηρώντας τα δικαιώματα στην αγγλική γλώσσα των βιβλίων του Πάουλ Τσέλαν, της Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν, του Ζαν Πολ Σαρτρ, του Πέτερ Χάντκε, του Τόμας Μπέρνχαρντ, του Μο Γιαν και πολλών άλλων. Το 2011 ο Kishore ίδρυσε τη Σχολή Εκδοτικών Σπουδών Seagull, ενώ το 2013 του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Goethe.

Η Quinn Latimer είναι Αμερικανίδα ποιήτρια, κριτικός και επιμελήτρια κειμένων με έδρα τη Βασιλεία και την Αθήνα. Έχει γράψει την ποιητική συλλογή Rumored Animals (Dream Horse Press, 2012), η οποία κέρδισε το American Poetry Journal Book Prize, καθώς και τα: Sarah Lucas: Describe This Distance (Mousse Publishing, 2013) και Film as a Form of Writing: Quinn Latimer Talks to Akram Zaatari (Weils, 2014). Αναγνώσεις των γραπτών της έχουν πραγματοποιηθεί μεταξύ άλλων στις Serpentine Gallery και Whitechapel Gallery του Λονδίνου, στην Kunsthalle της Ζυρίχης και στην Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής στη Βενετία. Είναι Διευθύντρια Σύνταξης των Εκδόσεων της documenta 14.

Ο Adam Szymczyk είναι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της documenta 14. Σπούδασε ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και τη δεκαετία του 1990 συμμετείχε στο πρόγραμμα επιμελητικών σπουδών του De Appel στο Άμστερνταμ.  Ήταν ο διευθυντής και επικεφαλής επιμελητής της Kunsthalle Βασιλείας από το 2003 ως το 2014 και συνεπιμελητής της 5ης Μπιενάλε του Βερολίνου το 2008. Υπήρξε ιδρυτής του Ιδρύματος Foksal Gallery στη Βαρσοβία και το 2011 έλαβε το βραβείο Walter Hopps για το επιμελητικό του έργο από το Ίδρυμα Menil στο Χιούστον.

 

Οι παρουσιάσεις πραγματοποιούνται με τα Ινστιτούτα Goethe και τις Πρεσβείες της Γερμανίας στην Ντάκα και στην Καλκούτα, και υποστηρίζονται από το Samdani Art Foundation.

 

04.02.2016

Close

Αυτή την Παρασκευή κοινοποιούμε την ταινία "Everything is under control Mr. President", ένα από τα πρώτα φιλμ της Abounaddara Collective, που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 2011.

 

29.01.2016

 

 

22.01.2016

 

 

15.01.2016

 

 

08.01.2016

 

 

01.01.2016

 

 

25.12.2015

Μήνας του μέλιτος στη Χαόπολη & (Όχι και τόσο) ορθά ονόματα

 

 

Στο Παρίσι!
Σε όλα τα θύματα

της ελευθεροκτόνου βαρβαρότητας…

 

 

 Μήνας του μέλιτος στη Χαόπολη

 

Συναντηθήκαμε στην Τύνιδα
Αγαπηθήκαμε στη Γάζα
Λείπαμε ο ένας στον άλλο στη Βηρυτό
Φιληθήκαμε στο Παρίσι
Παντρευτήκαμε στο Αλγέρι
Πετάξαμε στη Βαγδάτη
Πεθάναμε κάτω απ’ τις βόμβες
Κι οι καρδιές μας έστησαν μια ΜΚΟ
Για την προστασία κάθε έρωτα υψηλού ρίσκου
Και τη συνέχιση του πάθους κάτω απ’ τα μνήματα

 

 

 (Όχι και τόσο) ορθά ονόματα

 

Για πολύ καιρό άπειροι από τους χάρτινους αδελφούς μου, που θεωρήθηκαν υπερβολικά «αγενείς», παύτηκαν από σχολεία, πανεπιστήμια, τηλεοράσεις, δημόσιες βιβλιοθήκες και συμπόσια διανοουμένων.

Για πολύ καιρό κάθε πρωί ο Υπουργός του Λόγου εξέδιδε μια λίστα λέξεων που δεν επιτρεπόταν να λέγονται εκείνη τη μέρα.

Λέξεις/όχι και τόσο ορθά ονόματα.

Αντικαταστάθηκαν από λέξεις/ορθά ονόματα, λέξεις με κόσμια συμπεριφορά, περιποιημένες, σωστές, ευγενείς, μεταξένιες, επικυρωμένες από την αστυνομία, την Αστυνομία της Ορθόδοξης Γραμματικής.

Συντηρητικές, εκλεπτυσμένες λέξεις, προσεκτικά φιλτραρισμένες από το αρμόδιο λεκτικό απόσπασμα.

Μικροπρεπή γραφειοκρατική λογοτεχνία με την έγκριση του Υπουργού της Υποκρισίας.

Δουλοπρεπείς γραφίδες για μια λογοτεχνία της υπακοής.

Και όλων εκείνων τους οποίους δεν πρέπει να ακούμε: ποιητές, συγγραφείς, χρονικογράφους, ρήτορες, εκδότες, επιμελητές, meddah αφηγητές στο πάλκο, περιπλανώμενους διασκεδαστές, τραγουδιστές της raï μουσικής και άλλους τέτοιους κατεξοχήν σκανδαλώδεις και δαιμονικούς τύπους.

Όλα τα raï τραγούδια απαγορεύτηκαν στο ραδιόφωνο.

Οι λέξεις/όχι και τόσο ορθά ονόματα αντικαταστάθηκαν από λέξεις/ορθά ονόματα.

 

Στο ΠΕΡΙ ΓΡΑΜΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ο Derrida παραθέτει αυτά τα λόγια του παιδιού του Ελ Μπιάρ: «Η μάχη για τα ορθά ονόματα ακολουθεί την άφιξη του ξένου».

Και οι άνθρωποι γίνονται ξένοι στην ίδια τους τη γλώσσα, στην ίδια τους τη διάλεκτο, στον τόπο τους, στην πατρίδα τους, στη μητέρα τους, στην αδελφική τους λαλιά, στην αιώνια γλώσσα τους, στην οικειότητά τους, στoν καταυλισμό τους, στο ίδιο τους το σπίτι, στα ρούχα τους, στα βάθη της καρδιάς και στις σπείρες της ψυχής και στις ρωγμές της μοναξιάς τους. Ξένοι στην ίδια τους τη γλώσσα, αφού δεν ακούστηκε ποτέ στα σχολεία, στα τζαμιά, στα καφέ, στα σινεμά, στα θέατρα, στην τηλεόραση, η φωνή αυτών των ταπεινών ανθρώπων δεν αφομοιώθηκε ποτέ στο Λεξικό των Ορθών Λέξεων.

Άνθρωποι χωρίς ορθά ονόματα.

Άνθρωποι χωρίς καθόλου ονόματα.

Χωρίς πατρωνυμικά ονόματα.

Οι άστεγοι της γλώσσας.

Αποκλεισμένοι από τον Θησαυρό των Επίσημων Λέξεων κι από τον Κεντρικό Λόγο.

 

Για πολύ καιρό οι συγγραφείς καθοδηγούνταν να γράφουν όμορφα κι ευγενικά και να κρατούν το στόμα τους κλειστό, αν ήθελαν να διαβάζονται.

Αργότερα, ο στόχος ήταν να σωπάσουν κυριολεκτικά.

Για πάντα.

Ήταν η εποχή του Λόγου του Αλλάχ, που υποκατέστησε όλους τους άλλους λόγους.

Όλες τις άλλες λέξεις.

«Διάβασε στο όνομα του Κυρίου τον Θεό σου, δημιουργό των πάντων».

Τα πάντα δημιουργήθηκαν από ένα ρήμα.

Το ρήμα «Διαβάζω».

Όσο γι’ αυτούς όμως, δεν διάβασαν «στο όνομά Του».

Διάβασαν μόνο Αυτόν.

Μόνο αυτό.

Αποκλείοντας κάθε άλλη λέξη.

Σαν όλες οι άλλες να ανήκαν στους Σατανικούς Στίχους.

Και διέταξαν ότι μόνο τα δικά τους έργα είχαν δικαίωμα να εκδίδονται, να διαβάζονται, να σχολιάζονται.

Αποφασισμένοι καθώς ήταν να σταμπάρουν το Κοράνι στον υποθάλαμο του εγκεφάλου τους.

Και γι’ αυτό, γι’ Αυτόν, επινόησαν μια τεράστια διαφημιστική καμπάνια.

Σαν να είχε ανάγκη ο Θεός από λογοτεχνικό ατζέντη.

Και νέκρωσαν την ατμόσφαιρα, βυθίζοντας τις βιβλιοθήκες σε μια θρησκευτική σιωπή.

Μια σιωπή των νεκρών.

Μια σφαίρα στην αφήγηση.

Και δεν επρόκειτο για μεταφορά.

Και τους σκότωσαν, τον έναν μετά τον άλλο.

.

.

.

TAHAR DJAOUT

DJILLALI LIABES

SAID MEKBEL

ABDELKADER ALLOULA

AZZEDDINE MEDJOUBI

YOUCEF SEBTI

LAADI FLICI

CHEB HASNI

NABILA DJAHNINE

MAHFOUDH BOUCEBCI

M'HAMED BOUKHOBZA

BAKHTI BENOUDA

RACHIDA HAMMADI

AHMED ASSELAH

RABAH ASSELAH

AMEL ZENOUN

SMAIL YEFSAH

YOUCEF FATHALLAH

YASMINE DRISSI

OMAR OUARTILANE

ALLAOUA AIT MEBAREK

MOHAMED DORBANE

NAIMA HAMOUDA

BRAHIM GUEROUI

MATOUB LOUNES

 

 Ο Djaout (δολοφονήθηκε στις 26 Μαΐου 1993) το είχε προβλέψει: «Προς το παρόν, έχουν ήδη κάψει όλα τα βιβλία σε μια πυρά εξορκισμού. Κατάλαβαν τους κινδύνους των λέξεων, όλων εκείνων των λέξεων που δεν μπορούν να αναισθητοποιήσουν και να δαμάσουν. Επειδή οι λέξεις αυτές, από την πρώτη ως την τελευταία, προκαλούν αλλαγές, προκαλούν αμφιβολία. Πάνω απ’ όλα οι λέξεις δεν πρέπει να ενισχύουν την ουτοπία ενός άλλου τρόπου σκέψης, μιας άλλης μορφής αλήθειας που οδηγεί σε απαρατήρητα μονοπάτια. Αυτοί οι οποίοι, αψηφώντας τους κανόνες, γαντζώνονται από ανεξέλεγκτα λόγια πρέπει να αντιμετωπιστούν με τρόπο που να μην τους επιτρέπει να προκαλέσουν άλλη ζημιά. Πρέπει να φιμωθούν ή ακόμα και να εξοντωθούν αν κριθεί απαραίτητο». (Le Dernier été de la Raison [Το Τελευταίο Καλοκαίρι της Λογικής])

 

—Mustapha Benfodil. L'AntiLivre. Fragments de Déchets Littéraires (Το ΑντιΒιβλίο. Θραύσματα από Λογοτεχνικά Σπαράγματα), απόσπασμα.

 

15.12.2015

 

*Για το πρωτότυπο κείμενο στα γαλλικά και στα αραβικά, παρακαλώ πατήστε «Περισσότερα»

More

 

 

À Paris !
À toutes les victimes
de la barbarie liberticide…

 

Lune de miel à Chaospolis

Nous nous sommes connus à Tunis
Nous nous sommes aimés à Gaza
Nous nous sommes manqués à Beyrouth
Nous nous sommes embrassés à Paris
Nous nous sommes mariés à Alger
Nous nous sommes envolés vers Bagdad
Nous sommes morts sous les bombes
Et nos cœurs ont fondé une ONG
Pour la protection des amours à haut risque
Et la continuation de la passion sous les tombes 

 

 

Noms (pas très) propres

Pendant longtemps, une flopée de mes frères de papier, jugés trop « impolis », était bannie des écoles, des universités, de la télé, des bibliothèques publiques et des colloques intellos.

Pendant longtemps, le Ministère de la Langue publiait chaque matin la liste des mots qu’il n’était pas de bon ton de prononcer ce jour-là.

Des mots / des noms pas très propres.

Remplacés par des mots / des noms propres, très propres sur eux, très comme il faut, des mots corrects, polis, lisses, validés par la police, la Police de la Grammaire Orthodoxe.

Des mots BCBG, soigneusement filtrés par la brigade lexicale.

Une littérature de fonctionnaires émargeant au Ministère de La Langue de Bois.

Des scribes obséquieux pour littérature obéissante.

Et les gens qu’il ne fallait pas écouter : poètes, écrivains, chroniqueurs, tribuns, activistes, publicistes, éditorialistes, meddah, ménestrels, et autres chanteurs de raï, le genre sulfureux-scandaleux par excellence.

Toutes les chansons raï étaient interdites de radio.

Des mots / des noms pas très propres remplacés par des mots / des noms propres.

DE LA GRAMMATOLOGIE (Derrida) rapporte ces mots de l’enfant d’El Biar : « La bataille des noms propres suit l’arrivée de l’étranger ».

Et les gens devenaient étrangers dans leur propre langue, dans leur propre patois, patelin, patrie, dans leur langue maternelle, paternelle, fraternelle, dans leur langue éternelle, dans leur propre intimité, dans leur propre douar, dans leur propre maison, dans leur propre pantalon, dans le creux de leur cœur et les replis de leur âme et l’anfractuosité de leur solitude ;  étrangers dans leur propre langue depuis que, dans les écoles, dans les mosquées, dans les cafés, au cinéma, au théâtre, à la télévision, ils n’étaient jamais entendus, n’ayant pas assimilé la nomenclature des Mots Propres, eux les gens de peu.

Les gens sans nom propre.

Les gens sans nom tout court.

SNP.

SDF de la langue.

Exclus du Thésaurus des mots officiels et du Logos Central.

 

Longtemps, on a enjoint aux écrivains d’écrire poli, d’écrire joli et de fermer leur gueule, pour être lus.

Après, on a voulu leur clouer le bec pour de vrai.

Pour de bon.

C’était l’ère du Verbe d’Allah supplantant tous les verbes.

Tous les mots.

« Lis au nom du Seigneur ton Dieu qui a tout créé ».

Qui a tout créé à partir d’un verbe.

Le verbe « LIRE ».

Mais eux, ils ne lisaient pas « au nom de Lui ».

Ils ne lisaient que Lui.

Que ça.

À l’exclusion de toute autre parole.

Comme si tout le reste, c’étaient Les Versets Sataniques.

Et ils décrétèrent que seuls eux avaient le droit d’être publiés, lus, commentés.

Obnubilés qu’ils étaient d’avoir le fac-similé du Coran imprimé sur leur hypothalamus.

Et ils lui faisaient une promo d’enfer.

Comme si Dieu avait besoin d’un agent littéraire.

Et ils plombèrent l’ambiance, plongèrent les bibliothèques dans un silence religieux.

Un silence de mort.

D’une balle dans la narration.

Et ce n’était pas une métaphore.

Et ils les butèrent un à un.

.

.

.

TAHAR DJAOUT

DJILLALI LIABES

SAID MEKBEL

ABDELKADER ALLOULA

AZZEDDINE MEDJOUBI

YOUCEF SEBTI

LAADI FLICI

CHEB HASNI

NABILA DJAHNINE

MAHFOUDH BOUCEBCI

M'HAMED BOUKHOBZA

BAKHTI BENOUDA

RACHIDA HAMMADI

AHMED ASSELAH

RABAH ASSELAH

AMEL ZENOUN

SMAIL YEFSAH

YOUCEF FATHALLAH

YASMINE DRISSI

OMAR OUARTILANE

ALLAOUA AIT MEBAREK

MOHAMED DORBANE

NAIMA HAMOUDA

BRAHIM GUEROUI

MATOUB LOUNES

 

Djaout (assassiné le 26 mai 1993) l'avait prédit : « À l’heure qu’il est, ils ont déjà brûlé tous les livres en un incendie exorcisant. Ils ont compris le danger des mots, de tous les mots qu’ils n’arrivaient pas à domestiquer et à anesthésier. Car les mots, mis bout à bout, portent le doute, le changement. Il ne faut surtout pas que les mots entretiennent l’utopie d’une autre forme de vérité, de chemins insoupçonnés, d’un autre lieu de la pensée. Ceux qui, défiant l’injonction, s’agrippent aux mots incontrôlés, doivent être mis hors d’état de nuire. Par le bâillonnement, la liquidation si nécessaire ». [Le Dernier été de la Raison]

 

 

Mustapha Benfodil, L'AntiLivreFragments de Déchets Littéraires (Extrait).

 

 

 

***

 

شهر العسل في مدينة الخراب

تعارفنا في تونس

تعاشقنا في غزة
تشاوقنا في بيروت
تبادلنا قبلة في باريس
تزوجنا في الجزائر

قضينا شهر العسل في بغداد

متنا قصفا بالقنابل

قلوبنا أسست منظمة غير حكومية

لحماية المشاعر عالية المخاطر
واستمرار الهوى في المقابر

مصطفى بن فضيل

 

باسم الشٌر!

لطالما كان إخواني من الورق, لاعتبارهم مشاكسون, "قليلو الأدب", منبوذين في المدارس و الجامعات, في التلفزيون, في المكتبات, في الملتقيات والندوات...

لطالما كانت وزارة اللغة تصر كل صباح على نشر قائمة الكلمات التي ليس من المحبذ استعمالها في ذلك اليوم.

كلمات/أسماء غير نقية.

استبدلت بكلمات/أسماء منتقاة بإحكام, خلوقة, صافية, بعد معاينتها من طرف بوليس النحو و الصرف الرسمي.

كلمات لبقة, طاهرة, مصفاة بصرامة من قبل السلطة اللفظية.

أدب موظفي وزارة لغة الخشب.

ناسخون مخلصون لأدب مطيع.

و كانت مع تلك القائمة لائحة سوداء تضم أسماء كل من لم يكن مرخصا إطلاقا السماع إليهم: شعراء, كتاب, خطباء, صحفيون, مشهرون, فنانون, مغنون من شاكلة "الشاب كذا" و غيره من مغنيي الراي ذلك اللون الغنائي المنبوذ بامتياز.

كل أغاني الراي كانت ممنوعة في الإذاعة.

كلمات/أسماء غير مرغوب فيها استبدلت بكلمات/أسماء ناصعة البياض.

يقول جاك دريدا :"معركة الأسماء المنتقاة تبدأ بمجيئ الغريب".

وصار الناس غرباء في لسانهم و لهجتهم ووطنهم و مدينتهم و قريتهم ولغتهم الأموية و الأبوية والأخوية و الأبدية و في كينونتهم و حميميتهم و بيتهم و قميصهم و سروالهم وسوأتهم و في قلوبهم و خبايا روحهم ووحدتهم و جلدتهم. غرباء في لغتهم مذ أن تقرر إقصاؤهم من المدارس و المساجد و المقاهي و دور السينما و المسارح و التلفزيون و هم البسطاء الغرباء بدون نفوذ ولا أسم و لا يبتهلون بأسماء السلطان الحسنى. متشردو الأسماء و الكلمات, مطرودون من الخطاب المركزي والقاموس الرسمي.

لطالما أجبر الكتاب على الكتابة بلباقة و انصياع و أدب و غلق أفواههم لكي يقرؤوا.

بعدها حاول البعض تكميم أفواههم إلى الأبد.

حدث ذلك أيام كان المتحدثون باسم اللفظ الإلهي قد بسطوا ظلهم على كل الأسماء.

"إقرأ باسم ربك الذي خلق".

الذي خلق كل شيء من كلمة واحدة.

"القراءة".

ولكن هم لم يكونوا يقرؤون باسمه.

كانوا يقرؤونه هو فقط من دون سائر الكتب و الكلمات.

كما لو كانت باقي كل الكتب "الآيات الشيطانية".

و قضوا بأنهم هم وحدهم فقط كان من حقهم أن ينشروا و يقرؤوا و يفسروا.

و كانوا متغطرسين متعجرفين بحكم ادعائهم أن القرآن كان مطبوعا على جبهتهم.

و شنوا حملة دعائية جهنمية من أجله.

كما لو أن الله كان بحاجة إلى وكيل أدبي.

و طمس ظلامهم المكتبات و عم الحزن و صمت رهيب في قاعة المطالعة.

و كأني به صوت الموت.

بطلقة رصاص في النسق السردي.

و لم تكن استعارة.

و تم قتلهم الواحد تلو الآخر:

الطاهر جاووت.

جيلالي اليابس.

سعيد مقبل.

عبد القادر علولة.

عز الدين مجوبي.

يوسف سبتي.

لعدي فليسي.

شاب حسني.

نبيلة جحنين.

محفوظ بوسبسي.

محمد بوخبزة.

بختي بن عودة.

رشيدة حمادي.

أحمد عسلة.

رابح عسلة.

يوسف فتح الله.

آمال زنون.

سماعيل يفصح.

ياسمينة دريسي.

عمر ورتيلان.

علاوة آيت مبارك.

محمد دربان.

نعيمة حمودة.

براهم قروي.

معطوب لوناس.

جاووت (أغتيل في 26 ماي 1993) تنبأ بهذا: «في الوقت الراهن لقد أحرقوا كل الكتب في لهيب رهيب. لقد أدركوا خطر الكلمات, كل الكلمات التي لم يكن في مقدورهم السيطرة عليها و كبتها. لأن الكلمات عندما توضع جنبا إلى جنب فإنها تحمل في طياتها الشك و التغيير. و لم يكن يسمح الباتة أن تلك الكلمات تغذي الحلم الطوباوي لشكل آخر للحقيقة. لدروب أخرى ممكنة أو أمكنة أخرى للفكرة. فكل من سولت لهم نفسهم أن يتحدوا الممنوع و يتشبثوا بالكلمات الفارة من الرقابة يجب إبطال مفعولهم. بتكميم أفواههم. بالتصفية إن اقتضى الأمر" (الصيف الأخير للحكمة).

مصطفى بن فضيل. الكتاب المضاد. مقاطع نفايات أدبية.

Close

 

18.12.2015

 

11.12.2015

 

Η documenta 14 εξακολουθεί να κοινοποιεί τη δουλειά της κολεκτίβας Σύρων κινηματογραφιστών Abounaddara, που από το 2011 γυρίζουν και κατόπιν δημοσιοποιούν κάθε Παρασκευή μια νέα ταινία

04.12.2015

 

 

Οι γενιές των τριάντα κάτι και σαράντα κάτι στον αραβικό κόσμο (στον οποίο ανήκω κι εγώ) είναι τα παιδιά μιας γενιάς που πίστεψε κάποτε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο και να ανατρέψει την κοινωνική τάξη στην πατρίδα της. Αγωνίστηκε για να πραγματοποιήσει αυτό το όνειρο, αλλά ηττήθηκε. Εμείς, οι απόγονοί τους, ενηλικιωθήκαμε και αποκτήσαμε συνείδηση του κόσμου, καθώς τα όνειρα και οι ήττες τους είχαν ως αποτέλεσμα ένα σύστημα καταπιεστικού δεσποτισμού. Το μόνο εφόδιο που τους είχε απομείνει να μας δώσουν για να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο και να προστατευτούμε από τα βάσανα αυτού του αμείλικτου συστήματος ήταν η θλίψη τους. Έτσι, η θλίψη έγινε το ίδιο το δέρμα μας: το δέρμα των πόλεών μας, το δέρμα των φωνών μας, το δέρμα που μας ζεσταίνει, το δέρμα με το οποίο μάθαμε ν’ αγαπάμε.   

—Rasha Salti

01.12.2015

 

*Για γαλλικά και αραβικά, πατήστε «περισσότερα»

 

More

Les trentenaires et quarantenaires du monde arabe – générations auxquelles j’appartiens – sont les enfants de ceux qui ont crût qu’ils pouvaient changer le monde et bouleverser l’ordre de leurs sociétés. Ils ont lutté pour réaliser leurs rêves et ils ont été vaincus. Nous, leurs descendants, sommes arrivés à l’âge adulte et à la conscience du monde alors que leurs rêves et défaites ont résulté en systèmes despotiques. Tout ce qu’ils nous ont légué pour nous confronter au monde et nous prémunir contre les tourments de son impitoyable cruauté, c’est leur tristesse. Et cette tristesse a ainsi vêtu notre peau: la peau de nos villes, la peau de nos voix, la peau qui tient au chaud et avec laquelle nous aimons.

­

—Rasha Salti

­

 

 

***

 

أجيال النساء والرجال في العالم العربي التي أعمارها تتراوح بين الثلاثين والأربعين (والتي أنتمي إليها أنا)، هم أنجال ذلك الجيل الذي آمن في وقت من الزمان انه قادراً على تغيير العالم وإنقلاب نظم مجتمعاته. ناضلواا لتحقيق أحلامهم وهزموا. نحن - ذريتهم - بلغنا شبابنا ومعرفتنا لهذا العالم وقتما أثمرت هزائمهم إنظمة إستبداد مريبة. ما بقي لهم ليورثوه لنا في مواجهة العالم هذا وحماية أنفسنا من قسوته وظلمه، هو حزنهم. وبذلك غلّف الحزن جلدنا، جلد مُدننا, جلد أصواتنا, الجلد الذي يدفئ, و الذي به نحب.
- رشا سلطي

Close

Από την άνοιξη του 2011, όταν ξεκίνησε η λαϊκή εξέγερση στη Συρία, η Κολεκτίβα Abounaddara δημοσιοποιεί κάθε Παρασκευή στο διαδίκτυο ένα καινούριο φιλμ μικρού μήκους. Η μέρα αυτή, που στον αραβικό κόσμο είναι παραδοσιακά αφιερωμένη στον ελεύθερο χρόνο και στην προσευχή, έχει εξελιχθεί σε μέρα διαδηλώσεων υπέρ της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας, στις οποίες η Κολεκτίβα Abounaddara συμμετέχει μέσω των εικόνων που διασπείρει διαδικτυακά. 
H documenta 14 κοινοποιεί εφεξής στην ιστοσελίδα της τα φιλμ που ανεβάζει κάθε εβδομάδα η Abounaddara, η οποία με το έργο της επιχειρεί να παρουσιάσει μια εναλλακτική ματιά στη συριακή κοινωνία, με απόλυτο κριτήριο το ανθρώπινο δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή εικόνα. 

 

27.11.2015

Για γαλλικά, παρακαλώ πατήστε «Περισσότερα»

More

Depuis le printemps 2011, date du début d’une révolution populaire en Syrie, le collectif Abounaddara publie sur internet un film court chaque vendredi. Ce jour dédié aux loisirs et à la prière dans le monde arabe devient alors le principal jour de manifestations en faveur de la liberté et la dignité, auxquelles le collectif s'associe par ses images diffusées en ligne.

La Documenta14 accueille désormais sur son site internet le lancement des films hebdomadaires d’Abounaddara qui œuvrent pour une représentation alternative de la société syrienne autant que pour le droit de l’Homme à une image digne.

 

***

 

منذ ربيع ٢٠١١ بداية الثورة الشعبية في سوريا, قامت مجموعة أبونضارة بنشر فيلم قصيرعلى الانترنت كل يوم جمعة. وهو اليوم المخصص للراحة والصلاة في العالم العربي, أصبح هذا اليوم بمثابة اليوم الرئيسي للتظاهر في سبيل الكرامة والحرية ـ وتشارك فيه أبونضارة عن طريق الصور التي تبثها على الانترنت.

دوكومنتا ١٤’documenta 14’ تنشر على موقعها الاصدار الأسبوعي لأفلام أبونضارة, التي تعبر أعمالهم عن تصور مختلف للمجتمع السوري يصر على حق الأنسان في صورة كريمة.

Close

Ομιλίες, αναγνώσεις και συζητήσεις: Έναρξη του εκδοτικού προγράμματος της documenta 14 με την κυκλοφορία του South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1]

5 Δεκεμβρίου 2015, 7.30 μ.μ. 
με τους Ανδρέα Αγγελιδάκη, Μαρίνα Φωκίδη, Ayse Güleç, Quinn Latimer, Adam Szymczyk και Μαργαρίτα Τσώμου
Kulturzentrum Schlachthof
Gottschalkstraße 51
34127 Κάσελ

και

6 Δεκεμβρίου 2015, 7.00 μ.μ.
με τους Akinbode Akinbiyi,
Μαρίνα Φωκίδη, Peter Friedl, Bouchra Khalili, Quinn Latimer, Bonaventure Soh Bejeng Ndikung, Adam Szymczyk και Françoise Vergès
SAVVY Contemporary in Silent Green
Gerichtstraße 35 
13347 Βερολίνο

η βραδιά θα συνοδευτεί με τις μουσικές παρεμβάσεις των Ahmet Ögüt / Ali Demirel, Ange Da Costa, VSS Trio (Charles Sammons, Kelvin Sholar, Eric Vaughn) και DJ Judex

 

27.11.2015

Ένα ιδανικό, αλλιώς θα πεθάνουμε όλοι

Ένα ειδεχθές έγκλημα πραγματοποιήθηκε στο όνομα του Θεού τη 13η Νοεμβρίου στο Παρίσι. Οι δολοφόνοι είναι κατά πάσα πιθανότητα Γάλλοι ή Βέλγοι πολίτες, οι οποίοι δεν μπορούν να ταυτιστούν με τις εθνικές τους κοινότητες ή με την ανθρωπότητα συνολικά. Αυτό θα έπρεπε να προκαλεί αγανάκτηση, ερωτηματικά και άμεση δράση. Αντ’ αυτών, μας υπόσχονται μια διαρκή κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, μας υπόσχονται πόλεμο και ακόμα πιο πολλά σύνορα.

Αποφασίστηκε, λοιπόν, ότι το κακό προέρχεται από αλλού, από μια χώρα αντρών με γένια και μαχαίρια ανάμεσα στα δόντια τους. Επειδή αυτή ακριβώς υποτίθεται ότι είναι η χώρα για λογαριασμό της οποίας έδωσαν μάχη οι δολοφόνοι του Παρισιού. Σ’ αυτή τη χώρα, επίσης, οι συνεργοί τους κόβουν τον λαιμό των «απίστων» και καμαρώνουν για τα κατορθώματά τους στο YouTube. Κι αν δεν το πιστεύετε, τίμιοι πολίτες, είναι επειδή η τηλεόρασή σας δεν σας δείχνει την ωμή αλήθεια: Αυτό δήλωσε ένας επιφανής Γάλλος φιλόσοφος στον οποίο έχει απονεμηθεί το βραβείο Bristol des Lumières, καλώντας να μεταδίδονται στην υψηλότερη ζώνη θεαματικότητας της τηλεόρασης οι σκηνές που δείχνουν το κόψιμο λαιμών από τους τζιχαντιστές, για να «κατανοήσουμε επιτέλους την πραγματικότητα».

Αυτή η χώρα με τους γενειοφόρους άντρες, που τυχαίνει να είναι η δική μας χώρα, είναι η «χώρα του κακού» όσο είναι κι η Γαλλία η «χώρα του Διαφωτισμού». Εμείς που την κινηματογραφούμε καθημερινά εδώ και πέντε χρόνια το γνωρίζουμε καλά. Δείτε αυτό τον φαντάρο που κόβει τον λαιμό του εχθρού του (https://vimeo.com/55082448), αυτό τον γενειοφόρο άντρα που είδε να κόβουν τον λαιμό του συνανθρώπου του (https://vimeo.com/140283505) ή τον άλλο γενειοφόρο που έπαψε πια να πιστεύει στην ανθρώπινη δικαιοσύνη (https://vimeo.com/113070561). Εκείνο που φαίνεται να δηλώνουν όλοι αυτοί είναι ότι το κακό δεν είναι περισσότερο αναπόφευκτο εδώ απ’ ό,τι αλλού, ότι το κακό δεν αποτελεί μια κουλτούρα ή μια θρησκεία, αλλά έναν πειρασμό στον οποίο όλοι μπορούμε να ενδώσουμε παρά τη θέλησή μας.

Τι αποτέλεσμα συνεπώς μπορεί να έχει ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, πολέμου και συνόρων; Το κακό δεν εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή όπου μπορούμε να το «εξουδετερώσουμε», όπως διατείνονται τόσο οι ηγέτες του δημοκρατικού κόσμου, όπως ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Μπασάρ αλ Άσαντ, όσο και οι ίδιοι οι δολοφόνοι που θέλησαν να εξουδετερώσουν τη «διαστροφή» στο Παρίσι. Το κακό μπορεί να εντοπιστεί κυρίως σ’ αυτή ακριβώς τη λογική της εξουδετέρωσης η οποία με τον διαχωρισμό ανάμεσα σε δύο αδιάλλακτους κόσμους, στους οποίους κατοικούμε ΕΜΕΙΣ και ΑΥΤΟΙ αντίστοιχα, στόχο έχει τον κοινό μας κόσμο, τον κόσμο της «Παγκόσμιας» Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Και αυτή η λογική του διαχωρισμού αποτελεί πλέον την κυρίαρχη αντίληψη στα παγκόσμια media, προς μεγάλη ικανοποίηση των διαφημιστών που πουλάνε οικιακές συσκευές σε ζώνη υψηλής θεαματικότητας (https://vimeo.com/116944509).

Αντιμέτωποι με τη φωτιά που απειλεί τον κοινό μας κόσμο, στη Συρία και στο Παρίσι, οφείλουμε να ανταποκριθούμε αναζητώντας ένα νέο ιδανικό. Ένα ιδανικό που θα αποτρέψει τα αδέρφια και τα παιδιά μας από τον «αποχωρισμό της κοσμικής ζωής», όπως τα καλεί να κάνουν η ανακοίνωση ανάληψης ευθύνης που δημοσίευσε το Daesh για το έγκλημα του Παρισιού. Ένα ιδανικό μιας κοινής ανθρωπότητας, αλλιώς θα πεθάνουμε όλοι.

—The Abounaddara Collective

 

ΥΓ. Μια καλή αρχή στην αναζήτηση αυτού του ιδανικού μιας κοινής ανθρωπότητας θα ήταν, επικαλούμενοι την αρχή της αξιοπρέπειας, να απαιτήσουμε από τα παγκόσμια media να σταματήσουν να επιδεικνύουν τα πτώματα των θυμάτων στη Συρία, ακολουθώντας τον διακριτικό τρόπο με τον οποίο έγιναν τα περισσότερα αντίστοιχα ρεπορτάζ για τα θύματα στο Παρίσι.

20.11.2015

 

Για το πρωτότυπο γαλλικό κείμενο, παρακαλώ πατήστε «Περισσότερα»

More

 

Un idéal, ou on va tous crever

Un crime odieux a été perpétré au nom de Dieu en ce 13 novembre à Paris. Les assassins présumés sont des citoyens français ou belges qui ne se reconnaissent ni dans leur communauté nationale ni dans la commune humanité. Cela mérite indignation, question et mobilisation. Mais au lieu de cela, on nous promet état d’urgence, guerre et davantage de frontières.

On a ainsi décrété que le mal vient d’ailleurs, d’un pays de barbus au couteau entre les dents. Car c’est bien dans ce pays que les assassins de Paris auraient fourbi leurs armes. C’est aussi dans ce pays que leurs complices égorgent les “mécréants” et s’en vantent sur YouTube. Et si vous ne le croyez pas, honnêtes citoyens, c’est parce que vos télévisions ne vous montrent pas la vérité crue : ainsi parle un éminent philosophe français, lauréat du Prix Bristol des Lumières, qui appelle à diffuser en prime time des scènes d’égorgement réalisées par Daech afin de “faire prendre conscience de la réalité”.

Or ce pays de barbus, qui se trouve être le nôtre, n’est pas plus “le pays du mal” que la France est “le pays des Lumières”. Nous le savons bien nous autres qui le filmons au quotidien depuis cinq années. Voyez donc ce soldat qui a égorgé son ennemi (https://vimeo.com/55082448), ce barbu qui a vu son prochain se faire égorger (https://vimeo.com/140283505) ou cet autre barbu qui ne croit plus en la justice des Hommes (https://vimeo.com/113070561). Tous disent que le mal n’est pas plus une fatalité ici qu’ailleurs, qu’il n’est pas davantage une culture ou une religion, mais plutôt une tentation à laquelle tout un chacun peut céder à son corps défendant.

A quoi bon donc l’état d’urgence, la guerre et les frontières ? Le mal ne se trouve pas dans un territoire déterminé attendant qu’on l’“éradique”, comme s’accordent à le dire les dirigeants du monde démocratique, Vladimir Poutine, Bachar el-Assad, ainsi que… les assassins eux-mêmes qui promettent d’éradiquer la “perversion” à Paris. En l’occurrence, le mal réside plutôt dans ce discours de l’éradication qui s’en prend à notre monde commun, celui de la déclaration “universelle” des droits de l’Homme, en nous annonçant deux mondes irréductibles avec EUX d’un côté et NOUS de l’autre. Un discours qui se fait désormais entendre en prime time sur les médias du monde pour le plus grand bonheur des annonceurs de produits électroménagers  (https://vimeo.com/116944509).

Face au feu qui menace ainsi notre monde commun, en Syrie ou à Paris, il nous faut allumer un contrefeu en inventant un nouvel idéal. Un idéal qui dissuade nos frères et nos enfants de “divorcer la vie d’ici-bas”, comme les y invite Daech dans son communiqué publié suite au crime de Paris. Un idéal de commune humanité, sinon on va tous crever.

—Collectif Abounaddara

 

P.S. A propos de commune humanité, il serait bon de commencer par demander aux médias du monde de s’abstenir d’exhiber les corps des victimes syriennes, comme ils ont si bien fait s’agissant des victimes parisiennes, au nom du principe de dignité.

20.11.2015

 

Close

Ένα γράμμα από την ομάδα της documenta 14, στον απόηχο των επιθέσεων στη Βηρυτό και στο Παρίσι, στις 12 και 13 Νοεμβρίου 2015

Βηρυτός, 15.11.2015

Φτάσαμε στη Βηρυτό το πρωί της προηγούμενης Πέμπτης, 12 Νοεμβρίου. Το ίδιο βράδυ, δύο τυφλές βομβιστικές επιθέσεις στα νότια προάστια της πόλης άφησαν πίσω τους 43 νεκρούς και πάνω από 239 τραυματίες. Την επόμενη μέρα, Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, μια σειρά από συντονισμένες επιθέσεις σε έξι διαφορετικές τοποθεσίες στο κέντρο του Παρισιού συντάραξαν τη γαλλική πρωτεύουσα. Τη στιγμή που συντάσσεται αυτό το κείμενο στις 15 Νοεμβρίου, έχει επιβεβαιωθεί ο θάνατος τουλάχιστον 129 ανθρώπων, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 352, εκατό περίπου εκ των οποίων βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση.

Στη Βηρυτό βρεθήκαμε για να παραστούμε στις εκδηλώσεις του Home Works 7 –του Φόρουμ για τις Πολιτισμικές Πρακτικές που διεξάγεται στο Ashkal Alwan, της Λιβανέζικης Ένωσης Πλαστικών Τεχνών, η οποία λειτουργεί από το 1993– και να παρακολουθήσουμε μια σειρά εκθέσεων, δημόσιων προγραμμάτων και ποικίλων άλλων παράπλευρων δράσεων, με τη συμμετοχή πολλών εξαιρετικών καλλιτεχνών και στοχαστών από την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής αλλά και έξω απ’ αυτή.

Αντιμέτωποι με μια φρίκη που μοιάζει ανείπωτη –αντιμέτωποι με τον ίδιο το θάνατο– συνειδητοποιήσαμε, καθώς ακούγαμε τις ομιλίες και βλέπαμε τα πάσης φύσεως εικαστικά εγχειρήματα στο Ashkal Alwan, πόσο σημαντικό είναι να μη μείνουμε σιωπηλοί. Νιώσαμε έντονη την επιθυμία να ακουστούν με κάποιον τρόπο και στην documenta 14, δύο χρόνια σχεδόν πριν από το επίσημο άνοιγμα της έκθεσης στην Αθήνα και στο Κάσελ, οι φωνές που ακούσαμε στις εκδηλώσεις του Home Works 7. Σ’ αυτή την ιστοσελίδα, θα δημοσιευτούν δηλώσεις, σημειώσεις και αποσπάσματα από τις συναντήσεις που είχαμε στη Βηρυτό, αλλά και στο Αλγέρι και αλλού, αφού πολλά από τα μέλη της ομάδας μας βρίσκονταν σε διαφορετικά μέρη του πλανήτη την ώρα που η πραγματικότητα γύρω μας άλλαζε δραματικά τις τελευταίες μέρες.

Αυτή η ανακοίνωση είναι μια πρόσκληση να ακούσουμε φωνές σαν αυτή που ακολουθεί – την πρώτη ανάμεσα σε πολλές άλλες.
 

Παιδιά της Εποχής Μας
 

Είμαστε παιδιά της εποχής μας,
μιας εποχής πολιτικής.

Όλη τη μέρα, κι όλη τη νύχτα,
όλα τα θέματα – τα δικά σου, τα δικά μας, τα δικά τους 
είναι πολιτικά θέματα.

Είτε σ’ αρέσει είτε όχι,
τα γονίδιά σου έχουν πολιτικό παρελθόν,
το δέρμα σου, πολιτικό καλούπι,
τα μάτια σου, πολιτικό βλέμμα.

Οτιδήποτε λες, έχει αντήχηση,
οτιδήποτε δε λες, μιλά από μόνο του.
Έτσι ή αλλιώς, μιλάς πολιτικά. 

Ακόμα κι αν μιλάς στα δέντρα,
κάνεις πολιτικά βήματα
σε πολιτικό έδαφος.

Τα απολιτικά ποιήματα είναι κι αυτά πολιτικά,
και πάνω από μας λάμπει το φεγγάρι
μ’ ένα φως που δεν είναι πια μόνο σεληνιακό.
Να ζει κανείς ή να μη ζει, ιδού η απορία.
Κι αν ακόμα προκαλεί δυσπεψία,
είναι ένα ερώτημα, όπως πάντα, πολιτικό.

Δε χρειάζεται καν να είσαι άνθρωπος
για να αποκτήσεις πολιτικό νόημα.
Υπάρχει ακόμα και στα ακατέργαστα υλικά,
ή στις πρωτεΐνες, ή στο αργό πετρέλαιο,

ή σ΄ ένα συνεδριακό τραπέζι, που για το σχήμα του
μαλώναμε για μήνες.
Θα καθορίσουμε τη ζωή και το θάνατο
σε στρογγυλό τραπέζι ή σε τετράγωνο;

Στο μεταξύ, χάθηκαν άνθρωποι,
πέθαναν ζώα,
κάηκαν σπίτια,
κι ερήμωσαν οι αγροί
όπως και σε καιρούς πανάρχαιους
και λιγότερο πολιτικούς.

 

Wisława Szymborska
(translated by Dimitris Politakis)

 

*Για γαλλικά και αραβικά, πατήστε «περισσότερα»

More

 

***

Beyrouth, 15.11.2015

Lettre de l’équipe de la documenta 14, suite aux attaques de Beyrouth (12.11.2015) et de Paris (13.11.2015)

Nous sommes arrivés à Beyrouth le 12 novembre au matin. Ce même jour, deux explosions ont frappé le faubourg Sud de la ville, faisant 43 morts et 239 blessés. Dans la nuit du vendredi 13, une série de six attaques coordonnées dans le centre de Paris, a fait 129 morts recensés et plus de 350 blessés, dont presque une centaine dans un état critique.

Nous étions venus à Beyrouth pour participer à « Home Works 7 », un forum sur les pratiques culturelles organisé par Ashkal Alwan, l’Association libanaise pour les Arts plastiques (Lebanese Association for Plastic Arts), fondée en 1993 et regroupant un grand nombre de programmes publics, d’expositions et d’événements parallèles. Cette association rassemble un certain nombre d’artistes et de penseurs éminents venus du Moyen Orient, mais également d’autres régions.

Confrontés à ce qui paraît d’emblée indicible – la mort – nous avons réalisé, au fur et à mesure que nous écoutions les conférences et découvrions les pratiques des différents champs artistiques représentés à Ashkal Alwan, à quel point il était important de ne se murer dans le silence. Nous avons décidé qu’il fallait rendre possible l’écoute de ces nombreuses voix, dans le cadre de la documenta 14deux ans avant son ouverture prévue à Athènes et à Cassel. Nous publions donc, sur ce site Web, des déclarations, des notes, des fragments et des citations obtenues de celles et ceux que nous rencontrons à Beyrouth, bientôt à Alger et ailleurs, puisque plusieurs membres de notre équipe se trouvent dans différentes parties du monde à l’heure où la réalité à l’échelle de la planète connait de profonds changements.

Cette lettre est une invitation. Voici la première de ces nombreuses voix.

 

Enfants de notre époque

Nous sommes enfants de notre époque,
et c’est une époque politique.

Toute la journée, tout au long de la nuit,
toutes les affaires – les vôtres, les nôtres, les leurs –
sont des affaires politiques.

Que cela vous plaise ou non,
vos gènes ont un passé politique,
votre peau, un marqueur politique,
vos yeux, une connotation politique.

Tout ce qu’on dit se répercute,
tout ce qu’on ne dit pas parle par soi-même.
D’une façon ou d’une autre, on parle de politique.

Même quand on part dans les bois,
on prend des mesures politiques
pour des raisons politiques.

Les poèmes apolitiques sont aussi politiques,
et au-dessus de nos têtes brille une lune
qui n’est plus véritablement lunaire.
Être ou ne pas être, tel est le problème.
Et même si cela trouble la digestion,
c’est un problème – comme toujours – de politique.

Pour acquérir une signification politique,
on n’a même pas besoin d’être humain.
Le matériau brut fera l’affaire,
ou la protéine biologique, ou le pétrole brut,

ou une table de conférence dont la forme
a été débattue pendant des mois :
devrions-nous trancher de la vie et de la mort
autour d’une table ronde ou à d’une table carrée ?

Pendant ce temps, des gens ont péri,
des animaux sont morts,
des maisons ont brûlé,
et les champs sont devenus des friches,
tout comme dans des temps immémoriaux
et moins politiques…


Wisława Szymborska

(Traduit par Denis-Armand Canal)

 

***

 

بيروت ١٥ - ١١- ٢٠١٥
بيان من فريق عمل ((Documenta 14 بخصوص الهجمات الأرهابية في بيروت يوم الثاني عشر من نوفمبر(تشرين الثاني) و في باريس يوم الثالث عشر من نوفمبر(تشرين الثاني) ٢٠١٥

وصلنا بيروت صباح يوم الخميس الماضي, الموافق ١٢ نوفمبر(تشرين الثاني). وفي نفس اليوم حدث انفجارين استهدفا جنوب المدينه قتل بسببهما ٤٣ واصيب ٢٠٠ , وفي اليوم التالي الجمعة ,١٣ نوفمبر(تشرين الثاني) , في مجموعة من الهجمات المنظمة على ستة مناطق متفرقة من وسط المدينة في باريس خلفت وراءها حسب اخر احصائيات اليوم ١٢٩ قتيل و ٣٥٠ مصاب منهم ١٠٠ في حالات خطرة.

لقد جئنا الى بيروت للمشاركة في أشغال داخلية ٧ (Home Works 7) المنتدى عن الممارسات الثقافية, في أشكال ألوان
(Ashkal Alwan) - الجمعية اللبنانية للفنون التشكيلية (اسست عام ١٩٩٣), يقوم بعمل تشكيلات فنية متباينة من معارض وبرامج عامة و أعمال مشتركة. وهو المنتدي الذي يقوم أيضاً بتقديم عدد من أبرز وأروع الفنانين والمفكرين من الشرق الأوسط و أيضا من خارج المنطقة.

في مواجهة ما ظنناه غير معقول - في مواجهة الموت - أدركنا ,أثناء استماعنا للمناقشات واثناء مشاهدة المشاركون في أشكال ألوان (Ashkal Alwan) بالعروض من مختلف المجالات, أهمية عدم السكوت. فكرنا في أهمية أن تُسمع الأصوات التي انصتنا لها في أشغال داخلية (Home Works 7) ايضا في (Documenta 14) قبل الأفتتاح المرتقب في أثينا و في كاسل بعامين كاملين.
سوف نقوم بأصدار أقوال و ملاحظات وكلام واجزاء مقتبسة بأذن من هؤلاء الذين نقابلهم في بيروت وقريبا في الجزائر وفي اماكن اخرى, حيث ان فريق عملنا وجد نفسه في مناطق متفرقة من العالم عندما واجهتنا الحقيقة المتغيرة التي عشناها خلال الخمسة أيام الماضية.

هذا البيان دعوة مفتوحة للمشاركة,
اليكم أول صوت

 

أطفال زماننا

نحن أطفال زماننا,
هو زمن سياسي.

طوال اليوم, وخلال الليل
كل الشئون ـ ما لك, ما لنا , ما لهم-
هي شئون سياسية.

سواء أعجبتك او لم تعجبك
جيناتك بها ماضي سياسي
جلدك جبيرة سياسية
عيونك منحدر سياسي

ايا كان ما تقول تتردد أصداءه
ايا كان ما لم تقله يتكلم بنفسه
ففي كل الأحوال انت تتكلم بالسياسة

حتى عندما تهرب للغابة
انت تأخذ خطوات سياسية
على أرضيات سياسية

الأشعار اللا سياسية هي أيضا سياسية
وفوقنا يضيء قمرا
لم يعد مجرد قمري
أكون او لا أكون , هذا هو السؤال
وبرغم انه يقلق الهضم
هو سؤال , كالعادة, سياسي

للحصول على معنى سياسي
ليس ضروريا ان تكون انسان
المواد الخام تكفي
او أغذية بروتينة , او بترول خام

أو مائدة اجتماعات اُختلف على شكلها
بضعت اشهر؛
هل نحكم على الحياة و الموت
على مائدة مستديرة أم مربعة؟

وفي أثناء ذلك, فُنيت ناس
ماتت حيوانات
أُحرقت بيوت
وتوحشت الحقول
تماما كالعصور الغابرة
وأقل سياسة.

فيسلافا شمبورسكا - ترجمة محمد صالح

Close

10.11.2015
Πρόσκληση για την παρουσίαση του περιοδικού South as a State of Mind #6 στην Αθήνα, ως επίσημη έκδοση της documenta 14

Σας καλούμε να εγκαινιάσουμε μαζί την έναρξη του εκδοτικού προγράμματος της documenta 14 με την κυκλοφορία του South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1] σε μια εκδήλωση που θα περιλαμβάνει ομιλίες, αναγνώσεις και συζήτηση: 

10 Νοεμβρίου 2015, 8 μ.μ.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος
Πανεπιστημίου 32
Αθήνα

More

Το South as a State of Mind, που ιδρύθηκε το 2012 στην Αθήνα από την Μαρίνα Φωκίδη, θα λειτουργήσει προσωρινά και μέχρι το άνοιγμα της έκθεσης το 2017, ως το επίσημο περιοδικό της documenta 14, με τέσσερα ειδικά τεύχη υπό την επιμέλεια της Quinn Latimer και του Adam Szymczyk. Το South της documenta 14 – τόσο το έντυπο όσο και οι φαντασιακοί χώροι που επικαλείται – φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα πεδίο έρευνας, κριτικής, τέχνης και λογοτεχνίας που θα λειτουργεί παράλληλα με τη διαδικασία προετοιμασίας της έκθεσης, βοηθώντας στον καθορισμό των προβληματισμών και των στόχων της.

Ομιλητές: Σωτήριος Μπαχτσετζής (επιμελητής και συγγραφέας), Naeem Mohaiemen (εικαστικός και συγγραφέας), Paul B. Preciado (Επιμελητής Προγράμματος Δημόσιων Δράσεων της documenta 14), Bonaventure Soh Bejeng Ndikung (Σύμβουλος Επιμέλειας της documenta 14).

Συμμετέχουν: Μαρίνα Φωκίδη (Διευθύντρια του Καλλιτεχνικού Γραφείου της documenta 14 στην Αθήνα), Quinn Latimer (Διευθύντρια Σύνταξης των Εκδόσεων της documenta 14), Adam Szymczyk (Καλλιτεχνικός Διευθυντής της documenta 14).

Παρακαλούμε λάβετε υπόψη ότι οι θέσεις είναι περιορισμένες και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Μαζί με την έντυπη έκδοση του South as a State of Mind, θα λειτουργήσει στις 31 Οκτωβρίου και η online εκδοχή του περιοδικού, που περιλαμβάνει περιεχόμενο του τεύχους σε τρεις γλώσσες (γερμανικά, ελληνικά και αγγλικά).

Close

30.10.2015
Η documenta 14 δεν λειτουργεί ως πρεσβευτής καμιάς χώρας και καμιάς ομάδας συμφερόντων

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της documenta 14 Adam Szymczyk, διαβάζοντας, ενώ βρισκόταν σε ερευνητικό ταξίδι στο Μάλι και τη Νότιο Αφρική, την πρόσφατη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ στις 29 Οκτωβρίου 2015 στην Αθήνα, σχετικά με το χτίσιμο από την documenta μιας «καλλιτεχνικής γέφυρας μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας», εξέφρασε την πεποίθηση ότι πράγματι, η documenta 14 «θα συνεισφέρει στο χτίσιμο μιας γέφυρας -  πολιτικής γέφυρας όμως, πάνω στην οποία θα μπορέσουν να βαδίσουν οι πρόσφυγες που έχουν ανάγκη από ένα ασφαλές σπίτι στην Ευρώπη». 

30.10.2015
Έναρξη του εκδοτικού προγράμματος της documenta 14

Έναρξη του εκδοτικού προγράμματος της documenta 14 με το South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1]. Το πρώτο τεύχος κυκλοφορεί σε έντυπη μορφή και online. Ανακοίνωση εκδηλώσεων στην Αθήνα, το Κάσελ, το Βερολίνο και την Καλκούτα από το Νοέμβριο του 2015 ως το Μάρτιο του 2016 με αφορμή την κυκλοφορία του περιοδικού. Θα ακολουθήσουν λεπτομέρειες. 

More

Φανταζόμαστε συχνά τη θέση μας στον κόσμο – ή τη φαντάζονται άλλοι για λογαριασμό μας – μέσω έντονα φορτισμένων κατευθυντήριων πόλων όπως Βορράς και Νότος, Ανατολή και Δύση. Δεχόμαστε επίσης ότι οι κινήσεις μας με άξονα αυτές τις κατευθύνσεις έχουν βαρύνουσα σημασία. Τι νόημα έχει λοιπόν τότε για την documenta – έναν γερμανικό θεσμό βαθιά ριζωμένο γεωγραφικά στον Βορρά ως έκθεση αφοσιωμένη στη «δυτικοευρωπαϊκή τέχνη» από την ίδρυσή της το 1955, όταν γεννήθηκε στο Κάσελ και συνδέθηκε άρρηκτα μ’ αυτήν την πόλη που κάποτε υπήρξε ένα από τα σύνορα μεταξύ Δύσης και Ανατολής στη διαιρεμένη Γερμανία – το γεγονός ότι το 2015 εκδίδει ένα περιοδικό με τίτλο South (Νότος); Και επιπλέον, τι σημαίνει για την documenta 14 το γεγονός ότι φιλοξενείται από ένα υπάρχον ήδη περιοδικό με βάση την Αθήνα και τίτλο South as a State of Mind; Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που θέσαμε στον εαυτό μας τους τελευταίους μήνες καθώς ετοιμάζαμε την πρώτη έκδοση του South στην Αθήνα. Στο νέο, προσωρινό του ρόλο ως το περιοδικό της documenta 14, το South κυκλοφορεί στα τέλη Οκτωβρίου, ενάμισι και πλέον χρόνο πριν το άνοιγμα της έκθεσης, που θα γίνει πρώτα στην Αθήνα, στις 8 Απριλίου 2017, και κατόπιν στο Κάσελ, δύο μήνες μετά, στις 10 Ιουνίου 2017.

Σύμφωνα λοιπόν με τη δεδηλωμένη πρόθεση της documenta 14 να διεξαχθεί η έκθεση για πρώτη φορά από κοινού σε δύο διαφορετικούς τόπους – εγκαταλείποντας έτσι τον αποκλειστικό ρόλο του οικοδεσπότη για να υιοθετήσει μια ριζικά πιο δεκτική θέση – και σε συνεργασία με τους υφιστάμενους θεσμούς και πρωτοβουλίες, βρισκόμαστε φιλοξενούμενοι πλέον στις σελίδες του South as a State of Mind που ίδρυσε η Μαρίνα Φωκίδη το 2012 στην Αθήνα. Ως επιμελητές των τεσσάρων εκδόσεων του περιοδικού, που θα κυκλοφορεί στο πλαίσιο της documenta 14 δύο φορές τον χρόνο μέχρι τα εγκαίνια της έκθεσης το 2017, παραμένουμε αποκλειστικά επισκέπτες. Φανταζόμαστε το South της documenta 14 – τόσο την περιοδική έκδοση όσο και τους φαντασιακούς τόπους τους οποίους μπορεί να συμπεριλάβει – ως έναν χώρο έρευνας, κριτικής, τέχνης και λογοτεχνίας, ο οποίος χρονικά λειτουργεί παράλληλα με το συνολικό έργο της προετοιμασίας της έκθεσης, καθορίζοντας και διαμορφώνοντας το πλαίσιο και τους στόχους της. Το συγγραφικό και το εκδοτικό κομμάτι της έκθεσης αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της documenta 14, και είμαστε πεπεισμένοι ότι το περιοδικό αποτελεί τον ιδανικό προάγγελο αυτής της διαδικασίας.

Η παραγωγή του πρώτου τεύχους συνέπεσε χρονικά με την ραγδαία επιδείνωση της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Η εδραίωση, η διάλυση και η επανεδραίωση μιας αριστερής κυβέρνησης, υπό τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν από τις επιπτώσεις του προγράμματος λιτότητας που επέβαλε η Ευρώπη, συνοδεύτηκε από την παραλίγο κατάρρευση του ελληνικού τραπεζικού τομέα. Παράλληλα, αντιμετωπίζουμε την κλιμάκωση της προσφυγικής κρίσης, με τον ξεριζωμό, λόγω του εμφυλίου πολέμου, εκατομμυρίων Σύρων, αλλά και πολλών άλλων προσφύγων που επιχειρούν καθημερινά να αποδράσουν από τη βία και την καταπίεση στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στην Υποσαχάρια Αφρική. Όπως έχει ευρέως καταγραφεί, πρόκειται για τη μεγαλύτερη παγκόσμια μετατόπιση πληθυσμών από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, και για πολλούς από τους πρόσφυγες που εισέρχονται στην Ευρώπη, η Ελλάδα αποτελεί τον πρώτο τους σταθμό. Στο πλαίσιο λοιπόν αυτής της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, το περιοδικό, μέσα από τις διαφορετικές φωνές που εκφράζουν οι συνεργάτες του – ανάμεσά τους καλλιτέχνες, ποιητές, μελετητές, αρχιτέκτονες και κινηματογραφιστές – αποτελεί μια έντυπη έκφραση της documenta 14 και όχι απλά ένα πεδίο αναγγελίας των θεμάτων που θα αναπτυχθούν στην τελική μορφή που θα λάβει η έκθεση.

«Στην παρούσα διαδικασία αποαποικιοποίησης, οι μνήμες των δρομολογίων των σκλαβωμένων, των μεταναστών και των προσφύγων ενεργοποιούνται εκ νέου ενάντια στις νέες πολιτικές της λήθης», σημειώνει η Françoise Vergès στις σελίδες του πρώτου μας τεύχους, για να προσθέσει: «Εδώ η μνήμη δεν είναι η σφαίρα της υποκειμενικής φευγαλέας σκέψης, αλλά μια πηγή εικόνων, κειμένων και τραγουδιών που αποτελούν μια αντιηγεμονική βιβλιοθήκη για τις μάχες του παρόντος». Μια τέτοια αντιηγεμονική βιβλιοθήκη για τις μάχες του παρόντος – γεμάτη δοκίμια, εικόνες, ιστορίες, ομιλίες, ημερολόγια και ποιήματα – επιχειρήσαμε να στήσουμε εδώ, ως ένα όραμα που θα μας καθοδηγήσει και στις τρεις επόμενες εκδόσεις του South as a State of Mind, αλλά και στο πρόγραμμα της documenta 14 συνολικά. Στο πρώτο τεύχος εξετάζονται μορφές και σχήματα μετατόπισης, διωγμού και αποστέρησης, καθώς και μέθοδοι διεξόδου και αντίστασης (αισθητικής, πολιτικής, φιλολογικής, βιολογικής), ενώ οι ερχόμενες εκδόσεις θα εστιάσουν μεταξύ άλλων στην εξερεύνηση μιας σειράς εννοιών όπως αποικιοκρατισμός και νεοκλασικισμός, επιτελεστικότητα και φτωχό αντίγραφο, σιωπή και μάσκες, φεμινισμός και διαφεμινισμός, πενία και αρχιτεκτονική, πολιτική της εξαθλίωσης και των εκφάνσεών της, από την ελεημοσύνη ως τη φιλαργυρία. Μέσα από τις σελίδες του περιοδικού και ενώ συντελούνται δραματικές εξελίξεις που επηρεάζουν όχι μόνο συγκεκριμένα έθνη αλλά ολόκληρες ηπείρους, η documenta 14 έχει ήδη ξεκινήσει το ταξίδι της με άγνωστο ακόμα προορισμό.

Παράλληλα με την έντυπη έκδοση του South as a State of Mind, που ανασχεδιάστηκε για την documenta 14 από τους Mevis & van Deursen, Άμστερνταμ, θα ξεκινήσει online και η ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού, η οποία θα περιλαμβάνει περιεχόμενο σε τρεις γλώσσες: γερμανικά, ελληνικά και αγγλικά. Η online έκδοση θα ξεκινήσει τη λειτουργία της στις 31 Οκτωβρίου, μαζί με την έντυπη έκδοση του πρώτου documenta 14 South, και μπορεί να αναζητηθεί εδώ: documenta14.de/south.

Εγκαινιάζοντας το πρώτο τεύχος του documenta 14 South as a State of Mind, θα πραγματοποιηθούν τους επόμενους μήνες πέντε σχετικές εκδηλώσεις στην Αθήνα, το Κάσελ, το Βερολίνο, την Ντάκα και την Καλκούτα, υπό την επιμέλεια του Adam Szymczyk, Καλλιτεχνικού Διευθυντή της documenta 14, της Quinn Latimer, Διευθύντριας Σύνταξης των Εκδόσεων, και του Paul B. Preciado, Επιμελητή του Προγράμματος Δημόσιων Δράσεων. Περισσότερες λεπτομέρειες για τις εκδηλώσεις αυτές σύντομα στην ιστοσελίδα της documenta 14.

Στην έκδοση συμμετέχουν οι: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Alexander Alberro, Αριστείδης Αντωνάς, Hannah Arendt, Pierre Bal-Blanc, Miriam Cahn, Manthia Diawara, Άντζελα Δημητρακάκη, Maria Eichhorn, Fouad Elkoury, Peter Friedl, Hans Haacke, Bhanu Kapil, Quinn Latimer, Γιώργος Μακρής, Jonas Mekas, Marta Minujín, Naeem Mohaiemen, Bonaventure Soh Bejeng Ndikung, Linda Nochlin, Paul B. Preciado, Thomas Sankara, Brandon Shimoda, Sven Stilinović, Adam Szymczyk, Françoise Vergès, Kaelen Wilson-Goldie, Μαρίνα Φωκίδη και Stefan Zweig.

South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1] 
Διεύθυνση Σύνταξης: Quinn Latimer και Adam Szymczyk
295 x 230 χιλ., 262 σελίδες, έγχρωμες και ασπρόμαυρες εικονογραφήσεις, αγγλικά
Τιμή: 10 Ευρώ
Ημερομηνία έκδοσης: 31 Οκτωβρίου 2015
ISSN 2241-3901
ISBN 978-3-86335-844-0
Σχεδιασμός: Mevis & van Deursen, Άμστερνταμ
Τυπώθηκε στην Ελλάδα
Σχεδιασμός του South online: Laurenz Brunner, Julia Born, Julia Novitch
Προγραμματισμός ιστοσελίδας: Systemantics

Close

04.07.2015
Δημοψήφισμα στην Ελλάδα

Εν όψει του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 2015, ο Adam Szymczyk, καλλιτεχνικός διευθυντής της documenta 14, μίλησε στη δημοσιογράφο Μαργαρίτα Τσώμου. Η συνομιλία τους δημοσιεύτηκε στις 3 Ιουλίου 2015 στο ZEIT ONLINE (Download in English

16.04.2015
To Κληροδότημα του Cornelius Gurlitt

Ο Adam Szymczyk, καλλιτεχνικός διευθυντής της documenta 14, μίλησε στην Catrin Lorch για την επιθυμία του να παρουσιαστεί το κοινό το κληροδότημα του Cornelius Gurlitt. Η συνομιλία δημοσιεύτηκε στις 15 Απριλίου 2015 στο Süddeutsche Zeitung.(Download in English)

 

Εάν ενδιαφέρεστε για συνεντεύξεις ή χρειάζεστε φωτογραφικό υλικό της documenta 14, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας. Για φωτογραφικό υλικό των εκθέσεων της documenta που πραγματοποιήθηκαν από το 1955 έως το 2012, παρακαλούμε επικοινωνήστε με το Αρχείο της documenta.

 

More

Δημοσιογραφικές διαπιστεύσεις για την documenta 14 

Η διαδικασία χορήγησης δημοσιογραφικών διαπιστεύσεων για την αρχική συνέντευξη τύπου, τις αποκλειστικές για τα Μέσα παρουσιάσεις και την ίδια την έκθεση συνολικά – στην Αθήνα και το Κάσελ – θα ξεκινήσει online το φθινόπωρο του 2016. Για να πληροφορηθείτε εγκαίρως, μπορείτε να γραφτείτε συνδρομητές στο newsletter της documenta 14.

Η διαδικασία χορήγησης επαγγελματικών διαπιστεύσεων για την αρχική συνέντευξη τύπου, τις αποκλειστικές για τα Μέσα παρουσιάσεις και την ίδια την έκθεση συνολικά – στην Αθήνα και το Κάσελ – θα ξεκινήσει online το χειμώνα του 2016. Για να ενημερωθείτε εγκαίρως, μπορείτε να γίνετε συνδρομητές στο newsletter της documenta 14.

 

Ανακοινώσεις 

Λήψη των ανακοινώσεων της documenta 14 εδώ:

7 Οκτωβρίου 2014 – ανακοίνωση της κεντρικής ιδέας της d14 και των αρχικών μελών της ομάδας

14 Οκτωβρίου 2015 – ανακοίνωση του εκδοτικού προγράμματος της d14 και των νέων μελών της ομάδας

 

ΟΜΑΔΑ

Διευθύντρια Επικοινωνίας
Henriette Gallus
T +49 561 707 276 108
gallus@documenta.de

 

Βοηθός της Διευθύντριας Επικοινωνίας
Mira Starke
T +49 561 707 276 115
starke@documenta.de

 

Υπεύθυνος Γραφείου Τύπου, Ελληνικά ΜΜΕ 
Φοίβος Σακαλής/ Fivos Sakalis
M +30 695 777 019 5
T +30 215 535 030 3
sakalis@documenta.de

 

Συντονίστρια του Γραφείου Επικοινωνίας στην Αθήνα

Annie-Claire Geisinger

M +30 695 777 019 6

T +30 215 535 030 3

geisinger@documenta.de

 

Close

documenta 14
Friedrichsplatz 18
D-34117 Kassel
T +49 561 707 270
F +49 561 707 273 9
office@documenta.de

 

Η documenta διατηρεί το δικαίωμα μη επιστροφής οποιουδήποτε αυτόκλητου υλικού όπως εκθεσιακές προτάσεις ή έγγραφα και τεκμήρια συμπεριλαμβανομένων βιβλίων, κειμένων, εικόνων, ηλεκτρονικών δεδομένων κλπ.

 

 

ΟΜΑΔΑ documenta 14

 

Adam Szymczyk
Καλλιτεχνικός Διευθυντής

 

Andrea Linnenkohl
Βοηθός του Καλλιτεχνικού Διευθυντή
T +49 561 707 276 109
linnenkohl@documenta.de

Κατερίνα Τσέλου
Βοηθός του Καλλιτεχνικού Διευθυντή
T +30 215 535 030 0
tselou@documenta.de

Benjamin Kiel
Βοηθός στο Γραφείο του Καλλιτεχνικού Διευθυντή 
T +49 561 707 276 102
kiel@documenta.de

Μαρίνα Φωκίδη
Διευθύντρια του Καλλιτεχνικού Γραφείου στην Αθήνα
T +30 215 535 030 0
fokidis@documenta.de

Henriette Gallus
Διευθύντρια Επικοινωνίας 
T +49 561 707 276 108
gallus@documenta.de

Annie-Claire Geisinger
Συντονίστρια του Γραφείου Επικοινωνίας στην Αθήνα
M +30 695 777 019 6
T +30 215 535 030 3
geisinger@documenta.de

Φοίβος Σακαλής
Marketing/Public Relations, Αθήνα
M +30 695 777 019 5
T +30 215 535 030 3
sakalis@documenta.de

Mira Starke
Βοηθός της Διευθύντριας Επικοινωνίας
T +49 561 707 276 115
starke@documenta.de

Pierre Bal-Blanc
Επιμελητής
T +30 215 535 030 0
office@documenta.de

Hendrik Folkerts
Επιμελητής
T +49 561 707 270
office@documenta.de

Natasha Ginwala
Σύμβουλος Επιμέλειας
office@documenta.de

Candice Hopkins
Σύμβουλος Επιμέλειας
office@documenta.de

Bonaventure Soh Bejeng Ndikung, PhD

Curator at Large

office@documenta.de

Κατερίνα Νίκου
Συντονίστρια του Προγράμματος Δημόσιων Δράσεων
T +30 215 535 030 3
nikou@documenta.de

Hila Peleg

Επιμελητής

T +30 215 535 030 0

T +49 561 707 270

office@documenta.de

Paul B. Preciado

Επιμελητής του Προγράμματος Δημόσιων Δράσεων

office@documenta.de

Dieter Roelstraete

Επιμελητής

T +49 561 707 270

office@documenta.de

Monika Szewczyk

Επιμελητής

T +30 215 535 030 0

office@documenta.de

Sepake Angiama

Διευθύντρια του Εκπαιδευτικού Προγράμματος

T +49 561 707 270

angiama@documenta.de

Clare Butcher

Συντονίστρια του Εκπαιδευτικού Προγράμματος 

butcher@documenta.de

 

Arnisa Zeqo

Συντονίστρια του Εκπαιδευτικού Προγράμματος 

zeqo@documenta.de

Katrin Sauerländer

Διευθύντρια Εκδόσεων

T +49 69 256 689 60

sauerlaender@documenta.de

Quinn Latimer

Επιμελήτρια Εκδόσεων

T +30 215 535 030 0

latimer@documenta.de

Annie Buenker
Βοηθός Εκδόσεων
T +49 692 566 895 4
buenker@documenta.de

Jonas Raam
Επιμέλεια Εικόνων
T +49 692 566 895 3
raam@documenta.de

 

Jill Winder

Επιμελήτρια Kειμένων Iστοσελίδας

winder@documenta.de

Christoph Platz

Διευθυντής του Τμήματος Εκθέσεων

T +49 561 707 276 116

platz@documenta.de

Δάφνη Αντωνίου

Βοηθός Επιμέλειας στο Τμήμα Εκθέσεων

T +49 561 707 272 5

antoniou@documenta.de

Leon Hösl

Βοηθός στο Τμήμα Εκθέσεων

T +49 561 707 27 0

hoesl@documenta.de

Feodora Pallas

Βοηθός στο Τμήμα Εκθέσεων

T +49 561 70 72 7 0

pallas@documenta.de

Clemens Alban Ottenhausen

Σύμβουλος Επιμέλειας

T +49 561 707 272 5

alban@documenta.de

Ελεάννα Παπαθανασιάδη

Βοηθός στο Τμήμα Εκθέσεων

T +30 215 535 030 0

papathanasiadi@documenta.de

Σχεδιασμός Γραφικών Παραστάσεων:

VIER5, Παρίσι & Κάσελ

Julia Born & Laurenz Brunner, Βερολίνο

Mevis & Van Deursen, Άμστερνταμ

Ludovic Balland Typography Cabinet, Βασιλεία

ΟΜΑΔΑ documenta and Museum Fridericianum gGmbH

 

Διευθύνουσα Σύμβουλος documenta και Μουσείου Fridericianum gGmbH
Annette Kulenkampff
T +49 561 707270
office@documenta.de

 

Οικονομικός Διευθυντής  Frank Petri
T +49 561 707270
office@documenta.de

Βοηθός της Διευθύνουσας Συμβούλου
Jutta Büsch
T +49 561 7072719
buesch@documenta.de

 

Βοηθός της Διευθύνουσας Συμβούλου
Joanne Eberlein
T +49 561 7072714
eberlein@documenta.de

 

Επικεφαλής Υποδομών
Matthias Sauer
T +49 561 7072745 sauer@documenta.de

 

Λογιστήριο  
Karin Balzer-Meyer
T +49 561 7072716
balzer-meyer@documenta.de

 

 

Τεχνικός Διευθυντής
Martin Fokken
T +49 561 7072721
fokken@documenta.de

 

Ανθρώπινο Δυναμικό – Οικονομικοί Πόροι
Brigitte Kraußer
T +49 561 7072717
krausser@documenta.de

 

Βοηθός Ανθρώπινου Δυναμικού – Οικονομικών Πόρων
Carmen Glahn
T +49 561 7072718
glahn@documenta.de

 

Βοηθός Ανθρώπινου Δυναμικού – Οικονομικών Πόρων
Katharina Krzywon
T +49 561 7072734
krzywon@documenta.de

 

Επιστάτης Fridericianum
Christoph Huntzinger
Carsten Kruse
T +49 561 7072722
huntzinger@documenta.de
kruse@documenta.de

 

Επιστάτης documenta Halle
Uwe Leifheit
Wolfgang Schulze
T +49 561 8104930
documentahalle@documenta.de

 

 

documenta και Μουσείο Fridericianum Veranstaltungs-gGmbH
Friedrichsplatz 18
D – 34117 Kassel
T +49 561 707270
F +49 561 7072739
office@documenta.de

 

ταυτοτητα ιστοσελίδας documenta 14

 

documenta 14
Friedrichsplatz 18
D-34117 Kassel
T +49 561 707 270
F +49 561 707 273 9
office@documenta.de

 

Μετσόβου 25 / Metsovou 25
GR-10682 Αθήνα / Athens
T +30 215 535 030 0
athens.office@documenta.de

 

Facebook    Twitter    Newsletter

 

Concept:

Laurenz Brunner, Julia Born, Henriette Gallus, Adam Szymczyk

 

Καλλιτεχνική διεύθυνση και σχεδιασμός:

Studio Laurenz Brunner (Laurenz Brunner, Julia Novitch)

 

Εκτέλεση:

Systemantics

 

Συντονισμός του project :

Henriette Gallus

 

Επιμελήτρια Kειμένων Iστοσελίδας:

Jill Winder

 

Με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Γκαίτε.

 

© 2016 documenta und Museum Fridericianum Veranstaltungs-gGmbH, the artists, the authors
All rights reserved.

News

 

 

05.02.16

South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1]: Readings, talks, and screenings in the framework of documenta 14's publication program

 

February 6, 2016, 12:30 p.m.

With Adam Szymczyk and Quinn Latimer
Dhaka Art Summit
at Shilpakala Academy
14/3 Segunbagicha
Segun Bagicha Rd, Dhaka
​Bangladesh


and


February 10, 2016, 6:30 p.m.

With Deepak Ananth, Moyra Davey, Natasha Ginwala, Amar Kanwar, Naveen Kishore, Quinn Latimer, and Adam Szymczyk

Harrington Street Arts Centre
8, Ho Chi Minh Sarani
Opposite the American Consulate, next to ICCR)
Suite No. 5 & 25B, 2nd Floor, 
Kolkata 700071 India

 

Possession and dispossession, displacement and debt—it seems that the stories that condition our present are inextricably born out of the stories that conditioned our past. The first of four special issues of South as a State of Mind, temporarily reconfigured as the documenta 14 journal, examines forms and figures of displacement and dispossession, and the modes of resistance—aesthetic, political, literary, biological—found within them. In essays, both literary and visual, as well as poems, speeches, diaries, conversations, and specially commissioned artist projects, the first issue of the d14 South considers dispossession as a historical and contemporary condition along with its connections to archaeology and the city, coloniality and performativity, debt and imperialism, provenance and repatriation, feminism and protest.

To launch the inaugural issue of the d14 South, documenta 14 organizes a series of public events—in Athens, Kassel, Berlin, Dhaka, and Kolkata—that bring the disparate voices of the journal, as well as those outside of it, into conversation in cities across the world. This February, South goes to Bangladesh and India for two launch events. The first takes place in Dhaka on February 6, the second in Kolkata on February 10.

For the Dhaka launch at the Dhaka Art Summit, in the Bangladesh Shilpakala Academy, documenta 14 Artistic Director Adam Szymczyk and Editor-in-Chief of Publications Quinn Latimer present the first issue of the documenta 14 South as a State of Mind, reading from and expanding on its diverse explorations of both contemporary and historical forms of displacement and dispossession. In addition, they elaborate on forthcoming issues of the d14 South, which are variously devoted to ideas of language and ecology, post-colonialism and neoclassicism, and the rich relationship among pedagogical, performative, and political processes.

For the Kolkata launch at Harrington Arts Centre—organized in conjunction with Seagull Books—South has invited Seagull Books founder and director Naveen Kishore, art historian and writer Deepak Ananth, and artists Moyra Davey and Amar Kanwar to join documenta 14’s Natasha Ginwala, Quinn Latimer, and Adam Szymczyk for an evening of readings, talks, and screenings that open a dialogue into the South journal’s key concerns while exploring literature as a critical art practice both within and outside of the context of Bengal and the global South.

Deepak Ananth, based in Paris, has written extensively on artists practicing across India and Europe, considering their visual languages in relation to situated social histories, international reception, and individual poetics. Artist and writer Moyra Davey’s works in print, photography, and film explore the nature of intertextuality, travel as citation, and personal ephemera in literary as well as visual exchanges that act as memory thresholds between public and private spaces. Kolkata-based publisher Naveen Kishore is a pioneering figure in the field of independent publishing in India, bringing into circulation internationally renowned authors and Bengal’s most significant fiction writers, theorists, and historians. His longstanding correspondence with a range of authors is presented as a set of readings. Filmmaker and artist Amar Kanwar employs film as a structural process to narrate histories of violence and division, as well as engage networks of activism, the poetry of the dispossessed, and the continuous struggles for democratic society in South Asia. He discusses the context and reception of his work The Lightning Testimonies (2007), first presented at documenta 12, at the Assam State Museum in 2015, a collaboration with the KNMA and the Women’s Rights organization, North East Network.

South as a State of Mind is a magazine founded by Marina Fokidis in Athens in 2012. Beginning in 2015, the magazine temporarily became the documenta 14 journal and publishes four semiannual special issues until the opening of the exhibition in Athens and Kassel in 2017. These special issues are edited by Quinn Latimer and Adam Szymczyk. The documenta 14 South is conceived as a medium for research, criticism, art, and literature that parallels the years of work on the d14 exhibition overall, one that helps define and frame its concerns and aims. As such, the journal is a manifestation of documenta 14 rather than a discursive lens through which to merely presage the topics to be addressed in the eventual exhibition. Writing and publishing, in all their forms, are an integral part of documenta 14, and the journal heralds that process.

Through this collaboration with documenta 14, The Seagull Foundation for the Arts continues its multi-faceted role in actively supporting and disseminating arts and culture publishing, as well as critical theory. This launch event is hosted at Harrington Street Arts Centre, where Seagull has previously organized several events and exhibitions, including a forthcoming solo show by K. G. Subramanyan, titled Sketches, Scribbles, Drawings.


*Image: Launch event of South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1], Athens, November 2015, Photo: Stathis Mamalakis

More

 

Biographies

 

Deepak Ananth is an art historian, critic, and curator based in Paris. He studied at The Courtauld Institute of Art, University of London. He currently teaches at the Ecole des Beaux Arts in Caen, Normandy. His curatorial projects have included exhibitions of contemporary French art, nineteenth-century French painting, Surrealism, and contemporary Indian art, notably Indian Summer, the first in-depth presentation of contemporary Indian art in Europe, held at the Ecole des Beaux Arts in Paris in 2005. He has written on a number of modern and contemporary European and Indian artists, mostly for museum publications.

Moyra Davey is a writer, photographer and filmmaker based in New York. Born in Toronto in 1958, she earned an MFA from the University of California, San Diego, in 1988, before attending the Independent Study Program at the Whitney Museum of American Art in New York. Her work has been the subject of solo exhibitions at the Fogg Art Museum, Harvard University, Cambridge (2008); the Kunsthalle Basel (2010); and Museum Moderner Kunst Stiftung Ludwig Wien, Vienna (2014), among other venues, and was recently included in Photo-Poetics: An Anthology, at the Solomon R. Guggenheim Museum, New York (2015).

Natasha Ginwala is a curator, researcher, and writer. Curator of the 2017 CONTOUR Biennale 8, Ginwala’s recent projects include My East Is Your West, at the 56th Venice Biennale and Corruption: Everybody Knows … with e-flux journal’s SUPERCOMMUNITY issue. She was a member of the artistic team for the 8th Berlin Biennale, and from 2013 to 1015 she led, with Vivian Ziherl, Landings, a curatorial project presented, in part, at the Witte de With Center for Contemporary Art, Rotterdam, and the David Roberts Art Foundation in London. She is a Curatorial Advisor for documenta 14.

Amar Kanwar is an artist based in New Delhi, where he was born in 1964. He studied film at the Mass Communications Research Center of Jamia Millia Islamia University, Delhi, where he began his work in documentary filmmaking and multi-channel installations. His work has been the subject of solo shows at the Renaissance Society of Chicago (2003); Haus der Kunst, Munich (2008), and Fotomuseum Winterthur, Switzerland (2012). A retrospective of his filmic work was presented at the 5th International Documentary and Short Film Festival of Kerala in India in 2012. In 2000, Kanwar was awarded the MacArthur Fellowship in India, and, in 2005, the Edvard Munch Award for Contemporary Art. Kanwar participated in documenta 11, documenta 12, and documenta 13, in Kassel.

Naveen Kishore is the founder and director of Seagull Books. Born in 1953, Kishore studied English literature and worked as a lighting designer in Kolkata in the 1970s, before founding Seagull Books in Kolkata in 1982. Seagull Books initially focused on art, theater, and film, as well as cultural studies and philosophy, before focusing on literature and fiction. It owns the worldwide English-language publishing rights for books by Paul Celan, Ingeborg Bachmann, Jean-Paul Sartre, Thomas Bernhard, Imre Kertész, Yves Bonnefoy, Mo Yan, Mahasweta Devi, Peter Handke, Hans Magnus Enzensberger, and many others. In 2011 he founded the Seagull School of Publishing. He was awarded the Goethe Medal in 2013.

Quinn Latimer is an American poet, critic, and editor based in Basel and Athens. She is the author of Rumored Animals (Dream Horse Press, 2012); Sarah Lucas: Describe This Distance (Mousse Publishing, 2013); and Film as a Form of Writing: Quinn Latimer Talks to Akram Zaatari (Weils, 2014). Her writings and readings have been presented widely, including at the Serpentine Galleries, London; Whitechapel Gallery, London; Kunsthalle Zurich, Switzerland; and the Venice Architecture Biennale, Italy. She is Editor-in-Chief of Publications for documenta 14.

Adam Szymczyk is the Artistic Director of documenta 14. He studied art history at Warsaw University, and in the 1990s he participated in the curatorial studies program at De Appel in Amsterdam. He was the Director and Chief Curator of Kunsthalle Basel from 2003 to 2014, and cocurator, with Elena Filipovic, of the 5th Berlin Biennial in 2008. He co-founded the Foksal Gallery Foundation in Warsaw, where he served as curator from 1997 to 2003. In 2011 he was the recipient of the Walter Hopps Award for Curatorial Achievement from the Menil Foundation, in Houston, Texas.

 

These launches are realized with the Goethe Institutes and German Embassies in Dhaka and Kolkata, and supported by the Samdani Art Foundation.

 

04.02.2016

Close

This Friday we share "Everything is under control Mr. President," one of the first weekly films that the Abounaddara Collective released back in 2011.

 

29.01.2016

 

 

22.01.2016

 

 

15.01.2016

 

 

08.01.2016

 

 

01.01.2016

 

 

25.12.2015

Honeymoon in Chaospolis & (Not very) proper names

 

To Paris!
To all the victims
of liberticidal barbarity…

 

Honeymoon in Chaospolis

We met each other in Tunis
We loved each other in Gaza
We missed each other in Beirut
We kissed in Paris
We got married in Algiers
We flew off to Baghdad
We died beneath the bombs
And our hearts set up an NGO
For the protection of high-risk love
And the continuation of passion beneath the tombs 

 

(Not very) proper names


For a long time, loads of my paper brothers, considered too “impolite,” were banished from schools, universities, television, public libraries, and intellectual symposia.

For a long time, each morning the Minister of Language published a list of words that it was not good form to say that day.

Words/not very proper names.

Replaced by words/proper names, very well behaved, very neat, correct, polite, silky words, validated by the police, the Police of Orthodox Grammar.

Conservative chic words, carefully filtered by the lexical squad.

Petty bureaucrat literature signed off by the Minister of Cant.

Obsequious scribes for obedient literature.

And people that we must not listen to: poets, writers, chroniclers, orators, publicists, editors, meddah, minstrels, and other raï singers, the demonic-scandalous type par excellence.

All raï songs were banned from the radio.

Words/not very proper names replaced by words/proper names.

OF GRAMMATOLOGY (Derrida) quotes these words of El Biar’s child: “the battle of proper names follows the arrival of the foreigner.”

And people became foreigners in their own language, in their own dialect, hamlet, homeland, in their mother, father, fraternal tongue, in their eternal language, in their own intimacy, in their own douar, in their own house, in their own trousers, in the hollow of their hearts and the coils of their souls and the crevice of their solitude; foreigners in their own language since, in schools, mosques, cafes, at the movies, the theater, on television, we never heard them because these little folk, this limited lot had not been assimilated into the Dictionary of Proper Words.

People without proper names.

People without any names at all.

Without patronymic names.

The homeless of language.

Excluded from the Thesaurus of Official Words and from the Central Logos.

 

For a long time, writers were directed to write politely, write prettily, and to keep their mouths shut, if they were to be read.

Afterwards, the aim was to shut them up for real.

For good.

It was the era of the Word of Allah, supplanting all other verbs.

All words.

Read in the name of the Lord thy God who created all.

Who created everything from a verb.

The verb “To Read.”

But, as for them, they did not read “in His name.”

They read only Him.

Only that.

To the exclusion of all other words.

As though all the rest were The Satanic Verses.

And they decreed that only they had the right to be published, read, commented on.

Obsessed as they were to have the facsimile of the Koran printed on their hypothalamus.

And they devised one hell of an advertising campaign for it, for Him.

As though God needed a literary agent.

And they deadened the atmosphere, plunged libraries into religious silence.

A silence of the dead.

A bullet in the narrative.

And it was not a metaphor.

And they killed them off, one by one.

.

.

.

TAHAR DJAOUT

DJILLALI LIABES

SAID MEKBEL

ABDELKADER ALLOULA

AZZEDDINE MEDJOUBI

YOUCEF SEBTI

LAADI FLICI

CHEB HASNI

NABILA DJAHNINE

MAHFOUDH BOUCEBCI

M'HAMED BOUKHOBZA

BAKHTI BENOUDA

RACHIDA HAMMADI

AHMED ASSELAH

RABAH ASSELAH

AMEL ZENOUN

SMAIL YEFSAH

YOUCEF FATHALLAH

YASMINE DRISSI

OMAR OUARTILANE

ALLAOUA AIT MEBAREK

MOHAMED DORBANE

NAIMA HAMOUDA

BRAHIM GUEROUI

MATOUB LOUNES

Djaout (murdered 26 May 1993) had predicted it: “At present, they’ve already burned all the books in an exorcizing fire. They’ve understood the danger of words, of all the words they could not successfully tame and anaesthetize. Because these words, put end to end, bring doubt, change. Above all, words must not uphold the utopia of another form of truth, of unsuspected paths, another space for thought. Those who, defying the order, cling on to uncontrolled words must be dealt with in such a way that they can cause no more harm. By gagging, or elimination if necessary.” [Le Dernier été de la Raison (The Last Summer of Reason)]

 

—Mustapha Benfodil, L'AntiLivre. Fragments de Déchets Littéraires (The AntiBook. Fragments of Literary Scraps), excerpt.


15.12.2015

 

For the original French, and Arabic please click on "More."

More

 

 

À Paris !
À toutes les victimes
de la barbarie liberticide…

 

Lune de miel à Chaospolis

Nous nous sommes connus à Tunis
Nous nous sommes aimés à Gaza
Nous nous sommes manqués à Beyrouth
Nous nous sommes embrassés à Paris
Nous nous sommes mariés à Alger
Nous nous sommes envolés vers Bagdad
Nous sommes morts sous les bombes
Et nos cœurs ont fondé une ONG
Pour la protection des amours à haut risque
Et la continuation de la passion sous les tombes 

 

 

Noms (pas très) propres

Pendant longtemps, une flopée de mes frères de papier, jugés trop « impolis », était bannie des écoles, des universités, de la télé, des bibliothèques publiques et des colloques intellos.

Pendant longtemps, le Ministère de la Langue publiait chaque matin la liste des mots qu’il n’était pas de bon ton de prononcer ce jour-là.

Des mots / des noms pas très propres.

Remplacés par des mots / des noms propres, très propres sur eux, très comme il faut, des mots corrects, polis, lisses, validés par la police, la Police de la Grammaire Orthodoxe.

Des mots BCBG, soigneusement filtrés par la brigade lexicale.

Une littérature de fonctionnaires émargeant au Ministère de La Langue de Bois.

Des scribes obséquieux pour littérature obéissante.

Et les gens qu’il ne fallait pas écouter : poètes, écrivains, chroniqueurs, tribuns, activistes, publicistes, éditorialistes, meddah, ménestrels, et autres chanteurs de raï, le genre sulfureux-scandaleux par excellence.

Toutes les chansons raï étaient interdites de radio.

Des mots / des noms pas très propres remplacés par des mots / des noms propres.

DE LA GRAMMATOLOGIE (Derrida) rapporte ces mots de l’enfant d’El Biar : « La bataille des noms propres suit l’arrivée de l’étranger ».

Et les gens devenaient étrangers dans leur propre langue, dans leur propre patois, patelin, patrie, dans leur langue maternelle, paternelle, fraternelle, dans leur langue éternelle, dans leur propre intimité, dans leur propre douar, dans leur propre maison, dans leur propre pantalon, dans le creux de leur cœur et les replis de leur âme et l’anfractuosité de leur solitude ;  étrangers dans leur propre langue depuis que, dans les écoles, dans les mosquées, dans les cafés, au cinéma, au théâtre, à la télévision, ils n’étaient jamais entendus, n’ayant pas assimilé la nomenclature des Mots Propres, eux les gens de peu.

Les gens sans nom propre.

Les gens sans nom tout court.

SNP.

SDF de la langue.

Exclus du Thésaurus des mots officiels et du Logos Central.

 

Longtemps, on a enjoint aux écrivains d’écrire poli, d’écrire joli et de fermer leur gueule, pour être lus.

Après, on a voulu leur clouer le bec pour de vrai.

Pour de bon.

C’était l’ère du Verbe d’Allah supplantant tous les verbes.

Tous les mots.

« Lis au nom du Seigneur ton Dieu qui a tout créé ».

Qui a tout créé à partir d’un verbe.

Le verbe « LIRE ».

Mais eux, ils ne lisaient pas « au nom de Lui ».

Ils ne lisaient que Lui.

Que ça.

À l’exclusion de toute autre parole.

Comme si tout le reste, c’étaient Les Versets Sataniques.

Et ils décrétèrent que seuls eux avaient le droit d’être publiés, lus, commentés.

Obnubilés qu’ils étaient d’avoir le fac-similé du Coran imprimé sur leur hypothalamus.

Et ils lui faisaient une promo d’enfer.

Comme si Dieu avait besoin d’un agent littéraire.

Et ils plombèrent l’ambiance, plongèrent les bibliothèques dans un silence religieux.

Un silence de mort.

D’une balle dans la narration.

Et ce n’était pas une métaphore.

Et ils les butèrent un à un.

.

.

.

TAHAR DJAOUT

DJILLALI LIABES

SAID MEKBEL

ABDELKADER ALLOULA

AZZEDDINE MEDJOUBI

YOUCEF SEBTI

LAADI FLICI

CHEB HASNI

NABILA DJAHNINE

MAHFOUDH BOUCEBCI

M'HAMED BOUKHOBZA

BAKHTI BENOUDA

RACHIDA HAMMADI

AHMED ASSELAH

RABAH ASSELAH

AMEL ZENOUN

SMAIL YEFSAH

YOUCEF FATHALLAH

YASMINE DRISSI

OMAR OUARTILANE

ALLAOUA AIT MEBAREK

MOHAMED DORBANE

NAIMA HAMOUDA

BRAHIM GUEROUI

MATOUB LOUNES

 

Djaout (assassiné le 26 mai 1993) l'avait prédit : « À l’heure qu’il est, ils ont déjà brûlé tous les livres en un incendie exorcisant. Ils ont compris le danger des mots, de tous les mots qu’ils n’arrivaient pas à domestiquer et à anesthésier. Car les mots, mis bout à bout, portent le doute, le changement. Il ne faut surtout pas que les mots entretiennent l’utopie d’une autre forme de vérité, de chemins insoupçonnés, d’un autre lieu de la pensée. Ceux qui, défiant l’injonction, s’agrippent aux mots incontrôlés, doivent être mis hors d’état de nuire. Par le bâillonnement, la liquidation si nécessaire ». [Le Dernier été de la Raison]

 

 

Mustapha Benfodil, L'AntiLivreFragments de Déchets Littéraires (Extrait).

 

 

 

***

 

شهر العسل في مدينة الخراب

تعارفنا في تونس

تعاشقنا في غزة
تشاوقنا في بيروت
تبادلنا قبلة في باريس
تزوجنا في الجزائر

قضينا شهر العسل في بغداد

متنا قصفا بالقنابل

قلوبنا أسست منظمة غير حكومية

لحماية المشاعر عالية المخاطر
واستمرار الهوى في المقابر

مصطفى بن فضيل

 

باسم الشٌر!

لطالما كان إخواني من الورق, لاعتبارهم مشاكسون, "قليلو الأدب", منبوذين في المدارس و الجامعات, في التلفزيون, في المكتبات, في الملتقيات والندوات...

لطالما كانت وزارة اللغة تصر كل صباح على نشر قائمة الكلمات التي ليس من المحبذ استعمالها في ذلك اليوم.

كلمات/أسماء غير نقية.

استبدلت بكلمات/أسماء منتقاة بإحكام, خلوقة, صافية, بعد معاينتها من طرف بوليس النحو و الصرف الرسمي.

كلمات لبقة, طاهرة, مصفاة بصرامة من قبل السلطة اللفظية.

أدب موظفي وزارة لغة الخشب.

ناسخون مخلصون لأدب مطيع.

و كانت مع تلك القائمة لائحة سوداء تضم أسماء كل من لم يكن مرخصا إطلاقا السماع إليهم: شعراء, كتاب, خطباء, صحفيون, مشهرون, فنانون, مغنون من شاكلة "الشاب كذا" و غيره من مغنيي الراي ذلك اللون الغنائي المنبوذ بامتياز.

كل أغاني الراي كانت ممنوعة في الإذاعة.

كلمات/أسماء غير مرغوب فيها استبدلت بكلمات/أسماء ناصعة البياض.

يقول جاك دريدا :"معركة الأسماء المنتقاة تبدأ بمجيئ الغريب".

وصار الناس غرباء في لسانهم و لهجتهم ووطنهم و مدينتهم و قريتهم ولغتهم الأموية و الأبوية والأخوية و الأبدية و في كينونتهم و حميميتهم و بيتهم و قميصهم و سروالهم وسوأتهم و في قلوبهم و خبايا روحهم ووحدتهم و جلدتهم. غرباء في لغتهم مذ أن تقرر إقصاؤهم من المدارس و المساجد و المقاهي و دور السينما و المسارح و التلفزيون و هم البسطاء الغرباء بدون نفوذ ولا أسم و لا يبتهلون بأسماء السلطان الحسنى. متشردو الأسماء و الكلمات, مطرودون من الخطاب المركزي والقاموس الرسمي.

لطالما أجبر الكتاب على الكتابة بلباقة و انصياع و أدب و غلق أفواههم لكي يقرؤوا.

بعدها حاول البعض تكميم أفواههم إلى الأبد.

حدث ذلك أيام كان المتحدثون باسم اللفظ الإلهي قد بسطوا ظلهم على كل الأسماء.

"إقرأ باسم ربك الذي خلق".

الذي خلق كل شيء من كلمة واحدة.

"القراءة".

ولكن هم لم يكونوا يقرؤون باسمه.

كانوا يقرؤونه هو فقط من دون سائر الكتب و الكلمات.

كما لو كانت باقي كل الكتب "الآيات الشيطانية".

و قضوا بأنهم هم وحدهم فقط كان من حقهم أن ينشروا و يقرؤوا و يفسروا.

و كانوا متغطرسين متعجرفين بحكم ادعائهم أن القرآن كان مطبوعا على جبهتهم.

و شنوا حملة دعائية جهنمية من أجله.

كما لو أن الله كان بحاجة إلى وكيل أدبي.

و طمس ظلامهم المكتبات و عم الحزن و صمت رهيب في قاعة المطالعة.

و كأني به صوت الموت.

بطلقة رصاص في النسق السردي.

و لم تكن استعارة.

و تم قتلهم الواحد تلو الآخر:

الطاهر جاووت.

جيلالي اليابس.

سعيد مقبل.

عبد القادر علولة.

عز الدين مجوبي.

يوسف سبتي.

لعدي فليسي.

شاب حسني.

نبيلة جحنين.

محفوظ بوسبسي.

محمد بوخبزة.

بختي بن عودة.

رشيدة حمادي.

أحمد عسلة.

رابح عسلة.

يوسف فتح الله.

آمال زنون.

سماعيل يفصح.

ياسمينة دريسي.

عمر ورتيلان.

علاوة آيت مبارك.

محمد دربان.

نعيمة حمودة.

براهم قروي.

معطوب لوناس.

جاووت (أغتيل في 26 ماي 1993) تنبأ بهذا: «في الوقت الراهن لقد أحرقوا كل الكتب في لهيب رهيب. لقد أدركوا خطر الكلمات, كل الكلمات التي لم يكن في مقدورهم السيطرة عليها و كبتها. لأن الكلمات عندما توضع جنبا إلى جنب فإنها تحمل في طياتها الشك و التغيير. و لم يكن يسمح الباتة أن تلك الكلمات تغذي الحلم الطوباوي لشكل آخر للحقيقة. لدروب أخرى ممكنة أو أمكنة أخرى للفكرة. فكل من سولت لهم نفسهم أن يتحدوا الممنوع و يتشبثوا بالكلمات الفارة من الرقابة يجب إبطال مفعولهم. بتكميم أفواههم. بالتصفية إن اقتضى الأمر" (الصيف الأخير للحكمة).

مصطفى بن فضيل. الكتاب المضاد. مقاطع نفايات أدبية.

Close

 

18.12.2015

 

11.12.2015

 

documenta 14 continues to share the work of Abounaddara, a collective of Syrian filmmakers who have produced and released a new film each Friday since 2011.

04.12.2015

 

 

The thirtysomething and fortysomething generations in the Arab world (to which I belong) are the children of a generation that once believed they could change the world and reverse the order of their societies. They fought to realize their dream and were defeated. We, their offspring, have come into adulthood and consciousness of the world as their dreams and defeats have resulted in sinister schemes of despotism. All they had left to give us to face the world and guard us against the torment of its ruthlessness was their sorrow. Thus has sorrow become our skin: the skin of our cities, the skin of our voices, the skin that warms, and with which we love. 

—Rasha Salti

01.12.2015

 

*For French and Arabic, please click on "More."

More

 

Les trentenaires et quarantenaires du monde arabe – générations auxquelles j’appartiens – sont les enfants de ceux qui ont crût qu’ils pouvaient changer le monde et bouleverser l’ordre de leurs sociétés. Ils ont lutté pour réaliser leurs rêves et ils ont été vaincus. Nous, leurs descendants, sommes arrivés à l’âge adulte et à la conscience du monde alors que leurs rêves et défaites ont résulté en systèmes despotiques. Tout ce qu’ils nous ont légué pour nous confronter au monde et nous prémunir contre les tourments de son impitoyable cruauté, c’est leur tristesse. Et cette tristesse a ainsi vêtu notre peau: la peau de nos villes, la peau de nos voix, la peau qui tient au chaud et avec laquelle nous aimons.

­

—Rasha Salti

­

 

***

 

أجيال النساء والرجال في العالم العربي التي أعمارها تتراوح بين الثلاثين والأربعين (والتي أنتمي إليها أنا)، هم أنجال ذلك الجيل الذي آمن في وقت من الزمان انه قادراً على تغيير العالم وإنقلاب نظم مجتمعاته. ناضلواا لتحقيق أحلامهم وهزموا. نحن - ذريتهم - بلغنا شبابنا ومعرفتنا لهذا العالم وقتما أثمرت هزائمهم إنظمة إستبداد مريبة. ما بقي لهم ليورثوه لنا في مواجهة العالم هذا وحماية أنفسنا من قسوته وظلمه، هو حزنهم. وبذلك غلّف الحزن جلدنا، جلد مُدننا, جلد أصواتنا, الجلد الذي يدفئ, و الذي به نحب.
- رشا سلطي

Close

Since the spring of 2011, the beginning of a popular revolution in Syria, the Abounaddara Collective has released a short film on the Internet each Friday. This day, devoted to leisure and prayer in the Arab world, has become the main day for demonstrations in favor of freedom and dignity—in which Abounaddara participates through the images it disseminates online.

Documenta 14 henceforth shares on its website the weekly launch of the films of Abounaddara, whose work strives to present an alternative representation of Syrian society, insisting on the human right to a dignified image.

 

27.11.2015

*For French, please click on "More."

More

Depuis le printemps 2011, date du début d’une révolution populaire en Syrie, le collectif Abounaddara publie sur internet un film court chaque vendredi. Ce jour dédié aux loisirs et à la prière dans le monde arabe devient alors le principal jour de manifestations en faveur de la liberté et la dignité, auxquelles le collectif s'associe par ses images diffusées en ligne.

La Documenta14 accueille désormais sur son site internet le lancement des films hebdomadaires d’Abounaddara qui œuvrent pour une représentation alternative de la société syrienne autant que pour le droit de l’Homme à une image digne.

 

***

 

منذ ربيع ٢٠١١ بداية الثورة الشعبية في سوريا, قامت مجموعة أبونضارة بنشر فيلم قصيرعلى الانترنت كل يوم جمعة. وهو اليوم المخصص للراحة والصلاة في العالم العربي, أصبح هذا اليوم بمثابة اليوم الرئيسي للتظاهر في سبيل الكرامة والحرية ـ وتشارك فيه أبونضارة عن طريق الصور التي تبثها على الانترنت.

دوكومنتا ١٤’documenta 14’ تنشر على موقعها الاصدار الأسبوعي لأفلام أبونضارة, التي تعبر أعمالهم عن تصور مختلف للمجتمع السوري يصر على حق الأنسان في صورة كريمة.

Close

Talks, Readings, and conversation to launch the documenta 14 publication program with South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1]

December 5, 2015, 7:30 pm
with Andreas Angelidakis, Marina Fokidis, Ayse Güleç, Quinn Latimer, Adam Szymczyk, and Margarita Tsomou
Kulturzentrum Schlachthof
Gottschalkstraße 51
34127 Kassel

and

December 6, 2015, 7:00 pm
with Akinbode Akinbiyi, Marina Fokidis, Peter Friedl, Bouchra Khalili, Quinn Latimer, Bonaventure Soh Bejeng Ndikung, Adam Szymczyk, and Françoise Vergès
SAVVY Contemporary in Silent Green
Gerichtstraße 35
13347 Berlin-Wedding

The evening is accompanied by musical interventions by Ahmet Ögüt / Ali Demirel, Ange Da Costa, VSS Trio (Charles Sammons, Kelvin Sholar, Eric Vaughn), and DJ Judex

 

27.11.2015

An Ideal, or We Will All Die

A hideous crime was carried out in the name of God on the 13th of November in Paris. The presumed killers are French or Belgian citizens who do not identify with their national communities or with common humanity. This deserves indignation, questions, and action. But instead of this, we are promised a state of emergency, war, and even more borders.

It has thus been decreed that evil comes from elsewhere, from a country of bearded men with knives between their teeth. Because it is indeed in this country that the Paris killers would have prepared for battle. It is also in this country that their accomplices cut the throats of “infidels” and boast about it on YouTube. And if you don’t believe it, honest citizens, it is because your televisions do not show you the harsh truth: so said an eminent French philosopher, awarded the Prix Bristol des Lumières, who called for the scenes of throat slitting recorded by Daesh to be broadcast on prime time in order to “make us become aware of reality.”

This land of bearded men, which happens to be ours, is no more the “land of evil” than France is “the land of the Enlightenment.” We, who have been filming it daily for five years, know this well. Look at this soldier who cut his enemy’s throat (https://vimeo.com/55082448), this bearded man who saw his fellow man’s throat being slit (https://vimeo.com/140283505), or this other bearded man who no longer believes in the justice of mankind (https://vimeo.com/113070561). All say that evil is no more an inevitability here than it is elsewhere, that it is not so much a culture or a religion, but rather a temptation which all of us can give in to through no will of our own.  

What good then is a state of emergency, war, and borders? Evil is not found in a specific territory waiting for us to “eradicate” it, in that the leaders of the democratic world, Vladimir Putin, and Bashar al-Assad all agree, as well as the killers themselves—who promise to eradicate “perversion” in Paris. Evil resides above all in this discourse of eradication which attacks our common world, that of the “Universal” Declaration of Human Rights, by announcing two implacable worlds, divided between THEM on one side and US on the other. This is a discourse that is now being heard on prime time in the world’s media, to the delight of advertisers selling household appliances (https://vimeo.com/116944509).  

Confronted by the fire that thus threatens our common world, in Syria or in Paris, we must fire back by inventing a new ideal. An ideal that dissuades our brothers and our children from “[divorcing] worldly life,” as they were invited to do in the statement that Daesh published when claiming responsibility for the crime in Paris. An ideal of a common humanity, or we will all die.  

—The Abounaddara Collective

 

P.S. On the subject of common humanity, it would be good to start by demanding that the world’s media abstain from exhibiting the bodies of Syrian victims, in the way they handled their reporting about the Parisian victims with such notable restraint, for the sake of the principle of dignity.

20.11.2015

 

*For the original French, please click on "More."

More

 

Un idéal, ou on va tous crever

Un crime odieux a été perpétré au nom de Dieu en ce 13 novembre à Paris. Les assassins présumés sont des citoyens français ou belges qui ne se reconnaissent ni dans leur communauté nationale ni dans la commune humanité. Cela mérite indignation, question et mobilisation. Mais au lieu de cela, on nous promet état d’urgence, guerre et davantage de frontières.

On a ainsi décrété que le mal vient d’ailleurs, d’un pays de barbus au couteau entre les dents. Car c’est bien dans ce pays que les assassins de Paris auraient fourbi leurs armes. C’est aussi dans ce pays que leurs complices égorgent les “mécréants” et s’en vantent sur YouTube. Et si vous ne le croyez pas, honnêtes citoyens, c’est parce que vos télévisions ne vous montrent pas la vérité crue : ainsi parle un éminent philosophe français, lauréat du Prix Bristol des Lumières, qui appelle à diffuser en prime time des scènes d’égorgement réalisées par Daech afin de “faire prendre conscience de la réalité”.

Or ce pays de barbus, qui se trouve être le nôtre, n’est pas plus “le pays du mal” que la France est “le pays des Lumières”. Nous le savons bien nous autres qui le filmons au quotidien depuis cinq années. Voyez donc ce soldat qui a égorgé son ennemi (https://vimeo.com/55082448), ce barbu qui a vu son prochain se faire égorger (https://vimeo.com/140283505) ou cet autre barbu qui ne croit plus en la justice des Hommes (https://vimeo.com/113070561). Tous disent que le mal n’est pas plus une fatalité ici qu’ailleurs, qu’il n’est pas davantage une culture ou une religion, mais plutôt une tentation à laquelle tout un chacun peut céder à son corps défendant.

A quoi bon donc l’état d’urgence, la guerre et les frontières ? Le mal ne se trouve pas dans un territoire déterminé attendant qu’on l’“éradique”, comme s’accordent à le dire les dirigeants du monde démocratique, Vladimir Poutine, Bachar el-Assad, ainsi que… les assassins eux-mêmes qui promettent d’éradiquer la “perversion” à Paris. En l’occurrence, le mal réside plutôt dans ce discours de l’éradication qui s’en prend à notre monde commun, celui de la déclaration “universelle” des droits de l’Homme, en nous annonçant deux mondes irréductibles avec EUX d’un côté et NOUS de l’autre. Un discours qui se fait désormais entendre en prime time sur les médias du monde pour le plus grand bonheur des annonceurs de produits électroménagers (https://vimeo.com/116944509).

Face au feu qui menace ainsi notre monde commun, en Syrie ou à Paris, il nous faut allumer un contrefeu en inventant un nouvel idéal. Un idéal qui dissuade nos frères et nos enfants de “divorcer la vie d’ici-bas”, comme les y invite Daech dans son communiqué publié suite au crime de Paris. Un idéal de commune humanité, sinon on va tous crever.

—Collectif Abounaddara

 

P.S. A propos de commune humanité, il serait bon de commencer par demander aux médias du monde de s’abstenir d’exhiber les corps des victimes syriennes, comme ils ont si bien fait s’agissant des victimes parisiennes, au nom du principe de dignité.

20.11.2015

Close

A letter from the documenta 14 team, following the attacks in Beirut on November 12 and Paris on November 13, 2015

Beirut, 15.11.2015

We arrived in Beirut last Thursday morning, November 12. On that day, two blasts hit the southern suburb of the city, leaving 43 people dead and 239 wounded. On Friday, November 13, a series of coordinated attacks at six different locations in the center of the city shook Paris. As of today, November 15, 129 people have been confirmed dead and 352 are wounded, nearly one hundred of them in critical condition.

We came to Beirut to participate in Home Works 7, A Forum on Cultural Practices, at Ashkal Alwan, The Lebanese Association for Plastic Arts (in existence since 1993), a constellation of exhibitions, public programs, and collateral events, bringing together a number of outstanding artists and thinkers coming from the Middle East as well as from the outside of the region.

Confronted with what seemed unspeakable at first—confronted with death—we have realized, while listening to talks and seeing practitioners from various fields perform at Ashkal Alwan, how important it is not to fall silent. We thought and felt it should be possible to make the many voices we heard in Home Works 7 also heard in documenta 14, one and a half years ahead of its scheduled openings in Athens and Kassel. On this website, we will publish statements, notes, fragments, and quotes solicited from those we meet—in Beirut, and soon in Algiers and elsewhere—since many members of our team find themselves at different places around the globe at this point in time, as the reality around us has been going through profound changes.

This letter is an invitation. Here, the first voice.
 

Children of Our Age

We are children of our age,
it’s a political age.

All day long, all through the night,
all affairs—yours, ours, theirs—
are political affairs.

Whether you like it or not,
your genes have a political past,
your skin, a political cast,
your eyes, a political slant.

Whatever you say reverberates,
whatever you don’t say speaks for itself.
So either way you’re talking politics.

Even when you take to the woods,
you’re taking political steps
on political grounds.

Apolitical poems are also political,
and above us shines a moon
no longer purely lunar.
To be or not to be, that is the question.
And though it troubles the digestion
it’s a question, as always, of politics.

To acquire a political meaning
you don’t even have to be human.
Raw material will do,
or protein feed, or crude oil,

or a conference table whose shape
was quarreled over for months;
Should we arbitrate life and death
at a round table or a square one?

Meanwhile, people perished,
animals died,
houses burned,
and the fields ran wild
just as in times immemorial
and less political.


Wisława Szymborska


(Used by kind permission of the Wisława Szymborska Foundation, Krakow.)

 

*For French and Arabic, please click "More."

More

 

***

 

Beyrouth, 15.11.2015

Lettre de l’équipe de la documenta 14, suite aux attaques de Beyrouth (12.11.2015) et de Paris (13.11.2015)

Nous sommes arrivés à Beyrouth le 12 novembre au matin. Ce même jour, deux explosions ont frappé le faubourg Sud de la ville, faisant 43 morts et 239 blessés. Dans la nuit du vendredi 13, une série de six attaques coordonnées dans le centre de Paris, a fait 129 morts recensés et plus de 350 blessés, dont presque une centaine dans un état critique.

Nous étions venus à Beyrouth pour participer à « Home Works 7 », un forum sur les pratiques culturelles organisé par Ashkal Alwan, l’Association libanaise pour les Arts plastiques (Lebanese Association for Plastic Arts), fondée en 1993 et regroupant un grand nombre de programmes publics, d’expositions et d’événements parallèles. Cette association rassemble un certain nombre d’artistes et de penseurs éminents venus du Moyen Orient, mais également d’autres régions.

Confrontés à ce qui paraît d’emblée indicible – la mort – nous avons réalisé, au fur et à mesure que nous écoutions les conférences et découvrions les pratiques des différents champs artistiques représentés à Ashkal Alwan, à quel point il était important de ne se murer dans le silence. Nous avons décidé qu’il fallait rendre possible l’écoute de ces nombreuses voix, dans le cadre de la documenta 14deux ans avant son ouverture prévue à Athènes et à Cassel. Nous publions donc, sur ce site Web, des déclarations, des notes, des fragments et des citations obtenues de celles et ceux que nous rencontrons à Beyrouth, bientôt à Alger et ailleurs, puisque plusieurs membres de notre équipe se trouvent dans différentes parties du monde à l’heure où la réalité à l’échelle de la planète connait de profonds changements.

Cette lettre est une invitation. Voici la première de ces nombreuses voix.

 

Enfants de notre époque

Nous sommes enfants de notre époque,
et c’est une époque politique.

Toute la journée, tout au long de la nuit,
toutes les affaires – les vôtres, les nôtres, les leurs –
sont des affaires politiques.

Que cela vous plaise ou non,
vos gènes ont un passé politique,
votre peau, un marqueur politique,
vos yeux, une connotation politique.

Tout ce qu’on dit se répercute,
tout ce qu’on ne dit pas parle par soi-même.
D’une façon ou d’une autre, on parle de politique.

Même quand on part dans les bois,
on prend des mesures politiques
pour des raisons politiques.

Les poèmes apolitiques sont aussi politiques,
et au-dessus de nos têtes brille une lune
qui n’est plus véritablement lunaire.
Être ou ne pas être, tel est le problème.
Et même si cela trouble la digestion,
c’est un problème – comme toujours – de politique.

Pour acquérir une signification politique,
on n’a même pas besoin d’être humain.
Le matériau brut fera l’affaire,
ou la protéine biologique, ou le pétrole brut,

ou une table de conférence dont la forme
a été débattue pendant des mois :
devrions-nous trancher de la vie et de la mort
autour d’une table ronde ou à d’une table carrée ?

Pendant ce temps, des gens ont péri,
des animaux sont morts,
des maisons ont brûlé,
et les champs sont devenus des friches,
tout comme dans des temps immémoriaux
et moins politiques…


Wisława Szymborska

(Traduit par Denis-Armand Canal)

 

***

 

بيروت ١٥ - ١١- ٢٠١٥
بيان من فريق عمل ((Documenta 14 بخصوص الهجمات الأرهابية في بيروت يوم الثاني عشر من نوفمبر(تشرين الثاني) و في باريس يوم الثالث عشر من نوفمبر(تشرين الثاني) ٢٠١٥

وصلنا بيروت صباح يوم الخميس الماضي, الموافق ١٢ نوفمبر(تشرين الثاني). وفي نفس اليوم حدث انفجارين استهدفا جنوب المدينه قتل بسببهما ٤٣ واصيب ٢٠٠ , وفي اليوم التالي الجمعة ,١٣ نوفمبر(تشرين الثاني) , في مجموعة من الهجمات المنظمة على ستة مناطق متفرقة من وسط المدينة في باريس خلفت وراءها حسب اخر احصائيات اليوم ١٢٩ قتيل و ٣٥٠ مصاب منهم ١٠٠ في حالات خطرة.

لقد جئنا الى بيروت للمشاركة في أشغال داخلية ٧ (Home Works 7) المنتدى عن الممارسات الثقافية, في أشكال ألوان
(Ashkal Alwan) - الجمعية اللبنانية للفنون التشكيلية (اسست عام ١٩٩٣), يقوم بعمل تشكيلات فنية متباينة من معارض وبرامج عامة و أعمال مشتركة. وهو المنتدي الذي يقوم أيضاً بتقديم عدد من أبرز وأروع الفنانين والمفكرين من الشرق الأوسط و أيضا من خارج المنطقة.

في مواجهة ما ظنناه غير معقول - في مواجهة الموت - أدركنا ,أثناء استماعنا للمناقشات واثناء مشاهدة المشاركون في أشكال ألوان (Ashkal Alwan) بالعروض من مختلف المجالات, أهمية عدم السكوت. فكرنا في أهمية أن تُسمع الأصوات التي انصتنا لها في أشغال داخلية (Home Works 7) ايضا في (Documenta 14) قبل الأفتتاح المرتقب في أثينا و في كاسل بعامين كاملين.
سوف نقوم بأصدار أقوال و ملاحظات وكلام واجزاء مقتبسة بأذن من هؤلاء الذين نقابلهم في بيروت وقريبا في الجزائر وفي اماكن اخرى, حيث ان فريق عملنا وجد نفسه في مناطق متفرقة من العالم عندما واجهتنا الحقيقة المتغيرة التي عشناها خلال الخمسة أيام الماضية.

هذا البيان دعوة مفتوحة للمشاركة,
اليكم أول صوت

 

أطفال زماننا

نحن أطفال زماننا,
هو زمن سياسي.

طوال اليوم, وخلال الليل
كل الشئون ـ ما لك, ما لنا , ما لهم-
هي شئون سياسية.

سواء أعجبتك او لم تعجبك
جيناتك بها ماضي سياسي
جلدك جبيرة سياسية
عيونك منحدر سياسي

ايا كان ما تقول تتردد أصداءه
ايا كان ما لم تقله يتكلم بنفسه
ففي كل الأحوال انت تتكلم بالسياسة

حتى عندما تهرب للغابة
انت تأخذ خطوات سياسية
على أرضيات سياسية

الأشعار اللا سياسية هي أيضا سياسية
وفوقنا يضيء قمرا
لم يعد مجرد قمري
أكون او لا أكون , هذا هو السؤال
وبرغم انه يقلق الهضم
هو سؤال , كالعادة, سياسي

للحصول على معنى سياسي
ليس ضروريا ان تكون انسان
المواد الخام تكفي
او أغذية بروتينة , او بترول خام

أو مائدة اجتماعات اُختلف على شكلها
بضعت اشهر؛
هل نحكم على الحياة و الموت
على مائدة مستديرة أم مربعة؟

وفي أثناء ذلك, فُنيت ناس
ماتت حيوانات
أُحرقت بيوت
وتوحشت الحقول
تماما كالعصور الغابرة
وأقل سياسة.

فيسلافا شمبورسكا - ترجمة محمد صالح

Close

10.11.2015
Launch Event of South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1] in Athens

Please join us for talks, readings, and conversation to launch the documenta 14 publication program with South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1]

November 10, 2015, 8pm
National Library of Greece
32 Panepistimiou Street
10 679 Athens

More

South as a State of Mind, founded by Marina Fokidis in Athens 2012, will temporarily act as the documenta 14 journal until the opening of the exhibition in 2017, with four special issues edited by Quinn Latimer and Adam Szymczyk. The South of documenta 14—both the journal and the imagined spaces it invokes—is conceived as a place of research, critique, art, and literature paralleling the years of work on the exhibition overall, one that will help define and frame its concerns and aims.

Featuring Sotirios Bahtsetzis (curator and writer), Naeem Mohaiemen (artist and writer), Paul B. Preciado (Curator of Public Programs, documenta 14) and Bonaventure Soh Bejeng Ndikung (Curator at Large, documenta 14).

With Marina Fokidis (Head of Artistic Office Athens, documenta 14), Quinn Latimer (Editor-in-Chief of Publications, documenta 14), and Adam Szymczyk (Artistic Director, documenta 14).

Please note that the number of seats are limited and early arrival is advised.

In addition to South as a State of Mind’s print publication, there is an online edition of the journal that makes content available in three languages: German, Greek, and English. The online edition launched October 31, 2015, to coincide with the publication of the first print edition of documenta 14 South. You can find it here.

Close

30.10.2015
documenta 14 is not an ambassador of any one nation, or interest group

Artistic Director of documenta 14 Adam Szymczyk was on a recent research trip to Johannesburg and Bamako when German Minister of Foreign Affairs Frank-Walter Steinmeier visited Athens, where the minister made the much-publicized statement (of October 29, 2015) that he hoped documenta might build “an artistic bridge between Germany and Greece.” In response, Szymczyk has expressed the conviction that documenta 14 will “indeed contribute to building a bridge—a political one, over which the refugees who need to find a safe home in Europe might be able to walk.”

 

30.10.2015
Start of the documenta 14 publication program

Launch of the documenta 14 publication program with South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1]. The first issue is now published in print and online. You can purchase the magazine in book shops in Germany as well as internationally, e.g., in station and airport bookshops of Presse und Buch. Should you require more detailed information as to where to find the magazine in your area, please contact our distributor, Buchhandlung Walther König.

More

We often imagine our place in the world—or others imagine it for us—via loaded directionals like North and South, East and West. Or it might be said that one's movement in these directions is paramount. What does it mean, then, in 2015 for documenta—a German institution firmly rooted in the global North, begun, as it was, as an exhibition dedicated to “Western European art” in 1955 in the city of Kassel, which once looked toward West Germany’s Eastern frontier– to publish a magazine called South? Further, what does it mean for documenta 14 to be hosted by an already-existing Athens magazine called South as a State of Mind? These are some of the questions we have asked ourselves as we spent the past several months editing the first documenta volume of South in Athens. In its new, temporary role as the magazine of documenta 14, South arrives late this October, a year and a half before the exhibition is scheduled to open, first on April 8, 2017, and then in Kassel two months later, on June 10.

In keeping with the concept of documenta 14 as a bi-located exhibition—one in which the exclusive role of host is left behind for a more radically receptive position—and in working with existing institutions and initiatives, we are hosted in the pages of South as a State of Mind by Marina Fokidis, who founded the magazine in Athens in 2012. For the four documenta 14 editions of the journal, which will be published semiannually until the opening of the exhibition in 2017, we are guests only. We imagine the South of documenta 14—both the journal and the imagined spaces it invokes—as a place of research, critique, art, and literature paralleling the years of work on the exhibition overall, one that will help define and frame its concerns and aims. Writing and publishing, in all their forms, will be an integral part of documenta 14, and we believe that this magazine will herald that process.

South d14’s first issue was produced during a period marked by a dramatic worsening of the economic and humanitarian crisis in Greece. The establishment and dissolution and reinstatement of the left-wing government, under conditions created by European-imposed austerity programs, was accompanied by the near-collapse of the Greek banking sector. The refugee crisis, meanwhile, has been escalating, with the displacement of millions of Syrians fleeing civil war, as well as those escaping the violence and repression in Iraq, Afghanistan, and sub-Saharan Africa. As has been noted widely, this is the largest global displacement of people since World War II, and for many of the refugees entering Europe, Greece is their first stop. In this state of emergency, the magazine, through the voices of its diverse authors—among them artists, poets, scholars, architects, and filmmakers—takes form as a manifestation of documenta 14 rather than as a discursive lens through which to merely presage the topics to be addressed in the eventual exhibition.

“In the current process of decolonization, memories of itineraries of the enslaved, migrants, and refugees are reactivated against new politics of forgetfulness,” notes Françoise Vergès in the pages of our first issue. “Memory here is not the realm of subjective fleeting thought but a source of images, texts, and songs that constitute a counterhegemonic library for present battles.” It is that counterhegemonic library for present battles—filled with essays, images, stories, speeches, diaries, and poems—that we have tried to assemble here, and that we see as our guiding vision not only for the next three volumes of South as a State of Mind, but for the documenta 14 publication program as a whole. If this first volume examines forms and figures of displacement and dispossession, and the modes of resistance—aesthetic, political, literary, biological—found within them, coming issues will continue our exploration of coloniality and neoclassicism, performativity and the poor copy, silence and masks, feminism and transfeminism, hunger and architecture, and the politics of misery and its representations, from misericordia to miserliness. Through its journal, documenta 14 has already set off on its journey, amid dramatic events and developments affecting entire nations and continents, destination as yet unknown.

In addition to South as a State of Mind’s print publication, redesigned for documenta 14 by Mevis & van Deursen, Amsterdam, there will be an online edition of the journal that makes content available in three languages: German, Greek, and English. The online edition will be launched October 31, to coincide with the publication of the first print edition of documenta 14 South. You will find it here: documenta14.de/south

To launch the first issue of the documenta 14 South as a State of Mind, five related events will be held in Athens, Kassel, Berlin, Dhaka, and Kolkata over the next several months, conceptualized by Adam Szymczyk, documenta 14’s Artistic Director; Quinn Latimer, Editor-in-Chief of Publications; and Paul B. Preciado, Curator of Public Programs. More detailed information about these events will be available on documenta 14’s website soon.

With contributions by Alexander Alberro, Katerina Anghelaki-Rooke, Aristide Antonas, Hannah Arendt, Pierre Bal-Blanc, Miriam Cahn, Manthia Diawara, Angela Dimitrakaki, Maria Eichhorn, Fouad Elkoury, Marina Fokidis, Peter Friedl, Hans Haacke, Bhanu Kapil, Quinn Latimer, Yorgos Makris, Jonas Mekas, Marta Minujín, Naeem Mohaiemen, Bonaventure Soh Bejeng Ndikung, Linda Nochlin, Paul B. Preciado, Thomas Sankara, Brandon Shimoda, Sven Stilinović, Adam Szymczyk, Françoise Vergès, Kaelen Wilson-Goldie, and Stefan Zweig

South as a State of Mind #6 [documenta 14 #1]
Edited by Quinn Latimer and Adam Szymczyk
230 x 300 mm, 262 pp., num. col. and b/w illustrations, English
Euro 10,-
Published October 31, 2015
ISSN 2241-3901
ISBN 978-3-86335-844-0
Designed by Mevis & van Deursen, Amsterdam
Printed in Greece
Design South Online: Laurenz Brunner, Julia Born, Julia Novitch
Realization: Systemantics

Close

04.07.2015
Referendum in Greece

On the occasion of the July 2015 referendum in Greece, Adam Szymczyk, Artistic Director of documenta 14, spoke to Margarita Tsomou in Athens. The conversation was published on July 3, 2015 on ZEIT online. Download in English.

16.04.2015
Gurlitt Estate

Adam Szymczyk, Artistic Director of documenta 14, spoke to Catrin Lorch about his wish to show the estate of Cornelius Gurlitt in 2017. The conversation was published on April 15, 2015 in Süddeutsche Zeitung. Download in English.

Press

 

Should you have interview requests, require general information about documenta 14 and/or require images, please do feel free to contact us. For images of the documenta exhibitions 1955–2012 please contact the documenta Archiv.

 

 

More

ACCREDITATION FOR PRESS AND PROFESSIONALS

 

Online press accreditation for the opening press conference, the press preview days and the exhibition at large—in Athens and Kassel—will open in autumn 2016. Accreditation for the opening press conference is limited to press for capacity reasons, and therefore unfortunately not possible for professionals. Please subscribe to documenta 14’s newsletter (Link to subscription page) to be informed in a timely manner.

 

DOCUMENTA 14 COMMUNIQUÉS 

 

7 October 2014 – Announcement of d14’s concept and first team members

14 October 2015 – Announcement of d14’s publication program and new additions to the team

 

COMMUNICATION DEPARTMENT DOCUMENTA 14

 

Head of Communications
Henriette Gallus
T +49 561 707 276 108
gallus@documenta.de

 

Assistant to the Head of Communications
Mira Starke
T +49 561 707 276 115
starke@documenta.de

 

Press Officer Greek Media
Fivos Sakalis
M +30 695 777 019 5
T +30 215 535 030 3
sakalis@documenta.de

 

Communications Coordinator Athens
Annie-Claire Geisinger
M +30 695 777 019 6
T +30 215 535 030 3
geisinger@documenta.de

Close

documenta 14
Friedrichsplatz 18
D-34117 Kassel
T +49 561 707 270
F +49 561 707 273 9
office@documenta.de

 

documenta reserves the right not to return any unsolicited materials such as exhibition proposals or documentation including books, catalogues, texts, images, electronic data, etc.

 

 

TEAM documenta 14

 

Adam Szymczyk
Artistic Director

 

Andrea Linnenkohl
Assistant to the Artistic Director
T +49 561 707 276 109
linnenkohl@documenta.de

Katerina Tselou
Assistant to the Artistic Director
T +30 215 535 030 0
tselou@documenta.de

Benjamin Kiel
Assistant of the Office of the Artistic Director
T +49 561 707 276 102
kiel@documenta.de

Marina Fokidis
Head of Artistic Office Athens
T +30 215 535 030 0
fokidis@documenta.de

Henriette Gallus
Head of Communications
T +49 561 707 276 108
gallus@documenta.de

Annie-Claire Geisinger
Communications Coordinator Athens
M +30 695 777 019 6
T +30 215 535 030 3
geisinger@documenta.de

Fivos Sakalis
Marketing/Public Relations, Athens
M +30 695 777 019 5
T +30 215 535 030 3
sakalis@documenta.de

Mira Starke
Assistant to the Head of Communications
T +49 561 707 276 115
starke@documenta.de

Pierre Bal-Blanc
Curator
T +30 215 535 030 0
office@documenta.de

Hendrik Folkerts
Curator
T +49 561 707 270
office@documenta.de

Natasha Ginwala
Curatorial Advisor
office@documenta.de

Candice Hopkins
Curatorial Advisor
office@documenta.de

Bonaventure Soh Bejeng Ndikung, PhD

Curator at Large

office@documenta.de

Katerina Nikou
Coordinator of Public Programs
T +30 215 535 030 3
nikou@documenta.de

Hila Peleg

Curator

T +30 215 535 030 0

T +49 561 707 270

office@documenta.de

Paul B. Preciado

Curator of Public Programs

office@documenta.de

Dieter Roelstraete

Curator

T +49 561 707 270

office@documenta.de

Monika Szewczyk

Curator

T +30 215 535 030 0

office@documenta.de

Sepake Angiama

Head of Education

T +49 561 707 270

angiama@documenta.de

Clare Butcher

Education Coordinator

butcher@documenta.de

 

Arnisa Zeqo

Education Coordinator

zeqo@documenta.de

Katrin Sauerländer

Head of Publications

T +49 69 256 689 60

sauerlaender@documenta.de

Quinn Latimer

Editor-in-Chief of Publications

T +30 215 535 030 0

latimer@documenta.de

Annie Buenker
Editorial Assistant
T +49 692 566 895 4
buenker@documenta.de

Jonas Raam
Picture Editor
T +49 692 566 895 3
raam@documenta.de

 

 

Jill Winder

Online Editor

winder@documenta.de

Christoph Platz

Head of Exhibition Department

T +49 561 707 276 116

platz@documenta.de

Daphni Antoniou

Curatorial Assistant

T +49 561 707 272 5

antoniou@documenta.de

Leon Hösl

Student Assistant Exhibition Department

T +49 561 707 27 0

hoesl@documenta.de

Feodora Pallas

Assistant Exhibition Department

T +49 561 70 72 7 0

pallas@documenta.de

Clemens Alban Ottenhausen

Curatorial Assistant 

T +49 561 707 272 5

alban@documenta.de

Eleanna Papathanasiadi

Assistant Exhibition Department

T +30 215 535 030 0

papathanasiadi@documenta.de

Graphic Design:

VIER5, Paris & Kassel

Julia Born & Laurenz Brunner, Berlin

Mevis & Van Deursen, Amsterdam

Ludovic Balland Typography Cabinet, Basel

Team documenta and Museum Fridericianum gGmbH

 

CEO documenta and Museum Fridericianum gGmbH
Annette Kulenkampff
T +49 561 707270
office@documenta.de

 

CFO Frank Petri
T +49 561 707270
office@documenta.de

 

Assistant to the CEO 
Jutta Büsch
T +49 561 7072719
buesch@documenta.de

 

Assistant to the CEO 
Joanne Eberlein
T +49 561 7072714
eberlein@documenta.de

 

Head of Infrastructure
Matthias Sauer
T +49 561 7072745 sauer@documenta.de

 

Financial Accounting
Karin Balzer-Meyer
T +49 561 7072716
balzer-meyer@documenta.de

 

 

Technical Director
Martin Fokken
T +49 561 7072721
fokken@documenta.de

 

 

Human and Finance Resources 
Brigitte Kraußer
T +49 561 7072717
krausser@documenta.de

 

Assistant Human and Finance Resources 
Carmen Glahn
T +49 561 7072718
glahn@documenta.de

 

Assistant Human and Finance Resources 
Katharina Krzywon
T +49 561 7072734
krzywon@documenta.de

 

Janitor Fridericianum
Christoph Huntzinger
Carsten Kruse
T +49 561 7072722
huntzinger@documenta.de
kruse@documenta.de

 

Janitor documenta Halle
Uwe Leifheit
Wolfgang Schulze
T +49 561 8104930
documentahalle@documenta.de

 

documenta und Museum Fridericianum Veranstaltungs-gGmbH
Friedrichsplatz 18
D – 34117 Kassel
T +49 561 707270
F +49 561 7072739
office@documenta.de

Colophon Website documenta 14

 

documenta 14
Friedrichsplatz 18
D-34117 Kassel
T +49 561 707 270
F +49 561 707 273 9
office@documenta.de

 

Μετσόβου 25 / Metsovou 25
GR-10682 Αθήνα / Athens
T +30 215 535 030 0
athens.office@documenta.de

 

Facebook    Twitter    Newsletter

 

Concept: 
Laurenz Brunner, Julia Born, Henriette Gallus, Adam Szymczyk

 

Art Direction & Design: 
Studio Laurenz Brunner (Laurenz Brunner, Julia Novitch)

 

Realization: 
Systemantics

 

Project Management: 
Henriette Gallus

 

Online Editor:
Jill Winder

 

 

 

The website of d14 was realized with support of the Goethe-Institut.

 

© 2016 documenta und Museum Fridericianum Veranstaltungs-gGmbH, the artists, the authors
All rights reserved.