Yves Laloy
(1920-1999)

Οι πίνακες του Yves Laloy υπερβαίνουν την κατηγοριοποίηση. Ο André Breton πρώτος χαρακτήρισε το έργο του σουρεαλιστικό, αλλά ο Laloy θεώρησε τον όρο υπερβολικά περιοριστικό. Κι όμως, ο Laloy ασπάστηκε μια άλλη σύνδεση που πρότεινε ο Breton: την αισθητική σχέση ανάμεσα στους πίνακές του και στη ζωγραφική στην άμμο των Ναβάχο, τις εφήμερες εικόνες που δημιουργούν οι πνευματικοί ηγέτες της φυλής των Ναβάχο αποκλειστικά στο πλαίσιο του τελετουργικού της Νυχτερινής Πορείας. Ο Breton είχε πει ότι «ενώ μια σύνθεση του Kandinsky ανταποκρίνεται σε συμφωνικές φιλοδοξίες, ένας πίνακας [από] άμμο των Ναβάχο πραγματεύεται κυρίως τα ζητήματα κοσμογονίας και τείνει να επηρεάσει την πορεία του σύμπαντος με συμφιλιωτικό τρόπο». Για τον Breton, οι πίνακες του Laloy έδιναν τη δυνατότητα να «δεις» πέρα από το ορατό. Έργα του όπως το Montez (Uma), που εκτίθεται εδώ, είναι ενδεικτικά της ενασχόλησης του καλλιτέχνη με την τέχνη των ιθαγενών και τις πνευματικές πρακτικές στην Αμερική. Επίσης, παραπέμπουν σε μια εποχή όπου πολλοί καλλιτέχνες και συγγραφείς στη Δυτική Ευρώπη δανείζονταν την αισθητική των αντικειμένων από την Αμερική και την Αφρική –συχνά χωρίς να κατανοούν τα έργα αυτά πέρα από τις εικαστικές τους ιδιότητες– προκειμένου να καλύψουν ένα συνειδητοποιημένο κενό στις δικές τους κοινωνίες, δηλαδή την απώλεια του μαγικού, του τελετουργικού και του ιερού. Όπως τα υφαντά της Marilou Schultz, τα σχέδια σε αυτούς τους πίνακες απηχούν την αισθητική της πρώιμης ψηφιακής τεχνολογίας.

Αναρτήθηκε στην κατηγορία Δημόσια έκθεση
OK

Es handelt sich um eine historische Website. Hier erhalten Sie jeweils Details zum Impressum, Datenschutz und weitere Informationen.