Maria Eichhorn

Η Maria Eichhorn µε περίµενε στην πόρτα του ατελιέ της. Το εσωτερικό του, ένα ευρύχωρο, απέριττο, σχολαστικά τακτικό loft, είναι φιλόξενο, καθώς στοιχεία ιαπωνικού ντιζάιν απαλύνουν την ψυχρή βιοµηχανική αρχιτεκτονική. Ανταλλάσσουµε θερµούς χαιρετισµούς και πιάνουµε χαλαρή κουβέντα µέχρι να σερβίρει το τσάι.

Της εξηγώ ότι οι διοργανωτές της documenta 14 µου ζήτησαν να γράψω µια σύντοµη εισαγωγή για να συνοδεύσει τη συνεισφορά της στην έκθεση (µε την προϋπόθεση ότι θα αναφέρω και τον τόπο και τη χρονολογία γέννησής της: Μπάµπεργκ, Γερµανία, 1962) κι ότι θα ήθελα να µάθω πώς θα περιέγραφε τους κεντρικούς προβληµατισµούς γύρω από την καλλιτεχνική της δραστηριότητα. Η Maria συλλογίζεται το ερώτηµά µου. Η σιωπή γίνεται αµήχανη. Προσπαθώ να ελαφρύνω την ατµόσφαιρα µουρµουρίζοντας ότι καταλαβαίνω πως η ερώτηση είναι κάπως ανόητη. «Αποφεύγω να συνοψίζω τη δραστηριότητά µου σε γενικές γραµµές», απαντά και µε παροτρύνει να αντλήσω στοιχεία από το δοκίµιο που είχα γράψει µαζί µε τη Nora Alter για τον αναλυτικό κατάλογο για το έργο της που εξέδωσε το µουσείο Kunsthaus Bregenz της Αυστρίας.

Πλησιάζουµε ένα µεγάλο τραπέζι και η Maria ξεχωρίζει µια δεσµίδα φύλλα Α4 που τα συγκρατεί µια πιάστρα εγγράφων. Μου δείχνει τις πρώτες αράδες και λέει: «Θα µπορούσατε να χρησιµοποιήσετε αυτή την παράγραφο. Δεν συµφωνείτε;». Το προσχέδιο που µου δίνει δεν είναι αυτό που µπήκε τελικά στον κατάλογο. Γράφει: «Η τέχνη της Maria Eichhorn, η οποία συχνά χαρακτηρίζεται από µετατοπίσεις και ανακατευθύνσεις, από διακοπές και παρεµβολές που εξελίσσονται συν τω χρόνω αποσταθεροποιώντας πρότυπες φόρµες, καθιστά προβληµατική τη φαντασιακή σχέση των καλλιτεχνηµάτων µε το πεδίο της τέχνης στο οποίο εγγράφονται. Η µετατόπιση και η αναπλαισίωση υπαρχόντων συµβάσεων στο έργο της έχουν καταστεί πιο περίπλοκες µε το πέρασµα των χρόνων. Επίσης, έχει γίνει λιγότερο διακριτή, καθώς η καλλιτέχνιδα εισάγει το έργο της όλο και βαθύτερα στις τελεστικές διαδικασίες του καλλιτεχνικού πεδίου. Εντούτοις, η τέχνη της Eichhorn δεν απορρίπτει ούτε αντιτίθεται πλήρως στην κυρίαρχη τάξη πραγµάτων του πεδίου της τέχνης· δεν επιχειρεί να αποδεσµευτεί από το αναπόδραστο φάσµα του. Αντιθέτως, µεταµορφώνει τη λειτουργική λογική του εκ των έσω, επιζητώντας την πρόκληση µόνιµης δοµικής αλλαγής χωρίς να πάψει να εκτιµά τη σηµασία της λειτουργίας του». Αν αυτή η παράγραφος αρέσει στη Maria, δεν έχω καµία αντίρρηση να την υιοθετήσω.

Έξω είχε ψύχρα όταν έφυγα από το ατελιέ. Είχε σηκώσει αέρα. Αλλά συνέχισα να περπατάω. Λίγα λεπτά αργότερα µπήκα στον σταθµό του µετρό της οδού Pankstrasse µε κατεύθυνση προς τη Hermannstrasse.

Alexander Alberro

Αναρτήθηκε στην κατηγορία Δημόσια έκθεση
Απόσπασμα από το documenta 14: Daybook
Σχετικές αναρτήσεις
30.03.2017

Ινστιτούτο Rose Valland
Πρόσκληση υποβολής εργασιών με θέμα: Ορφανά έργα στην Ευρώπη

Τo Ινστιτούτο Rose Valland είναι ένα καλλιτεχνικό πρότζεκτ της Maria Eichhorn στο πλαίσιο της documenta 14. Η πρόσκληση υποβολής εργασιών με θέμα…

 Περισσότερα
Νέα