Menu
μια εκπαίδευση

Μέλη του Χορού της documenta 14, Κάσελ
φωτογραφία: Liebschuh

Δημόσια εκπαίδευση

μια εκπαίδευση

Τι αλλάζει; Τι μετατοπίζεται; Τι απομένει;

Τρία ερωτήματα που στοιχειοθετούν τη διερευνητική διάθεση του προγράμματος «μια εκπαίδευση» (aneducation ) της documenta 14. Η λέξη μια εκπαίδευση παραπέμπει σε ένα από τα πολλά δυνητικά πλαίσια συλλογικής μελέτης. Το πρόγραμμα «μια εκπαίδευση» αναπτύσσει σχέσεις με εκπαιδευτικά ιδρύματα, χώρους που διευθύνονται από καλλιτέχνες και γειτονιές, προκειμένου να διερευνήσει τους συσχετισμούς ανάμεσα στην τέχνη, στην εκπαίδευση και στην αισθητική της ανθρώπινης συλλογικότητας. Ως συνεκτικό σχέδιο, η documenta 14 –υπό τον τίτλο εργασίας Μαθαίνοντας από την Αθήνα– δεν μπορεί να διαχωριστεί σε έκθεση, δημόσιο πρόγραμμα και εκπαίδευση. Τουναντίον, η documenta 14 βασίζεται τόσο στη συλλογική δράση όσο και στις ατομικές ικανότητες, χτίζοντας σχέσεις φιλίας καθώς αναπτύσσεται. Ομοίως, το πρόγραμμα «μια εκπαίδευση» δημιουργεί μια προσέγγιση που καθοδηγείται από καλλιτέχνες και δίνει έμφαση στη διαδικασία μέσω έρευνας, προσωπικών συνευρέσεων, ακροάσεων και συζητήσεων, περιπάτων, αναγνώσεων και παρατήρησης – συλλέγει γνώσεις, μα και τις διαδίδει όπως ένας ζωντανός οργανισμός. Η συνάντηση ανάμεσα στην τέχνη, στους καλλιτέχνες και στο κοινό συνιστά το σημείο εκκίνησής μας, μαθαίνουμε από το πλαίσιο μέσα στο οποίο βρισκόμαστε.… Περισσότερα

Κάπου ανάμεσα στην αναρχία και στην παιδαγωγική, ο νεολογισμός μια εκπαίδευση (aneducation) ξεγλιστρά από τη γλώσσα καθώς μιλιέται και αμέσως μετασχηματίζεται σε κάτι άλλο. Ανάλογα με το ποια φωνή ή ποιες φωνές τον ανασαίνουν –πόσο έντονα, πόσο απαλά, για πόσο διάστημα– ο νεολογισμός μια εκπαίδευση ενσαρκώνεται με διαφορετικό τρόπο στον κόσμο. Είναι ένας όρος-παγίδα: οι ακροατές δεν μπορούν να γνωρίζουν πώς ακριβώς γράφεται, γεγονός που αφήνει περιθώρια σε μια παραγωγική παρερμηνεία. Πράγματι, δεν πρόκειται τόσο για το εγχείρημα ενός προγράμματος μαθημάτων, αλλά κυρίως για μια δυσαρμονία ήχων, έναν χορό φωνών που αφενός μιλά και αφετέρου ακούει, αλλάζει, αμφιβάλλει και ονειρεύεται. Είναι ένας τρόπος μη μάθησης ή, αντιστρόφως, μια πράξη που προσφέρει πνευματική ικανοποίηση, μια θερμή χειρονομία που προσεγγίζει τη δυνατότητα μιας διαφορετικής μάθησης.

Στην Αθήνα και στο Κάσελ το πρόγραμμα «μια εκπαίδευση» αποτελεί καθημερινή πρακτική και δημόσια επιμόρφωση. Προσεγγίζει την εκπαίδευση ως ανοιχτή φόρμα, με αναφορά στη μεθοδολογία των Oskar και Zofia Hansen. Το πρόγραμμα «μια εκπαίδευση» είναι ένας περίπατος διά μέσου και όχι μια απλή βόλτα: ένας περίπατος μέσα στις φήμες και στις στρατηγικές της σιωπής, αλλά και στον απρόβλεπτο χαρακτήρα της τέχνης. Το πρόγραμμα «μια εκπαίδευση» είναι επίσης ένα σημείο συνάντησης όπου διασταυρώνονται μια σειρά από ακανόνιστα μονοπάτια που ακολουθούν τα ίχνη του εαυτού στον χώρο και οι στιγμές της αδιάκοπης αστάθειας στην οποία ζούμε. Καλεί τους επισκέπτες να έρθουν σε επαφή με τις σύγχρονες καλλιτεχνικές πρακτικές και να αφήσουν το αποτύπωμά τους, τόσο στην Αθήνα όσο και στο Κάσελ. Σκέφτεται μαζί με την τέχνη, με σκοπό να διερευνήσει το αίσθημα του ανήκειν σε μια κοινότητα, της κατοχής ενός σώματος, της ομιλίας μιας γλώσσας, αλλά και της φροντίδας, της αντίστασης, της επιμονής. Το πρόγραμμα «μια εκπαίδευση» δεν βασίζεται σε διχοτομίες και αντιθέσεις –γνώση και άγνοια, λογική και ανοησία, σημασία και ασημαντότητα–, αλλά στην απουσία μεγαλειωδών αφηγημάτων. Προσεγγίζει το σχέδιο της συνεργασίας και της από κοινού μάθησης μέσω ενός αναπροσανατολισμού που καθοδηγείται από σκιές και αντίλαλους.

Ποιες εκπαιδευτικές μεθοδολογίες επιστρατεύονται και δοκιμάζονται στην Αθήνα, στο Κάσελ και αλλού; Το πρόγραμμα «μια εκπαίδευση» πραγματεύεται εκπαιδευτικές μεθόδους που έχουν επινοηθεί μέσα από το έργο και την αντίληψη καλλιτεχνών, επαγγελματιών στον τομέα της αρχιτεκτονικής, διανοητών και εκπαιδευτικών· προσεγγίζει τη μάθηση ως διαδικασία που εμπλέκει το σώμα και τις αισθήσεις με ενεργό τρόπο. Το πρόγραμμα «μια εκπαίδευση» πραγματεύεται τις συνεργατικές, δημόσιες και πολιτικές πτυχές της μάθησης υπό το ευρύτερο πλαίσιο της documenta 14 και τη συνεργασία μεταξύ Αθήνας και Κάσελ.

Μεθοδολογίες

Creating a tool for orientation, «μια εκπαίδευση», φωτογραφία: Liebschuh

Το πρόγραμμα «μια εκπαίδευση» διερευνά και υιοθετεί μεθοδολογικές προσεγγίσεις συγκεκριμένων εκπαιδευτικών, καλλιτεχνών και διανοητών από διαφορετικές ιστορικές περιόδους και ετερόκλητα γνωστικά πεδία.… Περισσότερα

Annemarie και Lucius Burckhardt (1930-2012, Ελβετία· 1925-2003, Ελβετία)
Έχοντας την έδρα Lehrcapané στο Τμήμα Μελετών Πολεοδομίας και Αρχιτεκτονικής Τοπίου της Σχολής Καλών Τεχνών του Kάσελ (σήμερα Πανεπιστήμιο του Κάσελ) και εξασκώντας τις αρχές της «περιπατολογίας» (strollology), οι Burckhardts προέτρεπαν τους μαθητές τους να μην αρκούνται σε μια πανοραμική άποψη του πολεοδομικού σχεδιασμού, αλλά να τον κατανοούν στην πραγματική του κλίμακα (1:1). Τι σημαίνει να περπατάμε μέσα στο αστικό τοπίο και πώς αυτό αλλάζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την πολεοδομία; Λόγω των σπουδών τους στην κοινωνιολογία, οι Burckhardts θεωρούσαν ότι η σχέση ανάμεσα στον πολεοδόμο ή τον αρχιτέκτονα, την πόλη και τους κατοίκους της, μπορεί να επηρεάσει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζουμε για το μέλλον. Κατά την άποψή τους, το καίριο ερώτημα δεν ήταν «τι πρέπει να χτιστεί;» αλλά «ποιος σχεδιάζει τον πολεοδομικό σχεδιασμό;» Συλλογιζόμενοι τη σχέση ανάμεσα σε ένα κιόσκι, τη στάση του τραμ και τη διάβαση πεζών, οι Burckhardts ανέπτυξαν μια καινοτόμα εκπαιδευτική προσέγγιση, εστιάζοντας στους πρωταρχικούς παράγοντες που καθορίζουν την κίνησή μας μέσα στην πόλη.


Lina Bo Bardi (1914-1992, Ιταλία)
Η αρχιτέκτονας, συγγραφέας και εκδότρια Lina Bo Bardi γεννήθηκε στην Ιταλία και έζησε τα περισσότερα χρόνια της επαγγελματικής της καριέρας στη Βραζιλία. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τον σχεδιασμό και την κατασκευή δημόσιων χώρων και είναι κυρίως γνωστή για τα κτίρια που στεγάζουν τα Museu de Arte de São Paulo, SESC Pompeia, και το Museu de Arte Moderna da Bahia. Μέσα από την αρχιτεκτονική πρακτική και το σκηνογραφικό της έργο, η Bo Bardi μελέτησε τις ιδιαίτερες ποιότητες της δημόσιας σφαίρας, τις τοπικές ιδιομορφίες, τις έννοιες της συλλογικότητας και της συμμετοχής, καθώς και τη διαρκώς εναλλασσόμενη κοινωνική σημασία των ντοκουμέντων και των ερειπίων. Ορισμένα από τα βασικά ζητήματα που την απασχόλησαν ήταν τα εξής: Με ποιον τρόπο μπορούν τα –υλικά, κοινωνικά, προφορικά– απομεινάρια του παρελθόντος να παραμείνουν προσβάσιμα, επίκαιρα και να αναγνωριστεί η αξία τους; Πώς μπορεί κανείς να εργαστεί μέσα στις υπάρχουσες δομές; Ποια είναι η σχέση ανάμεσα στο ντοκουμέντο, το μνημείο και τη συλλογική δράση; Και, αντλώντας από αυτό, πώς μπορεί κανείς να εκτιμήσει την εφήμερη στιγμή του μετασχηματισμού; Πώς μπορεί κάποιος να αντιληφθεί αντι-ιεραρχικά την ποικιλομορφία και τη διαλεκτική του κοινού, ως θεατή και ως συνεργού; Τέλος, πώς μπορεί κανείς να συνάψει ουσιαστικές κοινωνικές σχέσεις, ενώ κινείται αυτόνομα μέσα σε αντίξοες πολιτικές συνθήκες;


Oskar και Zofia Hansen (1922-2005 Φιλανδία· 1924-2013, Πολωνία)
«Ήρθαμε στο Οτέρλο για να θέσουμε και για να προσπαθήσουμε να απαντήσουμε το εξής ερώτημα: Τι κοινό έχουμε μεταξύ μας, και πώς θα πολεμήσουμε γι’ αυτό;» έγραψαν ο Oskar και η Zofia Hansen στο κείμενο “The Open Form in Architecture–The Art of the Great Number” (H ανοιχτή φόρμα στην αρχιτεκτονική – Η τέχνη του μεγάλου αριθμού). Κατακρίνοντας την τυποποίηση της αρχιτεκτονικής φόρμας στην κοινωνική κατοικία, τον αστικό σχεδιασμό, ή ακόμα και στην αρχιτεκτονική εκπαίδευση στη μετα-πολεμική Πολωνία, οι Hansens συνέγραψαν και παρουσίασαν στο διεθνές συνέδριο αρχιτεκτονικής CIAM στη μικρή ολλανδική πόλη Οτέρλο (1959) ένα μανιφέστο, από τις σελίδες του οποίου προέρχεται η φράση που παραθέσαμε. Η «κλειστή φόρμα» (closed form) αποτελούσε χαρακτηριστικό του αρχιτεκτονικού φονξιοναλισμού και των απαντήσεων που έδινε στα σχετικά ζητήματα των αναπτυσσομένων αστικών κοινοτήτων – όπου οι πολίτες αντιμετωπίζονταν σαν απλοί αριθμοί προς στέγαση, εκπαίδευση και απασχόληση. Αντιθέτως, η «ανοιχτή φόρμα» (open form) –περισσότερο μια προσέγγιση παρά ένα δόγμα– αναγνώριζε τη θέση «του ατόμου μέσα στο σύνολο» και καθιστούσε τον άνθρωπο «αναπόσπαστο κομμάτι της δημιουργίας του χώρου που τον περιβάλλει». Λίγα «διδακτικά εργαλεία» ή «εκπαιδευτικοί μηχανισμοί» των Hansens έχουν διασωθεί, απαθανατισμένα σε φωτογραφίες ή εντυπωμένα στη μνήμη των μαθητών τους. Μοιάζουν με παράξενα αναλογικά μηχανήματα τοποθετημένα μέσα σε ένα δίκτυο από ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα σε σώματα που βρίσκονται σε διάδραση μεταξύ τους. Κάποια παραπέμπουν σε ιστούς, άλλα μοιάζουν με κουτιά, όμως η δομή τους είναι πάντοτε σύνθετη, μετασχηματιζόμενη, διαδικασιακή, σχεσιακή, ακόμη και παιγνιώδης.


Ulises Carrión (1941-1989, Μεξικό)
Ο Ulises Carrión γεννήθηκε στο Μεξικό και ασχολήθηκε με τη συγγραφή κειμένων από μικρή ηλικία. Αργότερα, σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Ηνωμένο Βασίλειο και μετακόμισε στο Άμστερνταμ τη δεκαετία του ’70. Η δαιδαλώδης δομή της πόλης ίσως του προσέφερε τα κατάλληλα εννοιολογικά εργαλεία για να μελετήσει τις ροές της επικοινωνίας. Εκείνη την περίοδο, ο Carrión αναθεώρησε τις απόψεις που είχε για τη λογοτεχνία και άρχισε να ζητά από φίλους καλλιτέχνες να του στείλουν ένα βιβλίο που οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει πρόσφατα. Σύντομα, ο Carrión θα είχε στη διάθεσή του ένα εκτενές αρχείο αποτελούμενο από αυτά τα εικαστικά βιβλία τo οποίo και παρουσίαζε στο “Other Books and So”, έναν μικρό χώρο στο κέντρο του Άμστερνταμ. Ο Carrión ταξίδεψε επίσης πολύ ανά την Ευρώπη και διοργάνωσε μια σειρά από περφόρμανς, ένα καλλιτεχνικό φεστιβάλ για τη Lilia Prado, παρουσίασε εικαστικά έργα τέχνης από χαρτί, ήταν ραδιοφωνικός παραγωγός της εκπομπής “Trios y Boleros” και συνεργάστηκε με την ολλανδική κρατική τηλεόραση. To 1984 πήγε στην Νέα Υόρκη και παρουσίασε, μαζί με τον φίλο του Frans Gribelling, μια εγκατάσταση στη βιτρίνα του ανεξάρτητου χώρου Franklin Furnace. Λίγο πριν τον θάνατό του, το Μουσείο Stedelijk στο Άμστερνταμ απέκτησε ένα σημαντικό μέρος του αρχείου του “Other Books and So”, ενώ το υπόλοιπο βρίσκεται από το 2015 στο Center for Curatorial Studies του Bard College στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

Περιηγήσεις

Μονοπάτια, διαδρομές και δρομάκια πλέκονται και τέμνονται καθώς οι επισκέπτες ακολουθούν τα ίχνη περιπατητικών…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Επισκέψεις φοιτητών από όλο τον κόσμο - περίπατοι, ομιλίες, συναντήσεις

Το πρόγραμμα «μια εκπαίδευση» της documenta 14 καλωσορίζει ομαδικές επισκέψεις φοιτητών από όλο τον κόσμο. Αυτές θα…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Χορός

Μέλη του Χορού της documenta 14, Αθήνα, φωτογραφία: Δημήτρης Παρθύμος

Από τον Φεβρουάριο του 2017, περισσότερα από 200 μέλη του Χορού της documenta 14, που μόλις έχουν αναλάβει θέσεις, ξεκινούν σειρά συναντήσεων με τους επιμελητές, καλλιτέχνες και συντελεστές της documenta 14, καθώς επίσης και με επισκέπτες καλλιτέχνες και εκπαιδευτικούς της τέχνης, στην Αθήνα και στο Κάσελ. Κατά τη διάρκεια αυτών των συναντήσεων οι ομάδες θα ανταλλάξουν μεθοδολογίες και προσεγγίσεις μάθησης, θα εκτελέσουν συνθέσεις, θα εντοπίσουν σημεία τομής και ασυμφωνίες, θα συνέλθουν σε σώματα και θα επινοήσουν ιστορίες πριν από την ίδια την έκθεση. Αυτή η αναπτυσσόμενη χορωδιακότητα που συντίθεται από συλλογικές και υποκειμενικές φωνές δίνει τον τόνο για τις Περιηγήσεις από τον Χορό της documenta 14.

Η εκδίπλωση του Χορού στη διάρκεια της documenta 14 είναι μια σύλληψη του προγράμματος «μια εκπαίδευση» σε στενό διάλογο με τη «Διδακτική ομάδα», μια ομάδα από επισκέπτες καλλιτέχνες και εκπαιδευτικούς της τέχνης από ποικίλα περιβάλλοντα, οι οποίοι φέρνουν την πολυφωνία μεθόδων και προσεγγίσεων. Ανάμεσά τους είναι και οι Mona Jas, Gila Kolb, Konstanze Schütze, David Smeulders και Leanne Turvey. Μαζί τους και με τους επισκέπτες συντελεστές, η ομάδα «μια εκπαίδευση» εξερευνά ποικίλες αντιλήψεις του Χορού κατά τη διάρκεια των συναντήσεων.… Περισσότερα

Faculty:
Keiko Higashi, Mona Jas, Gila Kolb, Leanne Turvey, David Smeulders, Konstanze Schütze

Χορός Αθήνα:
Ντενίζ Αραούζου, Μυρτώ Βρατσάνου, Clare Breen, Ορέστης Γιαννούλης, Στέλλα Δημητρακοπούλου, Θωμάς Διάφας, Sarah De Wilde, Αιμιλία Ευθυμίου, Mika Hayashi Ebbesen, Maria Bianca Fasiolo, Γεωργία Ζάχαρη, Δήμητρα Ιγνατίου, Ορέστης Κάραλης, Τίμοθυ Λασκαράτος, Θάνος Μακρής, Vera Mlechevska, Ντάνα Παπαχρήστου, Γιώργος Παπαδόπουλος, Johnny Pavlatos, Γιώργος Σαμαντάς, Βασιλική Σιφοστρατουδάκη, Nina Salamova, Mateusz Sapija, Δήμητρα Τσιαούσκογλου, Θάνος Τσόλας, Ida Westh-Hansen, Silke Wittig

Χορός Κάσελ:
Aliaa Abou Khaddour, Susan Abu Baker, Feben Amara, Peter Anhalt, Karl-Albert Apelt, Joey Arand, Katharina Bauer, Maximilian Bauer, Sarah Baum, Andrea Behnke, Pia Beholz, Julia Bernhardt, Gertrude Betz, Laura Beya, Friederike Bill, Kira Bogdashkina, Antje Boijens, Vanessa Braun, Barbara Campaner, Maria Catalina Cañas Acosta, Anastasia Chaguidouline, Karina Chernenko, Doro-Thea Chwalek, Hélène Coineau-Sellnow, Laura Diermann, Irma Dohn, Helena Dornieden, Ronja Electra Ehlenberg, Mona Eing, Dhalia El Broul, Alice Escher, Peter Eurlings, Marén Imela Freyer, Maximilian Gallo, Anne Garthe, Özgür Genc, Katharina Geyer, Annika Glass, Julia Goltermann, Adriana Granato, Luzi Gross, Rosa Violetta Grötsch, Fatma Gul, Sevda Güler, Emin Günaydin, Jasmin Hagedorn, Alina Hanske, Irmhild Hartinger, Anna Helfers, Sylvia Hempelmann, Pascal Heußner, Antonia Heyn, Kerrin Hille, Mira Hirtz, Alfred Hohmann, Max Holicki, Carsten Horn, Ünal Igde, Lucas Itacarambi, Louisa Jacobs, Hanna Jurisch, Sarah Maria Kaiser, Marie-Sophie Kammler, Irini Karamitrou, Lisa Marie Kattendiek, Georgia Kaw, Adela Kim, Sooyun Kim, Anna K. Kleeberg, Roland Knieg, Axel Knüppel, Sarah Koch, Jana Maria Köder, Yul Koh, Thea Josepha Konatsu Drechsler, Tim König, Zvonimir Kontrec, Ira Konyukhova, Georgi Krastev, Gunhild Kühlewind-Lüling Malin Kuht, Steffi Kutsch, Nina Kuttler, Olga Lang, Hannah Lansburgh, Julia Laukert, Gregor Legeland, Jana Leiker, Milena Leiker, Peter Lepp, Vera Leuschner, Lisa Licht, Eva Liedtjens, Ulf Ligniez, Christina Lindner, Frank Lorberg, David Ludwig, Ellen Markgraf, Anna Mattern, Annika Mayer, Hannah Menne, Marah Mhethawi, Susanne Minke, Ann-Kathrin Mogge, Georg Müller, Ruth Müller, Lisa Mutke, Dafne Narvaez Berlfein, Liane-Heide Niederhoff, Ulrike Ortwein, Geun Woo Park, Alia Pathan, Natalija Paunic, Jeanette Petrik, Franz Christoph Pfannkuch, Juliane Phieler, Esther Poppe, Tobias Range, Marilena Raufeisen, Janna-Mirl Redmann, Jutta Paula Reeps-Wagner, Nicolas Reibel, Katharina Reinhold, Silke Renner-Schmittdiel, Regula Sophia Rickert, Erik Ritzel, Clara Ronsdorf, Diana Rothaug, Kerstin Rupprecht, Frida Sandstöm, Miriam Schäfer, Volker Schäfer, Sylvia Schmelzer, Gabriel Schmidt, Jens Schmidt, Julian Schneider, Tanja Schomaker, Ann Schomburg, Laura Schreiner, Jasmin Schülke, Marion Siampakou, Benoit Sloet, Philipp Spillmann, Anjelika Spöth, Verena Sprich, Sarah Steiner, Karin A. Thielecke, Marlen Thiermann, Jens Thumser, Jelena Toopeekoff, Lena Trost, Francesca Valentini, Johannes van den Boom, Arda van Tiggelen, Sadaf Vasaei, Christopher Vogel, Achim Vorreiter, Sophie von Waitz, Kaja Weldner, Jacqueline Wendel, Petra Werner, Barbara Wiebking, Anne Wilhelm, Judith Wilking, Claus Wohlgemuth, Al-Maboren Zaki, Vivian Zavataro, Sholpan Zhanuzakova

Εκλεκτικές Συγγένειες

Οι Εκλεκτικές Συγγένειες είναι ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα διάρκειας ενός έτους στο πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ ΑΣΚΤ και documenta 14.

Το πρόγραμμα, που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2016, περιλαμβάνει τακτικές συναντήσεις όπου οι καλλιτέχνες της documenta 14 και τα μέλη των ομάδων καθώς επίσης συντελεστές του περιοδικού South as a State of Mind συναντούν φοιτητές σε σεμινάρια, συσκέψεις εργασίας, δημόσιες ομιλίες και αναγνώσεις. Μαζί εντοπίζουν διάφορα μοτίβα, συγγένειες και θεματικές που διατρέχουν τα ποικίλα στοιχεία της documenta 14. Αντλώντας από τις ιδέες των Oskar και Zofia Hansen, το πρόγραμμα επιχειρεί να αντιμετωπίσει την εκπαίδευση ως «ανοιχτή φόρμα», ως έναν χώρο που προσφέρεται για αυθόρμητες χειρονομίες και συμβάντα που «ξυπνούν τον πόθο της ύπαρξης», όπως περιγράφεται στο Open Form Manifesto (Μανιφέστο της Ανοιχτής Φόρμας) του Oskar Hansen το 1959.

Σε τακτά διαστήματα, οι συναντήσεις εκκινούν από διάφορα σημεία, όπως η επιτελεστικότητα του εαυτού, οι οριακές οικονομίες, η ιστορία της χειρονομίας, ημερολόγια, βιβλιοθήκες και υφάσματα, παρτιτούρες, νομίσματα σε ισχύ και πολιτική φαντασία, καθώς επίσης από προφορικές ιστορίες που αντιπροσωπεύουν τη σύγκληση διαφόρων μορφών καλλιτεχνικής αφήγησης. Στις εκλεκτικές συγγένειες που οδηγούν σε χημικές αντιδράσεις, διαφορετικά στοιχεία αλληλεπιδρούν και συγχέονται σε διαφορετικούς ρυθμούς. Παρόμοιες έλξεις είναι εγγενείς στη διαδικασία ανάπτυξης της τέχνης και της συλλογικής παραγωγής.

Το πρόγραμμα έχει τη μορφή εβδομαδιαίων συναντήσεων εις βάθος, με εγγεγραμμένους φοιτητές, όπου καλλιτεχνικές ιδέες και μεθοδολογίες συζητιούνται και αναπτύσσονται μαζί με προσκεκλημένους καλλιτέχνες και συγγραφείς της documenta 14. Οι εβδομαδιαίες συναντήσεις καταλήγουν σε μηνιαία σύνολα σεμιναρίων που περιλαμβάνουν εντατικά πρότζεκτ και συζητήσεις καθώς και δημόσιες παρουσιάσεις.

To περιοδικό South as a State of Mind αποτελεί σημείο εστίασης για κοινή πρακτική ανάγνωσης. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος, υπάρχουν διάφορα σημεία συνάντησης με τη Βουλή των Σωμάτων και τις Ανοιχτές Κοινότητές της. Κοινό θέμα τους με τις Εκλεκτικές Συγγένειες είναι ο τρόπος με τον οποίο αποκτούν ζωή τα καλλιτεχνικά έργα. Πώς μπορούμε να φτιάξουμε μαζί ένα καλλιτεχνικό έργο; Με ποιους τρόπους διαπλέκονται η παραγωγή της τέχνης, η κατανόηση της τέχνης και η αμφισβήτηση της σύγχρονης πολιτικής φαντασίας;… Περισσότερα


Χώροι

Το πρόγραμμα λαμβάνει χώρα στις εγκαταστάσεις της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών στο Παράρτημα οδού Πειραιώς. Οι αίθουσες που χρησιμοποιούνται για τα δύο εξάμηνα των Εκλεκτικών Συγγενειών βρίσκονται στο Κτίριο του Μεταπτυχιακού Τμήματος που σχεδιάστηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο studio 66 (πρώτο εξάμηνο) και στη λεγόμενη «παλιά βιβλιοθήκη» (δεύτερο εξάμηνο) που σχεδιάστηκε από τον Αριστείδη Αντονά. Ένας υβριδικός χώρος που αναπτύχθηκε από την documenta 14 και την ΑΣΚΤ, η βιβλιοθήκη λειτουργεί ως εργαστήριο και σαλόνι για τους φοιτητές που έρχονται στο πρόγραμμα καθώς και ως ένα δημόσιο πεδίο για ντόπιους και ξένους φοιτητές.

Ο κήπος της ΑΣΚΤ επίσης φιλοξενεί κάποιες συναντήσεις και λειτουργεί ως χώρος όπου ανταλλάσσονται γνώσεις και πρακτικές. Εδώ συναντιόμαστε συχνά όταν ο καιρός είναι καλός, για παρατήρηση της φύσης, συζητήσεις και εργασίες με τους επιμελητές και τους καλλιτέχνες. Οι δημόσιες παρουσιάσεις γίνονται σε διάφορα σημεία.


Εντατικά Τμήματα

Κατά τη διάρκεια των Εντατικών Τμημάτων διάρκειας μίας εβδομάδας, με τίτλο Ακούγοντας Φωνές (Ιανουάριος του 2017) και Σχολή Χειρονομιών (Μάιος του 2017), οι φοιτητές συμμετέχουν σε κοινά σεμινάρια και παρουσιάσεις μαζί με φοιτητές από το Πανεπιστήμιο του Κάσελ.


Λίστα εκδηλώσεων

Εκλεκτικές Συγγένειες Εισαγωγή, 17 Οκτωβρίου 2016
ΑΣΚΤ, Αίθουσα Κινηματογράφου
Συντελεστές: μια εκπαίδευση (Sepake Angiama, Anton Kats, Έλλη Παξινού, Arnisa Zeqo), Ζάφος Ξαγοράρης

Φοιτητές της ΑΣΚΤ και μέλη του διδακτικού προσωπικού προσκαλούνται να συμμετάσχουν σε συζήτηση για τις διαφορετικές μεθοδολογίες εκμάθησης στο πλαίσιο της documenta 14 και να γνωρίσουν μέλη της ομάδας «μια εκπαίδευση». Εισαγωγή του προγράμματος Εκλεκτικών Συγγενειών.


Εκλεκτικές Συγγένειες Δημόσια Παρουσίαση #1, 18 Οκτωβρίου 2016
ΑΣΚΤ, Αίθουσα Ντε Κίρικο

φωτογραφία: Στάθης Μαμαλάκης

Ο καλλιτέχνης Rainer Oldendorf μιλά για την πρόσφατη καλλιτεχνική του έρευνα σχετικά με το Τέταρτο Διεθνές Συνέδριο Σύγχρονης Αρχιτεκτονικής (CIAM 4), που έλαβε χώρα στο πλοίο «Πατρίς» το 1933 εν πλω από τη Μασσαλία στην Αθήνα. Η παρουσίασή του πραγματεύεται την προκλητική και εκτενή σύνδεση ανάμεσα στη μοντερνιστική αρχιτεκτονική και την κοινωνική οργάνωση. Ο Oldendorf επανεξετάζει αυτή τη διαδρομή και το CIAM 4 ταξιδεύοντας προς την αντίθετη κατεύθυνση, από την Αθήνα στη Μασσαλία, μαζί με φοιτητές σε πενταήμερο ταξίδι με το πλοίο. Κατά τη διάρκεια αυτού του σεμιναρίου εν πλω, γίνεται προσπάθεια να παραχθεί το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο της συνεχιζόμενης σειράς ταινιών του με τίτλο Marco.


Εκλεκτικές Συγγένειες Seminar #1, October 19, 2016
ΑΣΚΤ, Κτίριο του Μεταπτυχιακού Τμήματος.

φωτογραφία: Στάθης Μαμαλάκης

Ο Rainer Oldendorf δίνει ένα κλειστό σεμινάριο επικεντρωμένο στις διασυνδέσεις ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και την κοινωνική οργάνωση, τα νεοκλασικά οικήματα και τη σύγχρονη κατασκευή. Οι φοιτητές συζητούν για το έργο ArchitectsCongress (1933), ένα κινηματογραφικό ημερολόγιο του László Moholy Nagy στο CIAM 4 και αποσπάσματα της ταινίας Marco.


Εκλεκτικές Συγγένειες Σεμινάριο #2, 1 Νοεμβρίου 2016
ΑΣΚΤ, Κτίριο του Μεταπτυχιακού Τμήματος
Με τους: Moyra Davey, Aboubakar Fofana, Quinn Latimer, Vivian Suter, Monika Szewczyk

φωτογραφία: Freddie F.

Σε αυτή τη συνάντηση η Moyra Davey παρουσιάζει τη συγγραφική και καλλιτεχνική πρακτική της με ιδιαίτερη έμφαση στην πρόσφατη δουλειά της με τίτλο Hemlock Forest (2016) και στη συμβολή της στο South as a State of Mind, με το άρθρο «Walking with Nandita». Η Quinn Latimer επίσης μιλά για το κείμενο της Davey στο South και την επίσκεψή τους στην Ινδία. Στο δεύτερο μέρος της συνάντησης η Vivian Suter καλεί τους φοιτητές σε μια άσκηση ζωγραφικής, όπου χρησιμοποιούν ψαρόκολλα και διάφορα χρώματα για να ζωγραφίσουν σε μεγάλα φύλλα λευκού χαρτιού τοποθετημένα στο δάπεδο. Τέλος, η Monika Szewczyk και ο καλλιτέχνης Aboubakar Fofana μιλούν για την επικείμενη δουλειά του στον κήπο της ΑΣΚΤ και ένα σεμινάριο καλλιγραφίας που θα διοργανωθεί αργότερα αυτή τη χρονιά.


Εκλεκτικές Συγγένειες Εβδομαδιαία Συνάντηση στην Τάξη, 8 Νοεμβρίου 2016
ΑΣΚΤ, Κήπος και Κτίριο του Μεταπτυχιακού Τμήματος
Με τους: Feodora Pallas, Monika Szewczyk, Arnisa Zeqo

φωτογραφία: «μια εκπαίδευση»

Οι φοιτητές συναντιούνται στον κήπο για να μαζέψουν ρόδια και τσόφλια καρυδιών με τις Monika Szewczyk και Feodora Pallas. Τα φυσικά υλικά που συλλέγονται θα χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή φυσικών βαφών σε σεμινάριο με τον Aboubakar Fofana αργότερα αυτή τη χρονιά.


Εκλεκτικές Συγγένειες Σεμινάριο #3, 22–24 Νοεμβρίου 2016
ΑΣΚΤ, Κτίριο του Μεταπτυχιακού Τμήματος
Με τον: Daniel García Andújar

φωτογραφία: Freddie F.

Με τον τίτλο «Βγάλτε το φανάρι του Διογένη», ο καλλιτέχνης Daniel García Andújar παραδίδει ένα τριήμερο σεμινάριο όπου συζητά τους διαφορετικούς τρόπους συλλογής και διάχυσης του αρχειακού υλικού. Επικεντρώνεται στην παρακολούθηση και τον έλεγχο στην εποχή του διαδικτύου, αλλά και στο «χακάρισμα» του ιστορικού κανόνα. Οι φοιτητές επίσης συζητούν και παρουσιάζουν τα προσωπικά τους αρχεία, είτε σε ψηφιακή είτε σε άλλη υλική μορφή, και λαμβάνουν αντιδράσεις από τον καλλιτέχνη και την υπόλοιπη τάξη.


Εκλεκτικές Συγγένειες Δημόσια Παρουσίαση #2, 23 Νοεμβρίου 2016
ΑΣΚΤ, Αίθουσα Ντε Κίρικο
Με τον: Daniel García Andújar

φωτογραφία: Freddie F.

Με τον τίτλο «Χακάροντας τον Κανόνα και το υλικό της αφήγησης», ο καλλιτέχνης κάνει μια δημόσια παρουσίαση της πρακτικής του. Το θέμα του είναι η εξαφάνιση του δημόσιου χώρου και η νέα παγκόσμια κατανομή εργασίας. Ο καλλιτέχνης αναλύει πώς η τέχνη δημιουργεί μοντέλα αντίστασης που μεταμορφώνουν τις πολιτισμικές πρακτικές και πώς αυτές μπορούν να διασωθούν από τους μηχανισμούς της ψηφιοποίησης για να μετατραπούν σε δημιουργικές διαδικασίες.


Εκλεκτικές Συγγένειες Σεμινάριο #4, 13-15 Δεκεμβρίου 2016
ΑΣΚΤ, Κτίριο του Μεταπτυχιακού Τμήματος
Με τις Pascale Criton, Angela Melitopoulos και φοιτητές από τη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δανίας

φωτογραφία: Freddie F.

Η συνθέτρια Pascale Criton και η καλλιτέχνις Angela Melitopoulos παραδίδουν ένα τριήμερο σεμινάριο με τίτλο «Διαγώνια ακρόαση», με τη συμμετοχή φοιτητών από τη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δανίας στην Κοπεγχάγη. Το σεμινάριο ξεκινά με πρακτικό αυτοσχεδιασμό βασισμένο σε μια εννοιολογική σύνθεση του Cornelius Cardew. Ακολουθεί συζήτηση με βάση τη φιλμική εγκατάσταση με τίτλο The Refrain (2015) της Angela Melitopoulos. Η Pascale Criton παρουσιάζει την έρευνά της και κάποια δείγματα της πρακτικής της, μεταξύ των οποίων το έργο Sensitive Ears (2015). Οι φοιτητές καλούνται να ηχογραφήσουν ένα ηχητικό συμβάν από τον περίγυρό τους και να φέρουν την ηχογράφηση στην τάξη την επόμενη μέρα. Το σεμινάριο λήγει με τις Criton και Melitopoulos να συζητούν για τη θεωρία της υποκειμενικότητας κατά Gilles Deleuze και Felix Guattari.


Εκλεκτικές Συγγένειες Δημόσια Παρουσίαση #3, 14 Δεκεμβρίου 2016
ΑΣΚΤ, Αίθουσα Ντε Κίρικο
Με τις Pascale Criton, Angela Melitopoulos

φωτογραφία: Freddie F.

Η συνθέτρια Pascale Criton και η καλλιτέχνις Angela Melitopoulos κάνουν δημόσια παρουσίαση με τίτλο «Διαγώνια ακρόαση». Η Melitopoulos παρουσιάζει το εν εξελίξει κινηματογραφικό της πρότζεκτ Crossings για την documenta 14. Μιλά για την κυκλοφορία των φωνών στο πλαίσιο της αυτονομίας της μετανάστευσης, όπου οι υποκειμενικότητες προκύπτουν μέσω αυτού που ο Félix Guattari περιέγραψε ως «ένα αδιάκοπο πήγαινε-έλα μεταξύ πολυπλοκότητας και χάους». Η Pascale Criton συζητά με τη Melitopoulos για πτυχές του έργου Crossings και από κοινού υποστηρίζουν μια οικολογία της ακρόασης με ηθικό, ποιητικό και κοινωνικό χαρακτήρα.


Εκλεκτικές Συγγένειες, Ειδική Συνάντηση, 14 Δεκεμβρίου 2016
ΑΣΚΤ, Εργαστήριο Αγιογραφίας
Επικεφαλής: Δημοσθένης Αβραμίδης
Με τον Aboubakar Fofana

φωτογραφία: Freddie F.

Σε αυτή την ειδική συνάντηση ο Aboubakar Fofana μοιράζεται τα μυστικά της καλλιγραφίας με τους φοιτητές του προγράμματος Εκλεκτικές Συγγένειες και τους φοιτητές που εργάζονται στο Εργαστήριο Αγιογραφίας με επικεφαλής τον Δημοσθένη Αβραμίδη. Ο καλλιτέχνης μαθαίνει στους φοιτητές τεχνικές για να γράφουν καλλιγραφικά απλά λατινικά γράμματα.


Εκλεκτικές Συγγένειες, Εβδομαδιαία Συνάντηση σε τάξη, 24 Ιανουαρίου 2017
ΑΣΚΤ, Κτίριο του Μεταπτυχιακού Τμήματος
Με τον Άγγελο Πλέσσα

Ο καλλιτέχνης Άγγελος Πλέσσας παραδίδει μια παρουσίαση με θέμα τη δεύτερη έκδοση του Πρωτοκόλλου Πειραματικής Εκπαίδευσης που θα λάβει χώρα από 25 Φεβρουαρίου έως 3 Μαρτίου στο Παράρτημα Δελφών της ΑΣΚΤ. Το Πρωτόκολλο Πειραματικής Εκπαίδευσης είναι ένα πρότυπο εναλλακτικής εκπαίδευσης που ιδρύθηκε από τον Πλέσσα. Οι συμμετέχοντες καλούνται να δημιουργήσουν εκπαιδευτικά μοντέλα με βάση μια μελέτη περίπτωσης και το τοπικό συγκείμενο. Ο καλλιτέχνης ενθαρρύνει τους φοιτητές να συμμετάσχουν και αρκετοί φτάνουν στους Δελφούς αργότερα αυτή τη χρονιά.


Εκλεκτικές Συγγένειες Σεμινάριο #5, 31 Ιανουαρίου 2017
ΑΣΚΤ, Κτίριο του Μεταπτυχιακού Τμήματος
Με την Banu Cennetoğlu

φωτογραφία: «μια εκπαίδευση»

Η καλλιτέχνις Banu Cennetoğlu μοιράζεται με τους φοιτητές ποικίλες πτυχές της δουλειάς της. Συγκεκριμένα, συζητά για διάφορα έργα στο πλαίσιο των οποίων συλλέγει τις έντυπες εφημερίδες μίας ημέρας σε επιλεγμένη γεωγραφική περιοχή. Επίσης ενημερώνει τους φοιτητές σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετώπισε το έργο της για το αρχείο του Masist Gül (μαζί με τη Philippine Hoegen), που παρουσιάστηκε στο Bas, έναν χώρο για βιβλία τέχνης στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και σε άλλους χώρους. Τέλος, η καλλιτέχνις παρουσιάζει τη διαδικασία της νέας δουλειάς της για την documenta 14 στην Αθήνα.


Εκλεκτικές Συγγένειες, Εβδομαδιαία Συνάντηση σε τάξη, 7 Φεβρουαρίου 2017
ΑΣΚΤ, Παλιά Βιβλιοθήκη
Με τον Ibrahim Mahama

φωτογραφία: «μια εκπαίδευση»

Η συνάντηση με τον καλλιτέχνη Ibrahim Mahama είναι η πρώτη που γίνεται στην παλιά βιβλιοθήκη. Οι φοιτητές βοηθούν στην επαναδιαρρύθμιση του χώρου, μεταφέροντας βιβλιοθήκες και τραπέζια για να δημιουργηθεί περισσότερος χώρος. Ο καλλιτέχνης Ibrahim Mahama παρουσιάζει το πρότζεκτ του για την documenta 14 και προσκαλεί τους φοιτητές σε μια σειρά περφόρμανς που θα πραγματοποιηθούν στην Πλατεία Συντάγματος.


Εκλεκτικές Συγγένειες Σεμινάριο #6, 14-16 Φεβρουαρίου 2017
ΑΣΚΤ, Παλιά βιβλιοθήκη
Με την Yael Davids

φωτογραφία: Στάθης Μαμαλάκης

Κατά τη διάρκεια τριήμερου σεμιναρίου με τίτλο «Salon de Tomb: Η βιβλιοθήκη-σαλόνι ως πορτρέτο», η καλλιτέχνις Yael Davids καλεί τους φοιτητές να ξανασκεφτούν την έννοια και την πρακτική του σαλόν/βιβλιοθήκη σε επιτελεστικό πλαίσιο. Η Yael Davids παρουσιάζει την έρευνά της για τη Rahel Varnhagen (1771-1833), η οποία είχε ένα από τα σημαντικότερα σαλόν του 18ου αιώνα στο Βερολίνο, την αλληλογραφία μεταξύ Walter Benjamin και Gershom Scholem, και τη Συλλογή Gurlitt. Στο τέλος, η καλλιτέχνις διευθύνει ένα επιτελεστικό εργαστήριο όπου οι φοιτητές εσωτερικεύουν διάφορα κείμενα που διάβασαν κατά τη διάρκεια του προγράμματος Εκλεκτικές Συγγένειες και προετοιμάζουν μια σειρά περφόρμανς.

Κάθε μέρα του σεμιναρίου ξεκινά με ασκήσεις Feldenkrais.

Συναντήσεις

Από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο του 2017, μια σειρά δημόσιων συζητήσεων υπό τον τίτλο «Συναντήσεις» παρουσιάζουν στην Αθήνα την documenta μέσα από προσωπικές ιστορίες, σκέψεις, αφηγήσεις και βιώματα, προβολές, ομιλίες, περφόρμανς και DJ sets. Πώς μπορεί μια έκθεση σύγχρονης τέχνης να προσφέρει πολλαπλές προοπτικές της παγκόσμιας κατάστασης; Οφείλουν οι εκθέσεις να σχετίζονται με τις κοινωνικές, πολιτιστικές και πολιτικές πραγματικότητες της καθημερινής ζωής; Ποια παγκόσμια γεγονότα επηρέασαν τις documenta στο παρελθόν και ποιο ήταν το αντίκτυπο αυτών των εκθέσεων;… Περισσότερα

Οι «Συναντήσεις» της documenta 14 προσκαλούν το κοινό να συμμετάσχει σε μια σειρά διεπιστημονικών εκδηλώσεων προάγοντας τον διάλογο ανάμεσα στο πλαίσιο των εκθέσεων documenta και στους κοινωνικοπολιτικούς μετασχηματισμούς που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα και παγκοσμίως. Οι παρουσιάσεις αξιοποιούν διαφορετικές μορφές διαλόγου για να τροφοδοτήσουν το ενδιαφέρον και τη φαντασία του κοινού, καθώς πραγματεύονται ποικίλα ζητήματα όπως ο πολιτικός λόγος, η (απο)δόμηση της εθνικής ταυτότητας, η αντίσταση μέσω της παραστατικής τέχνης και της μουσικής, ο κινηματογράφος ως ποίηση, το μέλλον της εκθεσιακής πρακτικής, η αρχειοθέτηση της ιστορίας και το πένθος για το παρελθόν.

Οι «Συναντήσεις» αποτελούν μέρος του εκπαιδευτικού προγράμματος της documenta 14 «μια εκπαίδευση». Γίνονται στα αγγλικά ή στα ελληνικά, με ταυτόχρονη μετάφραση στην άλλη γλώσσα, και πραγματοποιούνται σε διάφορους χώρους της Αθήνας.

Προσκεκλημένοι συντελεστές:
Clare Butcher, Ειρήνη Γερογιάννη, Hendrik Folkerts, Ντένης Ζαχαρόπουλος, Μαίρη Ζυγούρη, Γεωργία Κοτρέτσος, Ζάφος Ξαγοράρης, Ειρήνη Παπακωνσταντίνου, Νεκτάριος Παππάς, Christoph Platz, Gene Ray, Dieter Roelstraete, Monika Szewczyk, Pier Luigi Tazzi, Κατερίνα Τσέλου, Μαρίνα Φωκίδη, Γιάννης Χαμηλάκης, Πάνος Χαραλάμπους, και Arnisa Zeqo

#7 documenta 12
Is Modernity Our Antiquity?

Γιάννης Χαμηλάκης και Arnisa Zeqo

(ξεκίνημα στο Περίπτερο του Πικιώνη και περίπατος στον λόφο)

Η νεοτερικότητα είναι η αρχαιότητά…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

#6 documenta 10
ek

Clare Butcher και Γεωργία Κοτρέτσος

Δεν ήμασταν ένας προορισμός, μέρος ενός εκτεταμένου χάρτη. Υπήρχε η επικράτεια, αλλά δεν βρισκόμασταν πάνω στη…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

#5 documenta 6
​From a Jacob's Ladder to a TV Bed

Πάνος Χαραλάμπους, Κατερίνα Τσέλου και Ζάφος Ξαγοράρης

Ο Πάνος Χαραλάμπους, η Κατερίνα Τσέλου και ο Ζάφος Ξαγοράρης παίρνουν ως αφετηρία το έτος 1977. Στην documenta 6, που έγινε…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

#4 documenta 9
Now in 1992

Pier Luigi Tazzi, Ντένης Ζαχαρόπουλος και Monika Szewczyk

Ρωτήσαμε δύο επιμελητές της documenta IX, τον Pier Luigi Tazzi και τον Ντένη Ζαχαρόπουλο, πώς ένιωθαν όταν εργάζονταν την εποχή…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

#3 documenta 7
1982/Performance Legacies/2017

Hendrik Folkerts και Ειρήνη Παπακωνσταντίνου

Ο Hendrik Folkerts και η Ειρήνη Παπακωνσταντίνου προτείνουν το έτος 1982, το έτος όπου έλαβε χώρα η documenta 7, ως το πλαίσιο…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

#2 documenta 5
Showdown in Metaxourgio. Diskonekt vs. The Jazz Professor in: The Battle of ‘72

Dieter Roelstraete και Νεκτάριος Παππάς

Ο Dieter Roelstraete και ο Νεκτάριος Παππάς εκκινούν από το 1972, τη χρονολογία της εμβληματικής documenta 5 του Harald Szeemann, που εξελίχθηκε…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

#1 documenta 4
documenta 4 1968/Κοκκινιά 1979/Κοκκινιά 2017

Ειρήνη Γερογιάννη και Μαίρη Ζυγούρη

Με αφετηρία την ταραχώδη χρονιά του 1968 και την documenta 4 που έλαβε χώρα εκείνο το έτος, η καλλιτέχνις Μαίρη Ζυγούρη…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο
+ 1 Περισσότερα

A-Letheia

Stranger Land, both A-Letheia Kiosks, interactive installation, photocollage, photo: Stathis Mamalakis, retouching and collage: Igor Kritsky and Anton Kats

Στο πλαίσιο του προγράμματος «μια εκπαίδευση», ο καλλιτέχνης Anton Kats έχει ξεκινήσει ένα πρότζεκτ που εμπλέκει άμεσα τα αθηναϊκά περίπτερα ως χώρους συνάντησης. Αλήθεια είναι η ελληνική λέξη που δηλώνει την πραγματικότητα ή την ειλικρίνεια, την ευθύτητα. Είναι το αντίθετο της λήθης. Ο νεολογισμός Α-Λήθεια δηλώνει «μια αλήθεια», κάτι μεταξύ μνήμης και λήθης. Αντιδρώντας στη σταδιακή εξαφάνιση των περιπτέρων στην Αθήνα, το πρότζεκτ λαμβάνει χώρα ανάμεσα σε δύο περίπτερα σε αχρηστία στις συνοικίες του Ψυρρή και της Κυψέλης. Το πρότζεκτ Α-Λήθεια καλεί κατοίκους, τοπικούς καλλιτέχνες και οργανώσεις να επανεπινοήσουν τον δημόσιο χώρο και να εξερευνήσουν τη διαγραφή των αρχιτεκτονικών της μνήμης μέσα από μια σειρά περιπάτων και εργαστηρίων. Το πρότζεκτ Α-Λήθεια είναι μια διαδικασία μακράς διάρκειας που ίσως δει τα περίπτερα να αντιστέκονται στη φθορά του χρόνου για να γίνουν κοινωνικά και διαδραστικά γλυπτά και χώροι μάθησης.

A-letheia: Λέγετε?!

Σωτήρης Ηλιάδης, Αλέξανδρος Σταματέας, Ιφιγένεια Παπαδάτου και Whitney Brenna σε συνεργασία με τον Anton Kats

Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960 το περίπτερο, εκτός από τις καθημερινές συναλλαγές, ήταν ο χώρος άμεσης επικοινωνίας…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

A-letheia: Η γειτονιά μου η Κυψέλη​

Ομάδα Focus on Fokionos σε συνεργασία με τη Μελίτα Αδάμ

Στο πλαίσιο του πρότζεκτ Α-Λήθεια, η ομάδα Focus on Fokionos και η Μελίτα Αδάμ σας προσκαλούν να επανενεργοποιήσετε το…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

A-letheia: Brass Walk

Dirty Athens Brass Band (Ελλάδα) και Blech & Schwefel Brass Band (Γερμανία)

Στις 2 Ιουνίου σας προσκαλούμε σε μια συνεργατική μουσική περφόρμανς με δύο ορχήστρες χάλκινων από τη Γερμανία…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

A-Letheia: Same Page Different Corner

Anton Kats

Πολλά μπορεί να συμβούν σε μια σελίδα, σε μια παράγραφο και σε μια πρόταση.

Το αδρανές περίπτερο που μετατρέπεται…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

A-Letheia: Karagiozi Kiosk

Αλέξανδρος Μελισσηνός σε συνεργασία με το 26ο Δημόσιο Σχολείο Κυψέλης

Στις 20 Μαΐου ένα περίπτερο στη Φωκίωνος Νέγρη σάς προσκαλεί σε παράσταση διαδραστικού θεάτρου σκιών από τον Αλέξανδρο…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

A-Letheia

Anton Kats

Στις 11 και 12 Απριλίου 2017, ένα περίπτερο στην οδό Φωκίωνος Νέγρη μετατράπηκε σε υπαίθρια πλατφόρμα προβολών, σηματοδοτώντας τη…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

A-Letheia: Giant Steps

Anton Kats

Η μετατροπή ενός αδρανούς περιπτέρου σε διαδραστική εγκατάσταση και οι μουσικές περφόρμανς σηματοδοτούν το ξεκίνημα του πρότζεκτ…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο
+ 1 Περισσότερα

Εντατικά Τμήματα

Κατά τη διάρκεια ενός χρόνου, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της documenta 14 διοργανώνει έναν εποχιακό κύκλο «εντατικών» μαθημάτων σε συνεργασία με διεθνείς εταίρους και εκπαιδευτικά ιδρύματα από την Αθήνα και το Κάσελ. Τα Εντατικά Τμήματα λειτουργούν με τη μορφή ενός θερινού σχολείου, όπου δίνεται η δυνατότητα σε 30 έως 40 συμμετέχοντες από διαφορετικές πόλεις και γνωστικά πεδία να συναντηθούν, να ανταλλάξουν γνώσεις σχετικά με διαφορετικά μαθησιακά μοντέλα και να μοιραστούν την πρακτική τους εμπειρία, υπό την καθοδήγηση ειδικών προσκεκλημένων. Το περιεχόμενο των συγκεκριμένων προγραμμάτων απορρέει από τα ζητήματα που διερευνώνται στο έργο καλλιτεχνών και άλλων συντελεστών της documenta 14.

Καλοκαιρινό Εντατικό Τμήμα 2017: Σχολή Χειρονομίας

16-21 Μαΐου 2017
Παλιά Βιβλιοθήκη, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) – Κτίριο οδού Πειραιώς, Αθήνα
Σε συνεργασία με την Ανωτάτη…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Χειμερινό Εντατικό Τμήμα 2017: Hearing Voices (School of Voice)

Η Barbara Cassavechia μεταφέρει τη φωνή της Maria Lai στο Αμφιθέατρο στους Δελφούς, φωτογραφία: Jero van Nieuwkoop…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Καλοκαιρινό Εντατικό Τμήμα 2016: Σχολείο Ακρόασης

18-29 Ιουλίου 2016
Χώρος φιλοξενίας: Σχολή Καλών Τεχνών του Κάσελ, Πανεπιστήμιο του Κάσελ

Μια…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Επιπλέον Δραστηριότητες

Unpacking Burckhardt στο Peppermint
Contemporary And (C&) και KUNCI

«Το σχολείο πέθανε!» ανακοινώνει το εξώφυλλο του βιβλίου που έγραψε ο Everett Reimer το 1971, από ένα ράφι της βιβλιοθήκης…

 Περισσότερα
Ημερολόγιο

Πρόγραμμα για σχολεία: «Ερμηνείες Υλικών»

Μια βιβλιοθήκη υλικών και αντικειμένων σε διάλογο με τα έργα τέχνης…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Σχολικό πρόγραμμα: Έργα Αφήγησης

Η σχέση ανάμεσα στην ύφανση και την αφήγηση καθώς και το νήμα ως μεταφορά για το αφήγημα της ζωής συναντώνται στα…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Πρόγραμμα Kulturagent

Το πρόγραμμα Kulturagent είναι μια συνεργασία ανάμεσα στην documenta 14 και σε οχτώ σχολεία του Κάσελ και του Νόρντχεσεν…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

d14 Sessions

O μετασχηματισμός, ο αποπροσανατολισμός και η έρευνα για νέες συντεταγμένες αποτελούν ορισμένα από τα κεντρικά…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Νυχτερινή Βάρδια

Το πρόγραμμα Νυχτερινή Βάρδια αποτελείται από βραδινές δραστηριότητες που διοργανώνονται κατά διαστήματα και…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Methodos/Übungen/Άσκηση

28 Μαρτίου-7 Απριλίου 2016

«Από τον Πειραιά στο Πολυτεχνείο», ένας περίπατος με φοιτητές της…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Χαρτογραφώντας το Κάσελ

18-22 Απριλίου 2016

Σε εκείνη την Αυτοκρατορία, η Τέχνη της Χαρτογραφίας άγγιξε τόσο την Τελειότητα, ώστε ο Χάρτης…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση

Βουλή των Κοινοτήτων

Η Bουλή των Κοινοτήτων αποτελείται από μια σειρά συναντήσεων με εκπαιδευτικούς, καλλιτεχνικές συλλογικότητες…

 Περισσότερα
Δημόσια εκπαίδευση
+ 3 Περισσότερα

Επόμενες εκδηλώσεις

Στην κατηγορία Δημόσια εκπαίδευση Πλήρες ημερολόγιο
ΙΟΥΝ
23
Αναγνωστήριο
10:00–13:00, Peppermint, Κάσελ
Σωτήρης Ηλιάδης, Αλέξανδρος Σταματέας, Ιφιγένεια Παπαδάτου και Whitney Brenna σε συνεργασία με τον Anton Kats
Διαδραστική εγκατάσταση
19:00–22:00, Περίπτερα στην Κυψέλη και στου Ψυρρή, Αθήνα
ΙΟΥΝ
24
Σωτήρης Ηλιάδης, Αλέξανδρος Σταματέας, Ιφιγένεια Παπαδάτου και Whitney Brenna σε συνεργασία με τον Anton Kats
Διαδραστική εγκατάσταση
19:00–22:00, Περίπτερα στην Κυψέλη και στου Ψυρρή, Αθήνα
ΙΟΥΝ
27
Αναγνωστήριο
10:00–13:00, Peppermint, Κάσελ
Φοιτητές του προγράμματος Εκλεκτικές Συγγένειες
18:00–21:00, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) – Κτίριο οδού Πειραιώς, Εκθεσιακός χώρος «Νίκος Κεσσανλής», Αθήνα